Συνέντευξη στο ΚΥΠΕ με θέμα τις Ευρωεκλογές

1. Μεγάλος λόγος γίνεται για το ποσοστό της αποχής με δεδομένο και το ότι στις Ευρωεκλογές παρατηρούνται διαχρονικά αυξημένα ποσοστά αποχής. Γιατί πιστεύετε ότι οι πολίτες θα πρέπει να συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές;

Οι πολίτες νομίζω πρέπει να ενδιαφερθούν για τις ευρωεκλογές γιατί τα κύρια ζητήματα που αφορούν την Κύπρο και τον καθένα μας αποφασίζονται πλέον σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ομολογώ ότι το ευρωκοινοβούλιο δεν παίζει τον πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Όμως ο ρόλος του ευρωκοινοβουλίου συνεχώς ενισχύεται και όλο και περισσότερο γίνεται καθοριστικός στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών νομοθετημάτων τα οποία αποτελούν πλέον το μεγαλύτερο μέρος των νόμων που ψηφίζει η Κυπριακή Βουλή. Συνεπώς, οι ευρωεκλογές θα καθορίσουν σε κάποιο βαθμό τα μεγάλα και μικρά θέματα που μας αφορούν, αφού είναι καθοριστικές για τη διαμόρφωση των δυνάμεων μέσα στο ευρωκοινοβούλιο. Ο αριθμός των Κυπρίων ευρωβουλευτών είναι βεβαίως μικρός, αλλά μπορεί να παίξει το ρόλο του στη διαμόρφωση των θέσεων των πολιτικών ομάδων. Εν κατακλείδι θα έλεγα ότι οι ευρωεκλογές επηρεάζουν το κυπριακό, την οικονομία αλλά και τα θέματα κοινωνικής και περιβαλλοντικής πολιτικής που μας αφορούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και στην Κύπρο γι’ αυτό και πρέπει οι πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά.

2. Πώς αντιμετωπίζεται από τα κόμματα η γενικότερη απαξίωση των Κυπρίων ειδικότερα μετά τα γεγονότα του Μαρτίου του 2013 και τις αποφάσεις του Eurogroup για την Κύπρο;

Με πολύ κακό και άτσαλο τρόπο τα κόμματα προσπαθούν να ρίξουν το φταίξιμο σε άλλους πχ. τους πολίτες, στα ΜΜΕ, σε κάποιους αθυρόστομους και ειλικρινείς ανθρώπους της πολιτικής όπως π.χ. του Οικολόγους. Μας αποκαλούν κανίβαλους, επειδή δεν χαριζόμαστε στους πολιτικούς. Βέβαια εγώ λέω ότι δεν έχω καμία σχέση με το πολιτικό και οικονομικό σύστημα, δεν το αγαπώ, δεν θεωρώ ότι είμαι μέρους του για να τους υπερασπιστώ. Το πολιτικό σύστημα συσπειρώνεται και οχυρώνεται μέσα στο κάστρο της εξουσίας. Αρκείται να αναλώνεται στην προσπάθεια για συνέχιση της κατοχής των μέσων διαχείρισης των αποφάσεων (π.χ. Βουλή, κυβέρνηση κλπ) έστω και με τη συναίνεση μόνο της ενεργούς μειοψηφίας. Η σιωπηλή πλειοψηφία δεν τους αφορά και δεν τους φοβίζει. Αρκεί που είναι σιωπηλή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος που διαχειρίστηκαν την πρόταση μας για καθιέρωση της οριζόντιας ψηφοφορίας. Είχαν ενώπιών τους στοιχεία έρευνας της πολιτικής συμπεριφοράς των πολιτών που αποδείκνυαν ότι τουλάχιστον το 40% αυτών που προτίθενται να μην ψηφίσουν, σε περίπτωση υιοθέτησης της οριζόντιας ψηφοφορίας, είναι έτοιμοι να  αλλάξουν γνώμη και να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές. Εντούτοις απέρριψαν πρόσφατα  την πρόταση μας (με την πλατφόρμα οργανώσεων ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ) για οριζόντια ψηφοφορία. Άρα δεν τους ενδιαφέρει αν υπάρχει απαξίωση και αποχή αρκεί να μην επηρεάζει τη δυνατότητα τους να έχουν εξουσία.

3. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα σημαντικά ζητήματα που θα απασχολήσουν την ΕΕ και κατ' επέκταση το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την πενταετία 2014-2019;

Πιστεύω ότι το ευρωκοινοβούλιο στην επόμενη πενταετία πρέπει να ασχοληθεί πολύ σοβαρά με την ενδημοκρατικοποίηση των πολιτικών διαδικασιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά - κυρίως- με τη διεύρυνση της δημοκρατικής νομιμοποίησης παράλληλων θεσμών (όπως πχ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Eurogroup κλπ) θεσμοί οι οποίοι αποκτούν όλο και περισσότερες εξουσίες. Το ευρωκοινοβούλιο πρέπει να βάλει δημοκρατικό χαλινάρι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στον πρόεδρο του Συμβουλίου και στην  /στον εκπρόσωπο της Ε.Ε. Πρέπει επίσης να ενδυναμώσει τους δεσμούς αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς, όπως αυτοί καταγράφονται ακόμα και στη συνθήκη της Λισσαβόνας. Δεν επιτρέπεται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση όπου μέσα στην ίδια την Ε.Ε ο πλούσιος βορράς καταπιέζει και εκμεταλλεύεται το φτωχό νότο. Επίσης έχω την άποψη ότι θα πρέπει η περιβαλλοντική πολιτική της Ε.Ε να γίνει πιο τολμηρή και αποφασιστική. Τα βιομηχανικά λόμπυ που αλωνίζουν στις Βρυξέλλες και η μασονία  των οικονομικών συμφερόντων πρέπει να διαλυθούν.

4. Που θεωρείτε ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες του/των Ευρωβουλευτών του κόμματος σας εντός της επόμενης πενταετίας;

Ακριβώς, πιστεύω ότι ως ευρωβουλευτής εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος/άλλη από τη συνεργασία ΕΔΕΚ-ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, πρέπει να συμμετάσχουμε στους πιο πάνω πολιτικούς αγώνες των δημοκρατικών και οικολογικών δυνάμεων μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Να δημιουργήσουμε συνεργασίες με άλλους ευρωβουλευτές. Να τους πείσουμε ακόμα και για το ιδιαίτερο πρόβλημα της χώρας μας. Η Ε.Ε και το Ευρωκοινοβούλιο οφείλουν να αλλάξουν στάση έναντι της Τουρκίας. Να σταματήσουν να την θωπεύουν και να την κανακεύουν. Περιμένουμε ότι το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο θα αντιμετωπίσει δίκαια επιτέλους, την ημικατεχόμενη Κύπρο μας.

5. Η Ευρώπη προσπαθεί να συνέλθει από την οικονομική κρίση και τους κοινωνικούς κραδασμούς που αυτή έχει προκαλέσει, ειδικότερα στις χώρες του Νότου. Ποια είναι η κατεύθυνση που η ΕΕ θα πρέπει ν' ακολουθήσει έτσι ώστε ν' αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές αυτές προκλήσεις;

Η Ευρώπη πρέπει να καταφέρει να συνδέσει την οικονομική ανάπτυξη με την κοινωνική πρόοδο και την οικολογία. Μόνο η αειφόρος πράσινη ανάπτυξη μπορεί να δώσει λύσεις. Το κέρδος δεν πρέπει να μετράται μόνο σε κεφάλαιο. Ο καπιταλισμός δοκιμάστηκε όπως και ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Απέτυχαν και οι δύο. Η Ευρώπη πρέπει να ακολουθήσει ένα τρίτο δρόμο, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συμφιλίωσης με τη Φύση. Η Ευρώπη οφείλει και την ωφελεί να προτάξει τις ανθρώπινες αξίες έναντι των κερδών και των συμφερόντων. Το μεγαλύτερο άλλωστε κεφάλαιο της Ε.Ε είναι οι κοινές πολιτιστικές αξίες και όχι τα κέρδη των επιχειρήσεων. Όσο η Ευρώπη προσπαθεί να ανταγωνιστεί την Κίνα και τις ΗΠΑ στις αγορές, τόσο περισσότερο και θα απομακρύνεται από τις αξίες της και από το μέλλον της.

6. Η οικονομική κρίση βέβαια έχει δημιουργήσει και πολλά ερωτηματικά σε σχέση με το μέλλον της ΕΕ. Θεωρείτε ότι η διαδικασία ενοποίησης της Ευρώπης μπορεί να προχωρήσει; Και ποιος πρέπει να είναι ο τελικός προορισμός;

Είμαι υπέρ της ενοποίησης της Ευρώπης. Οραματίζομαι μία ενωμένη Ευρώπη από τα παράλια του Ατλαντικού μέχρι το Βλαδιβοστόκ, μία Ευρώπη που θα περιλαμβάνει δηλαδή και τη Ρωσία η οποία αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και ιστορίας. Η πραγματική ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν μπορεί να είναι και να παραμένει το αδελφάκι της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Πρέπει να αποκτήσει την πολιτική αυτονομία και δυναμική μιας δημοκρατικής υπερδύναμης. Όσο προσπαθούν οι κυρίαρχοι σήμερα κύκλοι της ΕΕ να περιορίσουν την ενοποίηση στον τραπεζικό τομέα, τόσο περισσότερο θα αναπαράγονται τα προβλήματα μεταξύ του σημερινού ευρωπαϊκού νότου και του βορρά.

1. Ποιόν υποψήφιο θα στηρίξετε για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Θα υποστηρίξω για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τους υποψήφιους που θα υποδείξουν οι Πράσινοι. Σήμερα επικεφαλής της εκλογικής προσπάθειας είναι η κ. Σκα Κέλλερ (Γερμανία) και ο κ. Χοσέ Μποβέ (Γαλλία) και αυτοί πιθανόν θα είναι και οι υποψήφιοι που θα υποστηρίξουν οι Πράσινοι.

2. Φέτος συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την ένταξή μας στην ΕΕ, τι θεωρείτε ότι κέρδισε η Κύπρος από την συμμετοχή της στην ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια; Ποια είναι τα αρνητικά αν πιστεύετε ότι υπάρχουν;

Κοιτάξτε, ως Οικολόγος δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι η ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ έχει λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης για την υιοθέτηση σε μεγάλο βαθμό ενός ικανοποιητικού νομικού πλαισίου για την προστασία του περιβάλλοντος. Έχουμε βέβαια ακόμα πολλά ελλείμματα στην υιοθέτηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας αλλά – και κυρίως – στην εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας. Δόθηκαν επίσης ευκαιρίες για ανάπτυξη μέσα από χρηματοδοτικά προγράμματα σε τομείς που πριν δεν είχαν καμία στήριξη. Από την άλλη όμως, επειδή δεν λήφθηκε καμία πρόβλεψη κατά την ενταξιακή διαδικασία, άλλοι τομείς της οικονομίας ουσιαστικά αποψιλώθηκαν και διαλύθηκαν. Τα κοινωνικά δικαιώματα μπορεί να τυγχάνουν σήμερα και ευρωπαϊκής προστασίας όμως από την άλλη η ελεύθερη διακίνηση εργατικού προσωπικού και προϊόντων δημιούργησε μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Στο Κυπριακό μπορεί η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ να άλλαξε την ατζέντα και να προσθέτει στη διεκδίκηση των δικαίων του Κυπριακού λαού, αλλά φαίνεται ότι δεν αξιοποιήθηκε σωστά με αποτέλεσμα πολλοί να μιλούν, βάσιμα πλέον, για ευρωδιχοτόμηση. Τέλος ο τρόπος που χειρίστηκαν οι Ευρωπαίοι εταίροι της δυσκολίες που οι ίδιοι εν πολλοίς προκάλεσαν στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρο ήταν άδικος και σκληρός. Συνεπώς αισθάνομαι ότι ο απολογισμός είναι τελικά αρνητικός. Πρέπει να αλλάξουν λοιπόν πολλά και γι’ αυτό θα εργαστούμε σκληρά.

3. Η συνεργασία με την ΕΔΕΚ πως προέκυψε; Υπάρχει το ενδεχόμενο να δούμε αυτή τη συνεργασία να συνεχίζεται και μετά τις Ευρωεκλογές; Επίσης σε περίπτωση εκλογής υποψηφίου του Κινήματος Οικολόγων σε ποια πολιτική ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο θα συμμετέχει;

Θεωρώ ότι η εποχή απαιτεί συνεργασίες. Οι ώρες είναι κρίσιμες. Οι αποφάσεις του Eurogroup και οι τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, αλλά και η ανάγκη για συνετή διαχείριση του φυσικού πλούτου της Κυπριακής ΑΟΖ, μας υποχρεώνουν να γίνουμε περισσότερο αποτελεσματικοί. Δεν είναι η ώρα για ιδεολογικές ατζέντες. Είναι ώρα για λύσεις και πολιτικές επίλυσης των προβλημάτων. Η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με συνθήματα, όποιο χρώμα κι αν τα χαρακτηρίζει. Η συνεργασία με την ΕΔΕΚ προέκυψε πάνω σ’ αυτήν τη βάση. Προηγήθηκε μια προσπάθεια από το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών για ευρύτερη συνεργασία κομμάτων και κινημάτων αλλά και ομάδων πολιτών. Η προσπάθεια εκείνη δεν ευδοκίμησε. Έτσι για να μην εξαφανιστεί η ελπίδα της συνεργασίας, αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε στην πρόταση της ΕΔΕΚ για εκλογική συνεργασία. Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε μέσω δημοψηφίσματος στο οποίο μπορούσαν να συμμετάσχουν όλα τα μέλη του Κινήματος. Σημειώνεται ότι έτυχε μεγάλης υποστήριξης (87%) από τα μέλη του Κινήματος αυτή η πρόταση συνεργασίας. Ακολούθησε η απόφαση του αρμόδιου αντιπροσωπευτικού σώματος του Κινήματος (πάλιν με μεγάλη πλειοψηφία 83%). Η συνεργασία αυτή σκοπεύουμε να επεκταθεί στο Κοινοβούλιο και στο Εθνικό Συμβούλιο. Θέλουμε τη συνεργασία αλλά ταυτόχρονα διεκδικούμε την πλήρη και ουσιαστική αυτονομία μας ως Κίνημα Πολιτικής Οικολογίας. Βεβαίως, αφού παραμένουμε αναφανδόν πιστοί στην Πολιτική Οικολογία, με την εκλογή μας θα ενταχθούμε φυσικά στην ομάδα των Πρασίνων.

4.        Ποιο είναι το στοίχημα για το κόμμα σας σε αυτές τις εκλογές;

Γενικώς αποφεύγω τα στοιχήματα. Δεν μου αρέσει να παίζω με την τύχη. Συνεπώς επιλέγω να αναφερθώ στον στόχο μας ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών σ’ αυτές τις εκλογές. Στόχος μας λοιπόν είναι η εμπέδωση μιας οικολογικής, δημοκρατικής συνεργασίας που να την χαρακτηρίζει η καθαρότητα δράσεων και σκέψεων. Πιστεύουμε ότι τα δύο συνεργαζόμενα πολιτικά κινήματα θα καταφέρουν να εκλέξουν Ευρωβουλευτή και θα είναι ΜΑΖΙ στο νέο Ευρωκοινοβούλιο. Από εκεί και πέρα μαζί πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε να εκπροσωπήσουμε επάξια την Κύπρο και το λαό μας στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ο κανίβαλος

Με κατηγορούν πολλοί βουλευτές ότι είμαι «κανίβαλος». Φαίνεται ότι από σχεδόν όλους τους πολιτικούς και το σινάφι της εξουσίας, ένας βουλευτής που λέει την αλήθεια για τα κακώς έχοντα, θεωρείται περίπου προδότης. Προδότης όμως ποιάς πατρίδας, ποιου λαού και ποιας φιλίας; Είναι οι πολιτικοί μια ξεχωριστή φυλή που ζει ανάμεσα στο λαό ή χειρότερα πάνω από το λαό; Ζούμε δηλαδή ακόμα την εποχή της ολιγαρχίας ή αριστοκρατίας;  Ή μήπως η Κυπριακή έκδοση της Αστικής Δημοκρατίας προσομοιάζει με το μοντέλο του Σοβιετικού κράτους, όπου οι διοικούντες συνιστούσαν μια ξεχωριστή τάξη ανθρώπων, την νομενκλατούρα; Γνωρίζουμε βέβαια ότι όποιο μέλος της Σοβιετικής νομενκλατούρας τολμούσε να αρθρώσει κριτικό λόγο για τους ομοίους του, έπαιρνε το δρόμο για τη Σιβηρία…

Όταν τα κόμματα, οι βουλευτές και οι πολιτικοί εν γένει, αλληλοκατηγορούνται και διαπληκτίζονται σε ψηλούς τόνους, όταν διασύρουν την πολιτική οδηγώντας τους πολίτες στην απαξίωση και την αποχή, δεν «τρέχει τίποτα». Κανένα πρόβλημα, όταν στον οίστρο του κομματικού φανατισμού, αλληλοκατηγορούνται για πράγματα ξεχασμένα και άσχετα (τι έκανε ο παππούς το ’55, τι έκανε ο πατέρας το ’74, κ.ο.κ.) και φτάνουν να απευθύνουν ο ένας στον άλλο βαριές κατηγορίες.

Αυτός ο πολιτικός εμφύλιος και η εκτράχυνση του πολιτικού λόγου δεν είναι «κανιβαλισμός»; Κανιβαλισμός είναι μόνο όταν ο Περδίκης καταγγέλλει τους ασυνείδητους βουλευτές που καπνίζουν στους διαδρόμους της Βουλής; Κανιβαλισμός είναι όταν ο Περδίκης αναδεικνύει το θέμα των λιμουζίνων των αξιωματούχων ή το θέμα των προκλητικών επιδομάτων ή το θέμα των αφορολόγητων συντάξεων των ηγετών μας ή το θέμα των πολιτικών bonus;

Ενοχλούνται όταν ένας από τη φυλή τους – γιατί έτσι θεωρούν τους εαυτούς τους οι πολιτικοί – καταμαρτυρεί τα φαύλα τους. Δεκατρία χρόνια αισθάνομαι ο παρείσακτος και ο εξωμότης της φυλής των πολιτικών της Κύπρου. Δεκατρία χρόνια όταν κάνω κριτική για τα λάθη και τις παραλείψεις των «συναδέλφων» βουλευτών ακούω την ίδια πάντα κατηγορία περί κανιβαλισμού. Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι έχουν ένα ξένο ανάμεσα τους. Δεν ανήκω στη φάρα των πολιτικών και δεν θέλω να ανήκω.

Είμαι ένας πολίτης που ανέλαβε να αντιπροσωπεύσει μια ιδεολογία – και όσους την ενστερνίζονται – στο κοινοβούλιο και στην πολιτική. Δεν με ενδιαφέρει η εξουσία γι’ αυτό και δεν υπάρχει περίπτωση να καθίσω σε καρέκλα Υπουργού, γεγονός που απαιτεί τους απαραίτητους συμβιβασμούς και δεσμεύσεις με άλλες ιδεολογίες. Συνεπώς, δεν νιώθω καθόλου ότι τρώω τις σάρκες των πολιτικών όταν εκθέτω τα λάθη, τις παραλείψεις και τα άλλα φαύλα του πολιτικού συστήματος, όπως τα ξέρω και τα βιώνω από την μέσα πλευρά. Είμαι απολύτως σίγουρος, ότι κάνω το καθήκον μου απέναντι στην ιδεολογία μου (την Πολιτική Οικολογία) και απέναντι σ’ αυτούς που με εξέλεξαν και εκπροσωπώ.

Συνέντευξη στον Φιλελεύθερο

1. Πόσο σημαντικές θεωρείτε τις εκλογές της 25^ης Μαΐου και γιατί ο απογοητευμένος και εν πολλοίς αδιάφορος Κύπριος ψηφοφόρος θα πρέπει να πάει στις κάλπες;

Οι εκλογές της 25^ης Μαρτίου είναι πολύ σημαντικές. Γίνονται σε πολύ κρίσιμη ώρα για την Κύπρο και την Ευρώπη. Το αποτέλεσμα τους, μπορεί να κρίνει τις αποφάσεις που θα επηρεάσουν όλους μας. Θα συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την πορεία της επιβολής μέτρων λιτότητας στους λαούς της Ευρώπης ή θα αλλάξει πορεία υιοθετώντας πολιτική που προστατεύει τα δικαιώματα των απλών πολιτών, την υγεία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον; Θα ενισχυθούν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που στην Κύπρο και την Ευρώπη υποστηρίζουν τη δικαιοσύνη ή θα δυναμώσουν ακόμα παραπάνω οι πολιτικές που υποστηρίζουν την οικονομική ολιγαρχία, τους απατεώνες και τα λαμόγια; Αυτό θα κριθεί εν πολλοίς και από το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών. Ιδιαίτερα εδώ στην Κύπρο, μετά τις άδικες αποφάσεις του Eurogroup, τις ευθύνες των όσων κυβέρνησαν και κυβερνούν και τη δυστυχία που έφεραν, είναι αυτοκτονία να μην υπάρξει ενδιαφέρον. Οι εκλογές της 25^ης Μαΐου θα καθορίσουν αν θα υπάρξει τιμωρία των ενόχων, αν θα περιοριστούν οι αντικοινωνικές πολιτικές ή αν θα υπάρξει ελπίδα για βιώσιμη αειφόρο ανάπτυξη που θα δημιουργεί πράσινες θέσεις εργασίας και ελπίδα στον τόπο και το λαό μας. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κριθεί από το βαθμό συμμετοχής των πολιτών. 

2.   Το Κίνημα Οικολόγων επέλεξε σ’ αυτές τις εκλογές να συνεργαστεί με την ΕΔΕΚ. Ποιος ο στόχος αυτής της συνεργασίας και ποιο το όφελος για τους Οικολόγους;

Ο στόχος αυτής της συνεργασίας είναι πρωτίστως να δημιουργηθεί μία πειστική και αποτελεσματική πρόταση ελπίδας, μία πρόταση για έξοδο από τα πολιτικά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει σήμερα ο λαός μας. Μπουχτίσαμε στα μηνύματα και στα κούφια λόγια. Το γεγονός ότι δυο αυτόνομα και ανεξάρτητα πολιτικά κινήματα, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή ιστορία και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον ανταγωνισμό και να συστήσουν μία αγωνιστική συμμαχία, είναι από μόνο του ένα ελπιδοφόρο και νικητήριο συμβάν. Πρώτος και κύριος λοιπόν στόχος είναι η συνεργασία. Πετύχαμε κάτι πρωτότυπο και πρωτοπόρο, που αλλάζει την ατζέντα. Αντί την πορεία των στείρων αντιπαραθέσεων επιλέξαμε με υπευθυνότητα το δρόμο της συνεργασίας. Με τη συνεργασία λοιπόν αυξάνουμε τις πιθανότητες εκλογής ενός ευρωβουλευτή από το Κίνημα Οικολόγων ή από την ΕΔΕΚ. Ταυτόχρονα δυναμώνουμε τη φωνή της διεκδίκησης για τα δίκαια του Κυπριακού λαού, στην Κύπρο και στην Ευρώπη. Τέλος, ενισχύουμε εκείνα τα πολιτικά κινήματα που δεν αναλώθηκαν σε βρώμικες συναλλαγές, δεν έτυχαν χαριστικής μεταχείρισης από τις τράπεζες, ούτε έκαναν πλάτες στην οικονομική ολιγαρχία. Η επιτυχία αυτών των δράσεων είναι επιτυχία για την Κύπρο και το λαό της, συνεπώς είναι επιτυχία και για τους Οικολόγους. 

3.  Γιατί οι ψηφοφόροι της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων και ενδεχομένως και άλλοι να ψηφίσουν το Γιώργος Περδίκη στις ευρωεκλογές;

Δεν μου επιτρέπεται και δεν θέλω να περιαυτολογώ. Διαβλέπω μάλιστα τον κίνδυνο αν επιχειρήσω να απαντήσω αυτήν την ερώτηση να τραυματιστεί ακριβώς αυτό που θεωρώ ως το διακύδευμα των εκλογών, δηλαδή η συγκρότηση μίας πατριωτικής κοινωνικής συνεργασίας. Δεν θεωρώ λοιπόν σωστό να προβάλω τον εαυτό μου. Οι ψηφοφόροι νομίζω με γνωρίζουν πάρα πολύ καλά. Γνωρίζουν την αγωνιστικότητα μου, την μαχητική διεκδικητικότητα μου, το πάθος μου για τη δουλειά. Έχω την άποψη ότι μπορώ να ζητήσω την ψήφο τιμής του κάθε Κύπριου ψηφοφόρου ανεξάρτητα από κομματική ταυτότητα ή συμπάθεια. Θα είναι – αν μου επιτρέπεται η παρομοίωση – μία εφαρμογή με το «έτσι θέλω» των ψηφοφόρων, της οριζόντιας ψηφοφορίας που μας αρνήθηκαν πρόσφατα όταν οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ καταθέσαμε σχετική πρόταση νόμου. Περιμένω ότι οι πολίτες θα τιμήσουν αυτούς που τους τίμησαν με την τίμια παρουσία τους στην πολιτική, ενώ ταυτόχρονα θέλω να πιστεύω ότι οι πολίτες θα τιμωρήσουν με τη ψήφο τους τα λαμόγια της πολιτικής.

4.  Τολμάτε να λέτε την άποψή σας όποια κι αν είναι αυτή. Πόσο επιζήμια ή ωφέλιμη είναι αυτή σας η προσέγγιση έναντι όλων των ζητημάτων; 

Αυτή η χώρα έχει μπουχτίσει από ανθρώπους που ασχολούνται με την πολιτική μόνο και μόνο για να κερδίσουν προσωπικά. Ο λαός μας δεν κέρδισε και πολλά πράγματα από τέτοιους πολιτικούς. Μάλλον θα έλεγα ότι ένας από τους κυριότερους λόγους της Κυπριακής κακοδαιμονίας είναι η ποιότητα των πολιτικών της χώρας. Λίγοι είναι αυτοί που ασχολήθηκαν με την πολιτική και ξεχώρισαν με το πολιτικό τους ήθος, την τόλμη και την φιλαλήθεια. Βλέπετε στην πολιτική της χώρα μας επικρατεί το ψέμα, τα σκοτεινά μουχλιασμένα παρασκήνια, οι διακομματικές κρυφές συμμαχίες κ.ο.κ. Είμαι λοιπόν βέβαιος και νομίζω δεν χωρεί αμφιβολία, ότι ο καθαρός και ξάστερος πολιτικός λόγος είναι που είναι αναγκαίος και ωφέλιμος, πάντα σε αντιδιαστολή με τον ψεύτικο, κάλπικο και διαβρωμένο λόγο και παρουσία των υπολοίπων. Κύπρος και Ευρώπη χρειάζονται την αλήθεια, την τόλμη και τον καθαρό και ξάστερο πολιτικό λόγο. Όσοι υπηρετούμε αυτόν τον καθαρό και ξάστερο πολιτικό λόγο θα είμαστε κοντά στους πολίτες και στα προβλήματα τους, διατηρώντας την πίστη μας σε ιδανικά και αξίες. 

5.   Πιστεύετε ότι θα έχουμε σύντομα θετικές εξελίξεις στο Κυπριακό;

Θα ήθελα να πιστεύω ότι θα έχουμε σύντομα θετικές εξελίξεις στο Κυπριακό αλλά δυστυχώς οι οιωνοί δεν είναι άριστοι. Πάντως τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα έχουν αποκλειστεί σαφώς ακόμα και από το αμφιλεγόμενο κοινό ανακοινωθέν. Η βάση της διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων είναι αποτυχημένη και ατελέσφορη. Η εμμονή της Κυπριακής ηγεσίας σε ξεπερασμένα μοντέλα και πρακτικές και η αδυναμία της να προσελκύσει ένα υγιές διεθνές ενδιαφέρον είναι χαρακτηριστική. Αν δεν τεθούν τάχιστα από το Εθνικό Συμβούλιο οι στόχοι της διαπραγμάτευσης και εάν δεν καθοριστούν οι κόκκινες γραμμές μας, θα βρεθούμε εκτεθειμένοι ως λαός και θα αναγκαστούμε να δούμε νέες υποχωρήσεις. Έχοντας υπόψη αυτά, θεωρώ την ανακάλυψη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ, μεγάλη ευκαιρία που αλλάζει άρδην τους συσχετισμούς δυνάμεων στο Κυπριακό, αν βέβαια κινηθούμε σωστά και μεθοδικά.

6. Θα μπορέσει η Κύπρος να ανακάμψει οικονομικά στο σύντομο ορατό μέλλον;

ΝΑΙ πιστεύω ότι ο Κύπριος είναι μια ράτσα δουλευταράδων. Θα εργαστεί και πάλιν σκληρά, στην ανάγκη θα πεινάσει, δεν θα επαναστατήσει (κι αυτό είναι κακό) και πολύ νωρίς θα τα καταφέρει να βγει από την κρίση. Το ζήτημα είναι με ποιο κόστος, πόσοι θα χαθούν στο μεταξύ και ποιοι θα γίνουν πλουσιότεροι. Για μένα αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν είναι το πρωτεύων νομίζω να βγει σύντομα η Κύπρος στις αγορές. Νομίζω ότι δεν κερδίζει η χώρα αν ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι. Η οικονομική ανάκαμψη πρέπει να συνδέεται με την κοινωνική ανασυγκρότηση. Ανάκαμψη για μένα σημαίνει να μπορεί η οικονομική ανάπτυξη να συντηρεί μία κοινωνία που θα φροντίζει τους κοινωνικά ευάλωτους (τους πολύτεκνους, ανάπηρους, τυφλούς, κωφούς, φτωχούς και ανέργους κ.ο.κ.) τα ζώα και το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής (όσοι την έχουν). Ανάπτυξη χωρίς κράτος πρόνοιας είναι «δώρον άδωρον». 

Συνέντευξη στη Σημερινή

1. Δεδομένου του διογκούμενου ευρωσκεπτικισμού, πώς σκοπεύετε να εργαστείτε για να επανακτήσει την αξιοπιστία του το ευρωπαϊκό όραμα στην κυπριακή κοινωνία;

    Είναι βέβαιο ότι με μόνο την προσπάθεια ενός κόμματος ή κινήματος, την εργασία ενός Βουλευτή ή Ευρωβουλευτή, δεν μπορεί να επανακτηθεί η αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού οράματος στην Κυπριακή κοινωνία. Η Κυπριακή κοινωνία δεν κάνει λάθος όταν αμφισβητεί το Ευρωπαϊκό όραμα. Το ίδιο το Ευρωπαϊκό όραμα πηγαίνει σε λάθος κατεύθυνση. Στην Ευρώπη έχουν κυριαρχήσει πολιτικές δυνάμεις που βάζουν ως προτεραιότητα τους τα κέρδη των επιχειρήσεων και την ευημερία των «αγορών». Ο άνθρωπος – και ακόμα για εμάς τους Οικολόγους – και η Φύση, τίθενται σε πολύ υποδεέστερη θέση. Λυπούμαι γι’ αυτό αλλά δεν μπορώ να κοροϊδεύω τους συμπολίτες μου ότι από μόνος μου μπορώ να αλλάξω την πορεία της Ευρώπης. Όπως όμως αγωνίζομαι για 18 χρόνια με την ανάμειξη μου στην πολιτική και με την προώθηση των αρχών και προτάσεων της πολιτικής οικολογίας, σίγουρα θα συνεχίσω αυτόν τον αγώνα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Ελπίζω και πιστεύω ότι η πολιτική μοναχικότητα που έζησα μέσα στην Κυπριακή Βουλή δεν θα έχει συνέχεια μέσα στην Ευρωβουλή, όπου απ’ ότι ξέρω υπάρχουν σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες με τις οποίες μοιράζομαι το ίδιο όραμα και πολιτικές θέσεις.

2. Γιατί οι ψηφοφόροι να επιλέξουν να τους εκπροσωπήσετε εσείς και όχι κάποιος ανθυποψήφιος ή συνυποψήφιός σας;

    Γιατί να επιλέξει εμένα κάποιος και όχι κάποιον συνυποψήφιο μου; Προφανώς τέτοιο θέμα δεν υπάρχει. Εργαζόμαστε ως ομάδα και αλληλοστηριζόμαστε. Έχουμε συμφωνήσει να συνεχίσουμε και μετά τις Ευρωεκλογές τη συνεργασία μας. Είμαστε μια πολύ καλή ομάδα έξι υποψηφίων. Δεν πρέπει να χαλάσει αυτό το κλίμα ομόνοιας και συνεργασίας. Όσον αφορά ανθυποψηφίους μου, άλλων κομμάτων, πιστεύω ότι παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολύ σημαντικές προσωπικότητες σε όλα τα ψηφοδέλτια, είναι βέβαιο ότι η επιλογή της Συνεργασίας Οικολόγων – ΕΔΕΚ είναι η πιο αξιόπιστη, τίμια και καθαρή. Αναμφίβολά. Αν κάποιος θέλει να υποστηρίξει εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις σε Κύπρο και Ευρώπη που ευθύνονται – με τον ένα ή άλλο τρόπο – για τη λιτότητα, την ύφεση, την ανεργία κλπ, τότε θα υποστηρίξει κάποιον ανθυποψήφιο μας. Αν θέλει να υποστηρίξει όσους αποδείχθηκαν ψεύτες και απατεώνες, όσους έκαναν πλάτες στα λαμόγια και τα τραπεζικά τσακάλια, τότε θα υποστηρίξει κάποιον ανθυποψήφιο μας. Αν πάλι για λόγους αγανάκτησης και διαμαρτυρίας επιλέγει την αποχή ή την υποστήριξη κάποιου ανθυποψηφίου που δεν δοκιμάστηκε στο βάσανο της καθημερινής πολιτικής δράσης και δεν ξέρει αν είναι κάποιος όπως τους άλλους ή κάτι διαφορετικό, τότε και πάλι θα χάσει την ευκαιρία να στηρίξει εμάς, που αποδείξαμε στην πράξη την τιμιότητα και την καθαρότητα του πολιτικού μας λόγου. 

3.  Σε περίπτωση εκλογής σας, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε από τα έδρανα της Ευρωβουλής σε σχέση με την Κύπρο;

   Το πρώτο θέμα που θα θέσω επιτακτικά και όσο γίνεται πιο βροντερά είναι η καταστροφή του Πενταδάκτυλου από τους Τούρκους με τις λατομεύσεις και την τεράστια σημαία που πληγώνει τη βόρεια πλευρά του. Παράλληλα θα προβάλω και θα καταγγείλω την Τουρκία για την καταστροφική λατόμηση. Θα καταφέρω να εκθέσω την Τουρκία στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο θα εκτεθεί η Τουρκία, σε ποιο βαθμό θα γίνει το θέμα αυτό γνωστό και πόσο θα επηρεάσει αυτή η δημοσιοποίηση στη λήψη μέτρων που θα αποτρέπουν την καταστροφή.