Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Αναφορά για την Ένωση



Και να που έγινε κι αυτό: Αφού έγινε του «κουτρούλη ο γάμος» για την αμφιλεγόμενη απόφαση της Βουλής να εντάξει στο κατάλογο των επετείων για τα οποία θα γίνεται ολιγόλεπτη αναφορά στα σχολεία, την επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, ο Γενικός Εισαγγελέας βρήκε λέει συνταγματικό κώλυμα και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης (ο πρόεδρος της λύσης) προχωρεί σε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο. 

Αυτό σημαίνει σε απλά κυπριακά ότι η νομοθεσία που ψήφισε η Βουλή με την πλειοψηφία ΔΗΣΥ / ΑΚΕΛ επί του παρόντος (και ποιος ξέρει...) παγώνει και ισχύει ότι ψήφισε η «άλλη πλειοψηφία» στις 10 Φεβρουαρίου 2017.

Να σας θυμίσω τι έλεγα από το βήμα της Βουλής στην ταραγμένη εκείνη συνεδρίαση της 7 Απριλίου 2017.

«Αλλά για εμάς το θέμα δεν είναι συνταγματικό ή νομικό. Είναι κυρίως πολιτικό, θα έλεγα μάλλον είναι βαθιά πολιτικό. 

Μια ξέβαθη πολιτική ανάλυση λέει ότι αφού έγινε ένα λάθος, που έδωσε την αφορμή και την πρόφαση στην Τουρκία να παγώσει τις διαπραγματεύσεις, τότε δεν μας μένει τίποτε άλλο από την αναίρεση του λάθους, για να έχουμε επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Εδώ είναι που χρειάζεται η πολιτική εμβάθυνση. Και ερωτώ; Πού βρίσκονταν οι διαπραγματεύσεις πριν κλείσει την πόρτα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για να πάει για τσιγάρο, ώστε να βρει ο Ακιντζί την ευκαιρία να διολισθήσει (ή να «γλιάσει» κατά το κυπριακό) και να δραπετεύσει από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων;

Πού βρίσκονταν λοιπόν οι διαπραγματεύσεις; Στο απόλυτο τέλμα με ευθύνη των Τούρκων. Ήταν οι Τούρκοι που εγκατέλειψαν την Γενεύη (κι ας κάποιοι εξ’ ημών κατηγορούσαν τον Νίκο Κοτζιά), είναι οι Τούρκοι που δεν κατέθεσαν προτάσεις στο Μοντ Πελεράν (3), είναι οι Τούρκοι που έφεραν στο προσκήνιο τις τέσσερις διασυνοριακές ελευθερίες για τους Τούρκους υπηκόους κ.ο.κ. 

Μάθαμε επίσης τις προάλλες ότι την ίδια ώρα που τάχα συνομιλούσαν, έδιναν υπηκοότητες του ψευδοκράτους σε 7000 Τούρκους εποίκους, έδιωχναν τις ομάδες της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ που ήρθαν να μελετήσουν την κατάσταση των τραπεζών που λειτουργούν στα κατεχόμενα και τα δημοσιονομικά του ψευδοκράτους και προετοιμάζουν την ηλεκτρική σύνδεση του ψευδοκράτους με την Τουρκία και άλλα πολλά παρόμοια. 

Ξέρετε για παράδειγμα ότι την Τρίτη 11/4 που θα «επαναρχίζουν» τάχα οι διαπραγματεύσεις, η Τουρκία έχει δεσμεύσει με NAVTEX περιοχή βορειοδυτικά του Ακρωτηρίου Ακάμα για ασκήσεις με πραγματικά πυρά; Ακόμα και χτες, και εν όψη της σημερινής συζήτησης στη Βουλή, με α​να​κοίνωση του Tουρκικ​ού​ υπουργείο​υ εξωτερικών ξεκαθαρίζει τα πράγματα και απειλεί όχι μόνο με τερματισμό των συνομιλιών αλλά και με δυναμική παρέμβαση σε περίπτωση που προχωρήσουν οι γεωτρήσεις στο τεμάχιο 6 της Kυπριακής ΑΟΖ. 

Αυτό είναι το πολιτικό περιβάλλον των διαπραγματεύσεων. Δεν θα καταγράψω – λόγω έλλειψης χρόνου – το υπόλοιπο των γεωστρατηγικών δεδομένων της περιοχής μας που αφορούν την Τουρκία, ούτε όσα αφορούν την ίδια την Τουρκία. Διερωτώμαι όμως αν έχουμε υπολογίσει  ποτέ, με ποια Τουρκία διαπραγματευόμαστε, και ποιο είναι το διακύβευμα αυτών των συνομιλιών; 

Μας ζητούν κάποιοι να καταπιούμε την προσβολή, να υποκύψουμε στον εκβιασμό του Ακιντζί και να ψηφίσουμε την πρόταση του ΔΗΣΥ, (διότι αυτό μας ζητά ο Ακιντζί πολύ συγκεκριμένα και ονομαστικά).

Και διερωτάται κανείς βάσιμα: Για ποιες συνομιλίες και ποιες διαπραγματεύσεις; Να υποκύψουμε, να κάνουμε τα πικρά – γλυκά, για χάριν της λύσης, μας λένε. Μα πού είναι η λύση; Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό και την ιστορία μας: Η λύση του Κυπριακού, βρίσκεται συντετριμμένη κάτω από τόνους Τουρκικής αδιαλλαξίας, που δεν πρόκειται να αρθούν, με τις δικές μας υποχωρήσεις. 

Το «σφάξε με αγά μου να αγιάσω», έχει χρεοκοπήσει κυρίες και κύριοι.

Υποκύπτοντας στην απαίτηση του Ακιντζί να ψηφίσουμε σήμερα την πρόταση του ΔΗΣΥ, δεν θα βοηθήσουμε στη λύση του Κυπριακού.  Από μια άποψη ίσως μάλιστα να λειτουργήσει η σημερινή ψήφιση της πρότασης του ΔΗΣΥ, αρνητικά στην υπόθεση της λύσης.

Πρώτον γιατί η υποχωρητικότητα μας, διαχρονικά και σήμερα, εκτρέφει την Τουρκική αδιαλλαξία και δεύτερον γιατί καταπιέζοντας το εθνικό φρόνημα των Ελληνοκυπρίων και ενεργοποιώντας τα εθνικά τους αντανακλαστικά, οδηγούνται μάζες των Ελλήνων της Κύπρου σε ριζοσπαστικές θέσεις κατά της λύσης και της συμβίωσης». 

Κρίνετε από μόνοι σας. Δεν αποτελούν οι τελευταίες εξελίξεις και η πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου πλήρης επιβεβαίωση των όσων με περισσή φρονιμάδα και χωρίς κραυγές διατύπωνα πριν από λίγες εβδομάδες; Αλλά ποιος ακούει την λογική σε αυτήν τη χώρα; 

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Ημερίδα Στελεχών για το Κυπριακό, Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017



Ομιλία Βουλευτή Γιώργου Περδίκη, Προέδρου Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

  
Οι εξελίξεις στο Κυπριακό από τις 20 Δεκεμβρίου 2016, όταν είχαμε πραγματοποιήσει την προηγούμενη ενημέρωση στελεχών στη Λευκωσία, έχουν σε μεγάλο βαθμό διαφοροποιήσει την εικόνα των διαπραγματεύσεων.

Ισχυρίζομαι όμως ότι οι εξελίξεις δεν έχουν διαφοροποιήσει ποσώς την ουσία του Κυπριακού. Για μένα και για το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών η ουσία παραμένει ως έχει τα τελευταία εξήντα χρόνια και συνίσταται στην Τουρκική πολιτική επανάκτησης της νήσου Κύπρου, όπως αυτή αναλύεται και στη γνωστή πλέον έκθεση Νιχάτ Ερίμ.

Επανερχόμενος στην εικόνα των εξελίξεων, σημειώνω ότι από τις 20 Δεκεμβρίου  2016 είχαμε την πραγματοποίηση της πενταμερούς  διάσκεψης της Γενεύης (την οποία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποκαλεί «διεθνή»), τη συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων στο Μοντ Πελεράν, την πρόταξη των απαράδεκτων προαπαιτούμενων από την Τουρκία και πρόσφατα την αποχώρηση από τις συνομιλίες του κ. Ακιντζί.

Αρχικά πρέπει να πούμε ότι η διάσκεψη της Γενεύης οδηγήθηκε σε αποτυχία. Αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκαιο όταν λέγαμε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες για να πραγματοποιηθεί διεθνής διάσκεψη. Παρά τις δικές μας αντιρρήσεις ο Πρόεδρος αποδέχτηκε τη σύγκληση πενταμερούς διάσκεψης στην απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Δυστυχώς όλα αυτά (και άλλα που συνέβησαν στη Γενεύη) αφήνουν μια αρνητική προίκα για το μέλλον.

Με την ολοκλήρωση των συνομιλιών στη Γενεύη διαπιστώνουμε ότι η πενταμερής διάσκεψη μας έμεινε ως ένα αρνητικό προηγούμενο. Η αποδοχή της πενταμερούς δεν είχε καν τα αναμενόμενα αποτελέσματα για όσους την υποστήριξαν. Το μόνο θετικό στοιχείο που ξεχωρίζω είναι η είσοδος στο τοπίο των διαπραγματεύσεων του νέου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος φαίνεται – επί του παρόντος τουλάχιστον – να τηρεί μια πιο ισορροπημένη στάση απέναντι στο ζήτημα και να μην είναι έρμαιο των σχεδιασμών του όποιου κυρίου Άιντε.

Κατά την άποψή μου στη Γενεύη δεν θα έπρεπε να κατατεθεί χάρτης, από τη στιγμή που δεν υπήρξε συμφωνία επί των κριτηρίων. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε ένα χάρτη που κρίθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ως απαράδεκτος, αλλά παραμένει κλεισμένος σε ένα γραφείο του ΟΗΕ μέχρι την τελική συμφωνία. Αυτό σημαίνει ότι επιβλήθηκε η θέση των Τούρκων ότι το εδαφικό (που επηρεάζει άμεσα το θέμα της επιστροφής των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων προσφυγών και ιδιοκτητών), θα κλείσει μαζί με τα θέματα ασφάλειας και εγγυήσεων. Παραβιάζεται έτσι ακόμα και η συμφωνία Αναστασιάδη – Ακιντζί του Φεβρουαρίου 2014, για την έναρξη των συνομιλιών, που προνοούσε παράλληλη συζήτηση όλων των κεφαλαίων.

Μέχρι και την Γενεύη,  ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υποχώρησε σε πολλά σημεία και επί διαδικαστικών και ουσιαστικών θεμάτων με την ελπίδα ότι θα έπαιρνε κάτι από τους Τούρκους. Οι υποχωρήσεις αυτές όμως, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Ιδιαίτερα επικίνδυνες κρίνονται οι περαιτέρω παραχωρήσεις στους Τουρκοκύπριους στο κεφάλαιο της διακυβέρνησης, την παραμονή των εποίκων και την κατανομή εξουσιών.

Ο κ. Άιντε ξεκάθαρα έπαιξε παιχνίδι κατά της Κύπρου και ευτυχώς που υπήρξαν οι παρεμβάσεις του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά, που έσωσαν την κατάσταση κυριολεκτικά στο παραπέντε.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναδείξω το φαινόμενο της ασύγγνωστης αγνωμοσύνης που επέδειξαν διάφοροι πολιτικοί, παραπολιτικοί και δημοσιογραφικοί κύκλοι που είχαν ξεκάθαρο στόχο τον κ. Κοτζιά.

Αμέσως μετά τη Γενεύη άρχισε η Τουρκία να κλιμακώνει την προκλητικότητα της βάζοντας στο τραπέζι τις 4 ελευθερίες για τους Τούρκους υπηκόους πέραν των γνωστών κόκκινων γραμμών της για τις εγγυήσεις, τα στρατεύματα και την εκ περιτροπής προεδρία.

Στη συνέχεια ήρθε η αποχώρηση Ακιντζί με αφορμή μια άσχετη με τις συνομιλίες απόφαση της Βουλής που αφορά το ενωτικό δημοψήφισμα. Έχουμε καταλήξει σε πάγωμα των συνομιλιών, πιθανότατα μέχρι να γίνει το δημοψήφισμα στην Τουρκία στις 16 Απριλίου, με αποκλειστική ευθύνη των Τούρκων.

Έχω την άποψη ότι πολύ λανθασμένα κάποιοι θεωρούν ότι εφόσον ο Ερντογάν κερδίσει το δημοψήφισμα θα γίνει πιο διαλλακτικός. Περιμένω να δω μια εμπεριστατωμένη ανάλυση που να τεκμηριώνει μια τέτοια πρόβλεψη.

Εμείς, ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, επιθυμούμε την επανέναρξη των συνομιλιών αλλά πάνω σε μια άλλη βάση, άλλα θεμέλια και πλαίσιο.

Προϋπόθεση για επανέναρξη των συνομιλιών θα πρέπει να είναι η απόσυρση των απειλών και των προκλητικών τοποθετήσεων από την Τουρκία, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την Κυπριακή ΑΟΖ.

Εμείς θεωρούμε ότι η κρίση που προέκυψε με τη γνωστή απόφαση της Βουλής δεν μπορεί να ξεπεραστεί με μονομερή μέτρα. Τα μονομερή μέτρα από τη Βουλή και από τους Ελληνοκυπρίους θα προκαλέσουν ακόμη περισσότερα προβλήματα και περισσότερη ένταση μέσα στην Κυπριακή κοινωνία. 

Σε ότι αφορά την επανέναρξη των συνομιλιών, επιμένουμε στον ενεργό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συμμετοχή των πέντε Μόνιμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, στα πλαίσια μιας διεθνούς διάσκεψης. Οι συγκλίσεις των τελευταίων εννέα χρόνων πρέπει να επανεξεταστούν σε ένα γενικό και ολιστικό πλαίσιο που θα καθιστά ανέφικτους τους Τουρκικούς στόχους.

Εμμένουμε στις δικές μας κόκκινες γραμμές. Δεν μπορούμε να δεχτούμε λύση του Κυπριακού με την παρουσία ξένων στρατευμάτων, εποίκων και εγγυήσεων και χωρίς την κατοχύρωση όλων των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των νόμιμων κατοίκων του νησιού. Θέλουμε λύση του Κυπριακού που θα εξασφαλίζει τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ενότητα του κράτους και του λαού. Αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι λύση. Δεν είναι καν επιλογή. Είναι η απόλυτη καταστροφή και θα είμαστε ένοχοι απέναντι στην ιστορία αλλά και το μέλλον του λαού μας αν αποδεχθούμε μια τέτοια – ή παρόμοια – συμφωνία για το Κυπριακό.

Επιθυμούμε να αλλάξει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την τακτική του «δώσε, δώσε, δώσε» γιατί δώσαμε ήδη τόσα πολλά μέχρι τώρα και πήραμε για αντάλλαγμα μια αμυδρή ελπίδα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει να αλλάξει στάση έναντι του Ακιντζί. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει να αλλάξει στάση έναντι των απαιτήσεων των ξένων. Αν δεν το κάνει άμεσα – τώρα – δεν υπάρχει άλλη λύση από το να αλλάξουμε Πρόεδρο. Αυτή ίσως να είναι η μοναδική ελπίδα. Αλλά αυτό είναι το θέμα μιας άλλης συζήτησης.

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Οικολογία και φασισμός



Επειδή κάποιοι – άλλοι καλοπροαίρετα, άλλοι εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία – έσπευσαν να μας κατηγορήσουν για «φλερτ» με το Εθνικιστικό Κίνημα ΕΛΑΜ, επειδή ψηφίσαμε τη γνωστή τροπολογία για την αναφορά στο ενωτικό δημοψήφισμα της 15ης του 1950, είναι καλό να θυμίσουμε ποιος σε χρόνο ανύποπτο έχει θέσει το ζήτημα της ανάπτυξης και στη χώρα μας εθνικιστικών και ρατσιστικών κινημάτων και ζήτησε τη λήψη μέτρων από την πολιτεία.

Βέβαια τότε, κάποιοι από αυτούς που σήμερα μας κατηγορούν, κατείχαν κυβερνητικά πόστα ή υποστήριζαν μια Κυβέρνηση που έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να φέρει τον Κυπριακό λαό στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση και να απαξιώσει την πολιτική και τη Δημοκρατία. Είναι πολύ καλά γνωστό ότι ακριβώς μέσα σε τέτοιες συνθήκες, για τις οποίες ευθύνονται κυρίως τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν, είναι που φυτρώνει το αγκάθι του εθνικισμού και εκτρέφονται ακραίες πολιτικές τάσεις.

Δυστυχώς, τότε κάποιοι απλά κοίταζαν τις καρέκλες τους. Τώρα ζητούν και τα ρέστα.

Ορισμένες από τις κοινοβουλευτικές μας ενέργειες ήταν:
5-8-10:    Καταγγελία στη Βουλή για την επίθεση κατά Νιγηριανού φοιτητή από ρατσιστές.
17-2-12: Ερώτηση για τα μέτρα που λαμβάνει η Κυβέρνηση για να συμμορφωθεί με απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου που ζητά από τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τις Αθλητικές Ομοσπονδίες να λάβουν μέτρα κατά των εκφάνσεων του φασισμού στα γήπεδα.
13-6-13: Ερώτηση για τα μέτρα που λαμβάνει η Κυβέρνηση κατά των εθνικιστικών κινήσεων.
31-9-13: Εγγραφή θέματος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών με θέμα «Η ανάπτυξη νεοφασιστικών κινήσεων στην Κύπρο και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για προστασία των δημοκρατικών θεσμών και αποτροπής της ρατσιστικής βίας».
4-11-13: Καταγγελία για τη διασύνδεση της Χρυσής Αυγής με εθνικιστικές οργανώσεις στην Κύπρο.

Και τα διαβήματα συνεχίστηκαν μέχρι πρόσφατα (να μην σας κουράζω).

Την ίδια ώρα με συχνές δημόσιες ανακοινώσεις έχουμε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου από την ανάπτυξη εθνικιστικών και ρατσιστικών τάσεων στην Κυπριακή κοινωνία.

Μου φαίνεται λοιπόν προκλητικό όσοι φέρουν αναλογικά τη δική τους ευθύνη για αυτό το φαινόμενο να μας κατηγορούν γιατί τοποθετηθήκαμε υπέρ της θέσης ότι οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να γνωρίζουν την ιστορία τους. Δεν κρίνονται οι πολιτικές και η ιστορία ενός κινήματος από μια ψήφο.

Τί δηλαδή, επειδή το ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ καταψήφισαν την εισήγηση μας – στην ίδια συζήτηση στη Βουλή όπου ψηφίστηκε η περιβόητη τροπολογία για την 15η Ιανουαρίου – για καθιέρωση αναφοράς για την 4η Οκτωβρίου Παγκόσμια Μέρα Ευημερίας των Ζώων, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι φιλόζωοι και επικροτούν τη βαρβαρότητα κατά των ζώων; Δεν νομίζω.