Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Η μάχη των μαχών



Αυτήν την εποχή, κλείνει ο κύκλος των νομοσχεδίων που αλλάζουν δραματικά το πεδίο των τραπεζικών συναλλαγών στη χώρα μας, σε ότι αφορά τη σχέση τραπεζικού συστήματος – ανάπτυξης – κοινωνίας – οικονομίας – άνθρωπος. Η μάχη για τα νομοσχέδια για τη μαζική πώληση και την πακετοποίηση των δανείων, αποτελεί την κορύφωση του δράματος, τη μάχη των μαχών για τους χιλιάδες δανειολήπτες και κατά συνέπεια την Κυπριακή οικονομία. Αυτήν την εποχή επιβάλλεται λοιπόν να εντείνουμε την  προσπάθεια μας για να απαβλύνουμε τις συνέπειες των μέτρων του μνημονίου επί χιλιάδων μικροδανειοληπτών και κατά συνέπεια επί της κοινωνίας.

Όπως έχουν κατατεθεί τα νομοσχέδια της μαζικής πακετοποίησης και πώλησης των δανείων, αποτελούν τον τελικό διακανονισμό, το τέλος των ψευδαισθήσεων για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Είναι το σχέδιο που θα οδηγήσει στο ολοκαύτωμα των δανειοληπτών. Επιβάλλεται να γίνει κατανοητή αυτή η επικινδυνότητα από μια κοινωνία κουρασμένη και απογοητευμένη και από ένα κοινοβούλιο που ήδη επηρεάζεται από τη ζεστή ανάσα των επερχόμενων εκλογών. Επιβάλλεται η μέγιστη προσοχή από τους ιδίους τους δανειολήπτες και η κατάθεση συγκεκριμένων βιώσιμων προτάσεων. Τέτοια είναι η πρόταση για τη δημιουργία ταμείου εγγυημένου από την Κυβέρνηση για την αγορά από τις τράπεζες των μη εξυπηρετούμενων μη βιώσιμων δανείων. Διερωτάται κανείς εύλογα γιατί οι τράπεζες να είναι έτοιμες να πωλήσουν τα δάνεια στο 30% της αξίας τους στα ξένα funds και να μην μπορούν να τα πωλήσουν στην ίδια τιμή είτε στους ίδιους τους δανειολήπτες είτε στο δημόσιο φορέα διαχείρισης των κόκκινων δανείων;

Αυτήν την εποχή μέσα στο πλαίσιο της τελικής διευθέτησης που διαμορφώνει η ψήφιση των πιο πάνω αναφερόμενων νομοσχεδίων,  πρέπει οπωσδήποτε να διευθετηθεί το θέμα των δανείων σε ελβετικό φράγκο και σε άλλο ξένο συνάλλαγμα ενώ οι ανοικτές πληγές της τραγωδίας των κουρεμένων καταθετών και μικρομετόχων αλλά και των κατόχων των αξιογράφων, πρέπει να βρουν θεραπεία. Είναι ευθύνη του κράτους –Κυβέρνησης  Κεντρικής Τράπεζας και Βουλής – να δικαιώσουν τους χιλιάδες καταθέτες που χωρίς να έχουν καμία ουσιαστική ευθύνη υπέστηκαν την μεγαλύτερη πίεση και υπέφεραν τα περισσότερα δεινά από το κούρεμα των καταθέσεων τους, που δεν ήταν προϊόν κερδοσκοπίας βεβαίως, αλλά μόχθος και ο κόπος μιας ζωής. 

Τέλος θα ήταν παράληψη μου να μην αναφερθώ στην πρωτοβουλία των Οικολόγων που οδήγησε στην προετοιμασία νομοθεσίας που ετέθη ενώπιον της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με την οποία επιδιώκουμε να ενταχθούν τα τραπεζικά ιδρύματα στο νόμο για την τοκογλυφία. Αυτό το θέμα, με την ηθική αξία που μεταφέρει, πρέπει να διευθετηθεί επίσης μέσα στα πλαίσια της «μάχης των μαχών». 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΧΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015



ΚΥΠΡΙΑΚΟ
-         Ως Οικολόγοι ασκείτε έντονη κριτική στον Πρόεδρο για το Κυπριακό. Θεωρείτε ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση και γιατί;

Ναι, δυστυχώς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κινείται σε λάθος κατεύθυνση στο Κυπριακό, αυτή είναι η γνώμη μας. Έχουμε αυτήν τη γνώμη γιατί διαπιστώνουμε ότι ενώ έχει την ευκαιρία να αλλάξει τα δεδομένα και να μετατρέψει προς το θετικότερο το συσχετισμό ισχύος στο Κυπριακό, κινείται επιφανειακά, στην πεπατημένη των προκατόχων του. Βλέπετε, ακόμα και το ΑΚΕΛ τον στηρίζει γιατί ακολουθεί λέει την πολιτική Χριστόφια στο Κυπριακό, μια πολιτική που απέρριψε ο Κυπριακός λαός. 


-      Οι πρόσφατες δηλώσεις Ακιντζί πόσο αλλάζουν το σκηνικό; Μήπως τελικά αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα δεν είναι η Ε/κ πλευρά αλλά η Τουρκία και οι Τ/κ;

Οι πρόσφατες δηλώσεις Ακιντζί αλλάζουν το σκηνικό γι’ αυτούς που θέλουν να ακούσουν. Για κάποιους – που στρουθοκαμηλίζουν – δεν αλλάζει τίποτα. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Βεβαίως και το πρόβλημα δεν είναι οι θέσεις των Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι συνεχώς υποχωρούν, αλλά οι θέσεις και η τακτική της Τουρκίας και των Τουρκοκύπριων που παραμένουν αδιάλλακτοι ή υπαναχωρούν σε ακόμα πιο ακραίες τοποθετήσεις.


-         Δεν πιστώνετε τον Πρόεδρο με επιμονή σε κόκκινες γραμμές;

Ο Πρόεδρος όποτε του ζητήσαμε να καθοριστούν κόκκινες γραμμές της διαπραγμάτευσης στο Κυπριακό, εκνευρίζεται και αντιδρά αρνητικά. Λέει κι ο καθορισμός κόκκινων γραμμών από το Εθνικό Συμβούλιο – δηλαδή των θέσεων από τις οποίες δεν θα δικαιούται να υποχωρήσει – αποτελεί σαφή περιορισμό του δικαιώματος του να διαπραγματεύεται, δικαίωμα που του παραχώρησε στον ίδιο – και μόνο σ’ αυτόν – ο Κυπριακός λαός με την ψήφο του. Ξεχνά βέβαια, ότι άλλα δεσμεύτηκε στο ΔΗΚΟ και στον Κυπριακό λαό, όταν τον καλούσε να τον ψηφίσει για Πρόεδρο.


-      Τι απαντάτε σε αυτούς που λένε ότι οι Οικολόγοι όπως και άλλα κόμματα απλά δεν θέλετε λύση του Κυπριακού και γι’ αυτό εκφράζετε συνεχώς άρνηση;

Κατ’ αρχήν δεν εκφράζουμε άρνηση. Καταθέτουμε συγκεκριμένες λογικές προτάσεις που δυστυχώς κάποιοι αρνούνται να τις ακούσουν, να τις μελετήσουν, να τις συζητήσουν. Αυτοί είναι που εκφράζουν άρνηση. Άρνηση εκφράζουν όσοι αρνούνται να δουν τις πραγματικότητες, π.χ. την αδιαλλαξία της Άγκυρας και του Ακιντζί. Άρνηση εκφράζουν όσοι αρνούνται να καταλάβουν ότι διαπραγματεύσεις χωρίς ισχυρά ατού και δύναμη, οδηγούν σε παράδοση και υποταγή. Άρνηση εκφράζουν αυτοί που αρνούνται να αξιοποιήσουν τα νέα  γεωπολιτικά δεδομένα για να αποκτήσουμε όπλα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Όχι, εμείς. 



ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
-         Γιατί αντιδράσατε έντονα όταν η Κυβέρνηση έκανε λόγο για επιστροφή στην ανάπτυξη; Δεν ήταν κάτι που θα έπρεπε να χαροποιεί άπαντες;

Εάν είχαμε πραγματική επιστροφή στην ανάπτυξη θα ήταν ευκαιρία χαράς. Όμως δυστυχώς για ανάπτυξη μιλούν κι ανάπτυξη δεν βλέπουμε. Πανηγυρίζουν για την αναιμική μείωση της ανεργίας αλλά αποκρύπτουν ότι η ανεργία στην Κύπρο είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Οι εργαζόμενοι και οι νέοι που μεταναστεύουν πολλαπλασιάζονται καθημερινά. Σύμφωνα με Ευρωπαϊκή στατιστική, το 2014 η Κύπρος ήταν μια από τις ελάχιστες χώρες της Ευρώπης όπου μειώθηκε ο πληθυσμός (κατά 6% μάλιστα). Η Κύπρος αιμορραγεί και κάποιοι μιλούν για ανάπτυξη.


-      Η ανακοίνωση για μείωση της ανεργίας έφερε εκ μέρους σας διαφορετική εκτίμηση. Θεωρείτε ότι αυτά που ανακοινώθηκαν δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα;

Όπως είπαμε ήδη, η αναιμική μείωση του δείκτη της ανεργίας δεν πρέπει να οδηγεί σε επικοινωνιακά πανηγύρια εν όψει εκλογών. Πέραν της ανεργίας, που παραμένει πάρα πολύ ψηλή στην Κύπρο και οπωσδήποτε πάνω από το επίπεδο που τον παρέλαβε αυτή η Κυβέρνηση πριν από 2½ χρόνια, υπάρχουν και σωρεία άλλων προβλημάτων που δημιουργεί η μονόπλευρη λιτότητα, οι σπατάλες και τα σκάνδαλα και οι ατυχείς αποφάσεις στα δημόσια οικονομικά. Έχει διαλυθεί η δημόσια υγεία, άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι, έχει ξηλωθεί το κοινωνικό κράτος και η πολιτική στήριξη των ευάλωτων ομάδων κ.ο.κ. Βασικοί τομείς της οικονομίας δεινοπαθούν π.χ. οδικό δίκτυο, άμυνα, γεωργία, παιδεία, περιβάλλον. Που την είδαν οι κυβερνώντες την ανάπτυξη, την ευημερία, την πρόοδο; Μόνο κάποιοι κατεργαραίοι, απατεώνες και καθάρματα ευημερούν εις βάρος των υπολοίπων, που είναι τα θύματα μιας αλόγιστης πολιτικής σπατάλης των προηγούμενων χρόνων και μιας άτολμης και υποταγμένης σε ξένα κέντρα αποφάσεων αντίληψης για τη σωτηρία της οικονομίας της χώρας.


-       Η Κυβέρνηση λέει ότι σύντομα βγαίνουμε από το μνημόνιο αλλά θα πρέπει να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις. Που διαφωνείτε; Δεν είναι αναγκαίος εκσυγχρονισμός που δεν θα έπρεπε να μας επιβάλλετε από έξω;

Ο εκσυγχρονισμός είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίος. Πέστε μου όμως τι κατάφερε να εκσυγχρονίσει μέσα σε σχεδόν τρία χρόνια η Κυβέρνηση; Τα δημόσια νοσοκομεία; Τις φαρμακευτικές υπηρεσίες; Το σύστημα αντιμετώπισης της αισχροκέρδειας στα καύσιμα και στα άλλα βασικά καταναλωτικά προϊόντα; Την Εθνική Φρουρά; Τη Δημόσια Υπηρεσία; Την Τοπική Αυτοδιοίκηση; Τα δικαστήρια; Τις κοινωνικές παροχές; Το φορολογικό σύστημα; Τις συγκοινωνίες; Τι τελοσπάντων από όλα αυτά – και πάρα πολλά άλλα – κατάφερε να εκσυγχρονίσει η Κυβέρνηση; Αν μου πείτε για το σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών, αυτό θα εφαρμοστεί γύρω στο 2030 και τότε μάλλον θα χρειάζεται και αυτό... εκσυγχρονισμό. 



ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ
-      Την περασμένη Τετάρτη παρουσιάσετε το κοινοβουλευτικό σας έργο. Εσείς ο ίδιος πως αξιολογείτε την κοινοβουλευτική σας δράση;

Η κοινοβουλευτική δράση των Οικολόγων είναι μεστού περιεχομένου, έχει επίκεντρο τον Άνθρωπο και τη Φύση, διάθεση, όραμα και είναι φορέας ελπίδας.


-      Όντας τόσα χρόνια στο Κοινοβούλιο έχετε άποψη για το τι πρέπει να αλλάξει ώστε η Κυπριακή Βουλή να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αυξήσει την παραγωγικότητα της;

Η Κυπριακή Βουλή είναι πάρα πολύ χαμηλή στην αντίληψη της Κοινωνίας και όχι άδικα. Τα ίδια τα κόμματα, εξευτελίζουν τον κοινοβουλευτισμό. Για τους περισσότερους βουλευτές η εργασία στη Βουλή είναι πάρεργο, δεύτερο επάγγελμα αφού προηγείται η ενασχόληση με την προσωπική εργασία ή τα κομματικά καθήκοντα. Προσωπικά υποστηρίζω το ασυμβίβαστο. Θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε βουλευτές αποκλειστικής απασχόλησης. Επίσης ο θεωρώ ότι ο περιορισμός των θητειών μπορεί να βοηθήσει. Η οριζόντια ψηφοφορία είναι για μένα εκ των «ων ουκ άνευ». Πρέπει να υπάρχει πιστή εφαρμογή του κανονισμού στα θέματα της παρουσίας στις εργασίες της Βουλής. Λιγότερες πολυπρόσωπες και ακριβοπληρωμένες αποστολές στο εξωτερικό, περισσότερη κοινωνική δράση και παρουσία. Περισσότερη διαφάνεια και προπαντός περισσότερη αντίσταση στην εκάστοτε κομματική εξουσία. Κατ’ ακρίβειαν η Βουλή των Αντιπροσώπων πρέπει να εξασκεί συστηματική, τεκμηριωμένη αλλά και σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση και στις άλλες εξουσίες. Πολύ «μαλακτή» αποδείχθηκε η Βουλή τα τελευταία χρόνια, γι’ αυτό και απογοήτευσε τους πολίτες. Αντί για ασπίδα των συμφερόντων και των δικαίων των πολιτών, μετατράπηκε σε χαλί για να περάσουν νομοθεσίες και μέτρα που σάρωσαν το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας των πολιτών.


-      Έρχονται εκλογές. Οι Οικολόγοι θα είναι ξανά στη Βουλή. Ποιος είναι ο εκλογικός στόχος του Κινήματος;

Ο εκλογικός στόχος του νέου διευρυμένου σχήματος της Οικολογίας, της Δικαιοσύνης, της Προστασίας των Δικαιωμάτων του Πολίτη και της Διαφάνειας, είναι να δυναμώσουν αυτές οι αξίες μέσα στη Βουλή και στην Κοινωνία, για να δοθεί μια ελπίδα, μια αχτίδα πράσινου φωτός, στους ταλαιπωρημένους και αδικημένους Κύπριους. Μαζί δυνατά, για το πράσινο της Ελπίδας, στη Βουλή και στην Κοινωνία.  



Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2015

O tempora, o mores



Έχω μια περίεργη επιμονή να διαβάζω εκείνες τις ρετρό σελίδες που έχουν οι εφημερίδες. Είναι συχνά το πιο παραμελημένο μέρος της εφημερίδας, όπου βρίσκεις τι έγραφε η ίδια εφημερίδα ή άλλες πριν από 30 ή 40 ή 50 χρόνια. Εντοπίζω κάποιες φορές ενδιαφέροντα πράγματα, πραγματικά μαργαριτάρια.

Όπως τις προάλλες όπου σε φύλλο της εφημερίδας την 1η Οκτωβρίου 1982 ξεχωρίζει ο πρωτοσέλιδος τίτλος «ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ – Χιλιάδες λαού στην πινακιδοφορία του ΔΗΣΥ – ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΔΗΣΥ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ». Τι είχε συμβεί; Γράφει η εφημερίδα της εποχής: «Χθεσινή ογκώδης πινακιδοφορία πραγματοποίησε ο Δημοκρατικός Συναγερμός σ’ ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του διορισμένου Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ, να διακόψει τις ζωντανές ραδιοφωνικές μεταδόσεις των συνεδριών της Βουλής» και πιο κάτω: «Εκφράζοντας την απαρέσκεια τους για την απόφαση αυτή και διαμαρτυρόμενοι για την εμμονή του Προέδρου της Βουλής κ. Λαδά να μην επιτρέψει συζήτηση του θέματος, η κοινοβουλευτική ομάδα του Δημοκρατικού Συναγερμού αποχώρησε χθες από την αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής».

Για την ιστορία και για να μπείτε στο νόημα, προηγήθηκε η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ να διακόψει τις ραδιοφωνικές ζωντανές μεταδόσεις των συζητήσεων της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων (που τότε είχαν υψηλή ακροαματικότητα), επικαλούμενο το δημόσιο συμφέρον, αφού πλησίαζαν οι προεδρικές εκλογές και «υπήρχε κίνδυνος να παρασυρθούν στο λαϊκισμό οι βουλευτές και να σκανδαλίσουν το ακροατήριο, δηλαδή τον Κυπριακό λαό».

Πως αλλάζουν οι καιροί; Το 2015 η ίδια κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΣΥ πρωτοστατεί στα ακριβώς αντίθετα. Δεν κάνει βέβαια «πινακιδοφορίες» για να ζητά κλειστές συνεδριάσεις της ολομέλειας της Βουλής («μυστικές συνεδριάσεις» κατά το άρθρο 75 του Συντάγματος, κάτι σαν «Μυστικός Δείπνος»). Ούτε αποχωρεί από την ολομέλεια της Βουλής όταν η πλειοψηφία αποφασίζει να μην επιτρέψει τη συζήτηση του θέματος. Γιατί; Γιατί στις σημερινές εν έτη 2015 αντιδημοκρατικές πρακτικές, της φίμωσης και της συσκότισης, έχει μαζί της άλλα πολιτικά κόμματα. Το 1982 ήταν μειοψηφία. Το 2015 είναι Κυβέρνηση και πλειοψηφία. Όταν πρόκειται για το Κυπριακό – αλλά και για θέματα διαφάνειας, αξιοκρατίας και χρηστής διοίκησης – πλειοψηφία με το ΑΚΕΛ. Όταν πρόκειται για θέματα οικονομίας και εφαρμογής του μνημονίου, πλειοψηφία με το ΔΗΚΟ και ενίοτε κάποιες από τις λοιπές «πατριωτικές» δυνάμεις.

Άστα να πάνε. O tempora, o mores. Οι καιροί αλλάζουν. Τα ήθη αλλάζουν. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Τα ήθη και οι συμπεριφορές τους αλλάζουν. Προς το χειρότερο.

Αυτά (και άλλα πολλά) σκέφτομαι καθώς αναλογίζομαι τα συμβάντα της τελευταίας συνεδρίασης της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων (24/9). Όταν ζήτησα από την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων να εγγραφεί ως θέμα η συζήτηση της παρούσας φάσης του Κυπριακού και η συνέχιση της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εισέπραξα όξος και χολή.

Λέω και εγώ το παράπονο μου σε σένα, αγαπητέ/ή αναγνώστη/στρια, με την ελπίδα ότι θα κατανοήσεις τη θέση μου και δεν θα φωνάξεις και εσύ «κάτσε κάτω ρε καραγκιόζη». Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτή η υψηλού επιπέδου δημοκρατική κραυγή προήλθε – ανάμικτη με σωρό άλλες κραυγές, οχλαγωγία, αποδοκιμασία και προπηλακισμό – από τα έδρανα εκείνης της ίδιας ομάδας του ΔΗΣΥ, που πριν από 33 χρόνια ακριβώς αποχωρούσε από την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων γιατί αρνήθηκε η πλειοψηφία να συζητήσει ένα θέμα μικρότερης βεβαίως σημασίας από το Κυπριακό.

O tempora, o mores.