Είσαι Οικολόγος, ρε;

Τις δύσκολες εκείνες μέρες πριν από τις συνομιλίες στο Κραν Μοντανά προέκυψε ανάμεσα στην κοινή γνώμη και στην πολιτική επικαιρότητα η αμφισβήτηση κατά πόσο θα υλοποιηθεί τελικά το πρόγραμμα της ερευνητικής γεώτρησης της TOTAL στο τεμάχια 11 της Κυπριακής ΑΟΖ. Τότε ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, είχαμε τοποθετηθεί σαφώς υπέρ της απόρριψης κάθε ιδέας για αναβολή της γεώτρησης. Την θέση αυτή εκφράσαμε με παρρησία και ειλικρίνεια όπως πάντα.

Τότε ακριβώς πολλοί δεδηλωμένοι οπαδοί της πολιτικής "λύση να ναι κι’ ότι να ναι» μας

επιτέθηκαν με χυδαιότητα. Διερωτήθηκαν-τάχα – εάν υπάρχει άλλο πράσινο κόμμα που υποστηρίζει τις γεωτρήσεις για αξιοποίηση του φυσικού αερίου. Δυστυχώς την ανόητη αυτή θέση, υιοθέτησε δημόσια και ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και κάποιοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Προφανώς τότε, όλοι αυτοί, έβλεπαν τις συνομιλίες στο Κραν Μοντανά ως μια ευκαιρία-κελεπούρι όπου δεν έπρεπε επουδενί να χαθεί. «Αν έχουμε επιτυχία των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά, τότε η γεώτρηση δεν θα γίνει» είπε στο Εθνικό Συμβούλιο ο πρώην Πρόεδρος Δ. Χριστόφιας και ο Α. Νεοφύτου ρωτούσε «έχουμε την ευκαιρία να λύσουμε το Κυπριακό και θα τη χάσουμε για μια γεώτρηση;».

Ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών από θέση αρχής αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου για την παραγωγή ενέργειας και  απαιτούμε την υιοθέτηση στρατηγικού πλάνου για τη σταδιακή αποδέσμευση του ενεργειακού ισοζυγίου της Κυπριακής Δημοκρατίας από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή προς τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις μας που προκύπτουν από Ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες.

Αναγνωρίζουμε όμως την ανάγκη εκμετάλλευσης της συγκυρίας ανεύρεσης πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και στηρίζουμε τις προσπάθειες για ανόρυξη των κοιτασμάτων στο πλαίσιο της στρατηγικής κατοχύρωσης της ΑΟΖ και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι, επί του παρόντος, η Κύπρος στηρίζεται για την παραγωγή ενέργειας σε ακριβά και εξαιρετικά ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα. Η προοπτική να μπορεί η χώρα μας από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας να απεξαρτηθεί πλήρως από το μαζούτ και να στραφεί στο φυσικό αέριο είναι μια καθόλα οικονομική και οικολογική στόχευση.

Τη θέση αυτή επεξεργαστήκαμε σε συνεργασία με την παρούσα Κυβέρνηση και παρουσιάσαμε με επιτυχία στο 21ο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος στην Κωνσταντινούπολη (7-9 Νοεμβρίου 2014), με αποτέλεσμα όχι μόνο να αποκρούσουμε την Τουρκική προπαγάνδα αλλά και να εκδοθεί σχετική απόφαση από το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα, η οποία καταδικάζει τις Τουρκικές απειλές κατά της Κύπρου και την καλεί να μην εμποδίζει τα έργα για αξιοποίηση της ΑΟΖ από την Κυπριακή Δημοκρατία (δηλαδή τις γεωτρήσεις). Αργότερα τη θέση αυτή αναπτύξαμε μαζί με τον Υπουργό Ενέργειας κ. Λακκοτρύπη στην τότε συμπρόεδρο της Ομάδας των Πρασίνων Ευρωβουλευτών κ. Rebecca Harms κατά την τελευταία της επίσκεψη στην Κύπρο τον Μάιο 2015 και έγινε απολύτως κατανοητή.

Η θέση των Κύπριων Οικολόγων που στηρίζει διεθνώς την Κυπριακή Κυβέρνηση και ευθυγραμμίζεται με τα οράματα των Κυπρίων πολιτών, ήταν το αποτέλεσμα πολύχρονης μελέτης. Υπενθυμίζουμε ότι από το 2007 έχουμε ασχοληθεί με το θέμα οργανώνοντας σχετική ημερίδα για την οικολογική διαχείριση του φυσικού αερίου. Από τότε έγιναν πολλές παρόμοιες ημερίδες (η τελευταία στις 5 Δεκεμβρίου 2015 με θέμα «Αξιοποίηση φυσικών πόρων στην Κυπριακή ΑΟΖ – Πολιτικές, Ενεργειακές και Περιβαλλοντικές Πτυχές») και μια ανοικτή συζήτηση «Στρογγυλής Τραπέζης» (Round Table Discussion) με θέμα «Προστασία της ειρήνης και αξιοποίηση των φυσικών πόρων στην Αν. Μεσόγειο» στις 8 Οκτωβρίου 2011 με συμμετοχή Τούρκων, Τουρκοκυπρίων, Παλαιστινίων και Ελλήνων ακτιβιστών και οικολόγων. Στο συνέδριο αυτό κύρια ομιλήτρια ήταν η τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Ερατώ Μαρκουλλή.

Εννοείται ότι εμείς θεωρούμε ότι ένα σημαντικό μέρος των εσόδων από το φυσικό αέριο πρέπει να επενδυθεί στα προγράμματα για ανάπτυξη της πράσινης ενέργειας. Υλοποιώντας αυτή την θέση έχουμε ήδη υποβάλει σχετικές τροποποιήσεις στο νόμο περί του ταμείου επενδύσεων που εκκρεμεί ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής Οικονομικών.

Συνεπώς όσοι με τη μεγαλύτερη ευκολία τοποθετούνται επί του θέματος καλά κάνουν να μελετήσουν λίγο γιατί πιάνονται αδιάβαστοι και εξευτελίζονται. Η θέση των Κυπρίων Οικολόγων υπέρ της αξιοποίησης του Κυπριακού φυσικού αερίου είναι πατριωτική και οικολογική. Γιατί ότι είναι οικολογικό είναι αυτονόητα και πατριωτικό.

Κραν Μοντανά: Κέρδη και ζημιές

Κατά την άποψη μου από τις τελευταίες συνομιλίες στον Κραν Μοντανά έχουν προκύψει θετικά αλλά και αρνητικά στοιχεία. Στα θετικά στοιχεία προσωπικά θα κατατάξω το γεγονός ότι έχει καταγραφεί η σαφής πρόθεση της Τουρκίας σε όλα τα θέματα. Τώρα κανείς πλέον δεν μπορεί να βαυκαλίζεται με την ιδέα / ψευδαίσθηση ότι η Τουρκία θέλει συμφωνία στο Κυπριακό που να σέβεται έστω και στο ελάχιστο το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η συνεργασία Κύπρου – Ελλάδας λειτούργησε πολύ καλύτερα αυτήν τη φορά και ανέδειξε την αδιαλλαξία της Τουρκίας στο θέμα των εγγυήσεων και της παραμονής των στρατευμάτων. Το Κυπριακό επανήλθε στη σωστή του βάση ως ζήτημα εισβολής – κατοχής, με την αναγνώριση από τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Γκουτέρες ,της ανάγκης για κατάργηση των εγγυήσεων.

Όσον αφορά τα αρνητικά σίγουρα με το Κραν Μοντανά εμπεδώθηκε η διαδικασία της πενταμερούς διάσκεψης, αφού από τη διάσκεψη απουσίαζαν οι εκπρόσωποι των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, οι οποίοι με την παρουσία τους στον περίγυρο της Διάσκεψης στη Γενεύη τουλάχιστον συμπλήρωναν ένα περιβάλλον διεθνούς ενδιαφέροντος. Ενώ εμείς αποφύγαμε με κάθε τρόπο να προβάλουμε την ιδιότητα του αρχηγού κράτους στη διάσκεψη του Κραν Μοντανά, οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι με κάθε ευκαιρία παρουσίαζαν τον Ακιντζί ως Πρόεδρο του ψευδοκράτους, χωρίς κανένας να τους επιστήσει την προσοχή ή να υποστούν την παραμικρή παρατήρηση. Στο τέλος, είχαμε και τη δήλωση Γκουτέρες που αναφερόταν σε Κύπριους σε Νότο και Βορρά. Με τις δύο διασκέψεις της Γενεύης αναγνωρίζεται έμμεσα ο εγγυητικός ρόλος της Τουρκίας και Βρετανίας και κινδυνεύουμε να εγκλωβιστούμε στο ασφυκτικό πλαίσιο της πενταμερούς διάσκεψης εσαεί.

Δεύτερον, παρά τις αρχικές διακηρύξεις του Προέδρου Αναστασιάδη, η διάσκεψη στο Κραν Μοντανά, πραγματοποιήθηκε χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία. Φαίνεται ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κ. Γκουτέρες παρασύρθηκε από τις διαβεβαιώσεις του ειδικού αντιπροσώπου κ. Άιντε και υπέκυψε στις Τουρκικές πιέσεις. Ενώ ζητήθηκε από τον κ. Άιντε να προετοιμάσει το έδαφος και να καταρτίσει ένα έγγραφο εργασίας πριν από τη διάσκεψη (σύμφωνα με την απαίτηση του Προέδρου Αναστασιάδη), ο Άιντε κατέθεσε τελικά ένα έγγραφο για το οποίο είχαμε πολλές αντιρρήσεις και επιφυλάξεις. Τρέχαμε παραμονές της διάσκεψης να επιτύχουμε την απόσυρση ενός εγγράφου, που εμείς οι ίδιοι είχαμε ζητήσει. Σημειώθηκαν τραγελαφικά επεισόδια γύρω από το εάν το έγγραφο είναι ή δεν είναι στο τραπέζι. Όπως συμβαίνει πάντα, στην εξέλιξη των γεγονότων αποδείχθηκε ότι τα σημαντικά στοιχεία του εγγράφου, έμειναν στο τραπέζι των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά ή/και επανήλθαν ως ιδέες του Άιντε, των Βρετανών, ή των Τούρκων.

Υπενθυμίζεται ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε θέσει εξαρχής την προϋπόθεση να υπάρξει συμφωνία στα θέματα της ασφάλειας – εγγυήσεων πριν συζητηθούν τα εναπομείναντα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού. Αναδιπλώθηκε επανειλημμένα και φτάσαμε να αποδεχθούμε τη συζήτηση σε δύο παράλληλα τραπέζια (υπενθυμίζεται ότι αυτή ήταν αρχικώς η πρόταση των Τουρκοκυπρίων, την οποία απορρίπταμε πριν από ένα χρόνο). Παρά ταύτα, επανειλημμένα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαβεβαίωνε ότι δεν θα αποδεχθεί πακετοποίηση των θεμάτων των δύο πτυχών. Κι όμως πρώτος με τις προτάσεις του της Τετάρτης 5/7 συνέδεσε τις δύο θεματικές και κατέθεσε ουσιαστικά μια πρόταση «πάρε – δώσε» μεταξύ του «άδειου ποτηριού», δηλαδή της θεματικής της ασφάλειας – εγγυήσεων και ενός «γεμάτου ποτηριού» δηλαδή της θεματικής της εσωτερικής πτυχής. Ο ίδιος πρώτος τελικά επιχείρησε το «πάρε – δώσε» (αν και έμεινε τελικά στο «δώσε»).

Επιπλέον, ενώ υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις και πιθανές παγίδες στο πλαίσιο των παραμέτρων Γκουτέρες, τις οποίες καταθέσαμε με την επιστολή μου ημερομηνίας 2/7, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης το έχει αποδεχθεί πανηγυρικά, εγκλωβιζόμενος σε μια διαδικασία που ήταν λογικό να οδηγήσει σε περαιτέρω υποχωρήσεις. Στις προτάσεις που κατέθεσε γραπτώς την Πέμπτη 6/7 παραχωρεί την εκ περιτροπής προεδρία, τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών για τους Τούρκους, την προτεραιότητα των παράνομων χρηστών στο περιουσιακό στις περιοχές υπό Τουρκοκυπριακή διοίκηση και την αναγνώριση δικαιωμάτων στους παράνομους καταπατητές στις υπό Ελληνοκυπριακής διοίκηση περιοχές. Το χειρότερο όλων είναι ότι αυτές (και άλλες υποχωρήσεις) έγιναν χωρίς αποτελέσμα και παραμένουν στο τραπέζι παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Τέλος, παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη ότι δεν θα αποδεχθεί τη σύναψη ενδιάμεσης συμφωνίας, ουσιαστικά την Πέμπτη το βράδυ (προς Παρασκευή), αυτό που επιδιώχθηκε ήταν η συμφωνία σε κάποια σημεία (sticking points) που θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως δίοδος για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Τί άλλο από οιωνή «ενδιάμεση συμφωνία» θα ήταν αυτή η κατάληξη στα sticking points; Η αποτυχία του Γκουτέρες να πετύχει «ενδιάμεση συμφωνία», δεν συνεπάγεται ότι η ιδέα της ενδιάμεσης συμφωνίας δεν θα επανέλθει.

Ημερίδα Στελεχών για το Κυπριακό, Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

Ομιλία Βουλευτή Γιώργου Περδίκη, Προέδρου Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

  

Οι εξελίξεις στο Κυπριακό από τις 20 Δεκεμβρίου 2016, όταν είχαμε πραγματοποιήσει την προηγούμενη ενημέρωση στελεχών στη Λευκωσία, έχουν σε μεγάλο βαθμό διαφοροποιήσει την εικόνα των διαπραγματεύσεων.

Ισχυρίζομαι όμως ότι οι εξελίξεις δεν έχουν διαφοροποιήσει ποσώς την ουσία του Κυπριακού. Για μένα και για το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών η ουσία παραμένει ως έχει τα τελευταία εξήντα χρόνια και συνίσταται στην Τουρκική πολιτική επανάκτησης της νήσου Κύπρου, όπως αυτή αναλύεται και στη γνωστή πλέον έκθεση Νιχάτ Ερίμ.

Επανερχόμενος στην εικόνα των εξελίξεων, σημειώνω ότι από τις 20 Δεκεμβρίου  2016 είχαμε την πραγματοποίηση της πενταμερούς  διάσκεψης της Γενεύης (την οποία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποκαλεί «διεθνή»), τη συνάντηση των τεχνικών κλιμακίων στο Μοντ Πελεράν, την πρόταξη των απαράδεκτων προαπαιτούμενων από την Τουρκία και πρόσφατα την αποχώρηση από τις συνομιλίες του κ. Ακιντζί.

Αρχικά πρέπει να πούμε ότι η διάσκεψη της Γενεύης οδηγήθηκε σε αποτυχία. Αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκαιο όταν λέγαμε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες για να πραγματοποιηθεί διεθνής διάσκεψη. Παρά τις δικές μας αντιρρήσεις ο Πρόεδρος αποδέχτηκε τη σύγκληση πενταμερούς διάσκεψης στην απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Δυστυχώς όλα αυτά (και άλλα που συνέβησαν στη Γενεύη) αφήνουν μια αρνητική προίκα για το μέλλον.

Με την ολοκλήρωση των συνομιλιών στη Γενεύη διαπιστώνουμε ότι η πενταμερής διάσκεψη μας έμεινε ως ένα αρνητικό προηγούμενο. Η αποδοχή της πενταμερούς δεν είχε καν τα αναμενόμενα αποτελέσματα για όσους την υποστήριξαν. Το μόνο θετικό στοιχείο που ξεχωρίζω είναι η είσοδος στο τοπίο των διαπραγματεύσεων του νέου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος φαίνεται – επί του παρόντος τουλάχιστον – να τηρεί μια πιο ισορροπημένη στάση απέναντι στο ζήτημα και να μην είναι έρμαιο των σχεδιασμών του όποιου κυρίου Άιντε.

Κατά την άποψή μου στη Γενεύη δεν θα έπρεπε να κατατεθεί χάρτης, από τη στιγμή που δεν υπήρξε συμφωνία επί των κριτηρίων. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε ένα χάρτη που κρίθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ως απαράδεκτος, αλλά παραμένει κλεισμένος σε ένα γραφείο του ΟΗΕ μέχρι την τελική συμφωνία. Αυτό σημαίνει ότι επιβλήθηκε η θέση των Τούρκων ότι το εδαφικό (που επηρεάζει άμεσα το θέμα της επιστροφής των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων προσφυγών και ιδιοκτητών), θα κλείσει μαζί με τα θέματα ασφάλειας και εγγυήσεων. Παραβιάζεται έτσι ακόμα και η συμφωνία Αναστασιάδη – Ακιντζί του Φεβρουαρίου 2014, για την έναρξη των συνομιλιών, που προνοούσε παράλληλη συζήτηση όλων των κεφαλαίων.

Μέχρι και την Γενεύη,  ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υποχώρησε σε πολλά σημεία και επί διαδικαστικών και ουσιαστικών θεμάτων με την ελπίδα ότι θα έπαιρνε κάτι από τους Τούρκους. Οι υποχωρήσεις αυτές όμως, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Ιδιαίτερα επικίνδυνες κρίνονται οι περαιτέρω παραχωρήσεις στους Τουρκοκύπριους στο κεφάλαιο της διακυβέρνησης, την παραμονή των εποίκων και την κατανομή εξουσιών.

Ο κ. Άιντε ξεκάθαρα έπαιξε παιχνίδι κατά της Κύπρου και ευτυχώς που υπήρξαν οι παρεμβάσεις του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά, που έσωσαν την κατάσταση κυριολεκτικά στο παραπέντε.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναδείξω το φαινόμενο της ασύγγνωστης αγνωμοσύνης που επέδειξαν διάφοροι πολιτικοί, παραπολιτικοί και δημοσιογραφικοί κύκλοι που είχαν ξεκάθαρο στόχο τον κ. Κοτζιά.

Αμέσως μετά τη Γενεύη άρχισε η Τουρκία να κλιμακώνει την προκλητικότητα της βάζοντας στο τραπέζι τις 4 ελευθερίες για τους Τούρκους υπηκόους πέραν των γνωστών κόκκινων γραμμών της για τις εγγυήσεις, τα στρατεύματα και την εκ περιτροπής προεδρία.

Στη συνέχεια ήρθε η αποχώρηση Ακιντζί με αφορμή μια άσχετη με τις συνομιλίες απόφαση της Βουλής που αφορά το ενωτικό δημοψήφισμα. Έχουμε καταλήξει σε πάγωμα των συνομιλιών, πιθανότατα μέχρι να γίνει το δημοψήφισμα στην Τουρκία στις 16 Απριλίου, με αποκλειστική ευθύνη των Τούρκων.

Έχω την άποψη ότι πολύ λανθασμένα κάποιοι θεωρούν ότι εφόσον ο Ερντογάν κερδίσει το δημοψήφισμα θα γίνει πιο διαλλακτικός. Περιμένω να δω μια εμπεριστατωμένη ανάλυση που να τεκμηριώνει μια τέτοια πρόβλεψη.

Εμείς, ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, επιθυμούμε την επανέναρξη των συνομιλιών αλλά πάνω σε μια άλλη βάση, άλλα θεμέλια και πλαίσιο.

Προϋπόθεση για επανέναρξη των συνομιλιών θα πρέπει να είναι η απόσυρση των απειλών και των προκλητικών τοποθετήσεων από την Τουρκία, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την Κυπριακή ΑΟΖ.

Εμείς θεωρούμε ότι η κρίση που προέκυψε με τη γνωστή απόφαση της Βουλής δεν μπορεί να ξεπεραστεί με μονομερή μέτρα. Τα μονομερή μέτρα από τη Βουλή και από τους Ελληνοκυπρίους θα προκαλέσουν ακόμη περισσότερα προβλήματα και περισσότερη ένταση μέσα στην Κυπριακή κοινωνία. 

Σε ότι αφορά την επανέναρξη των συνομιλιών, επιμένουμε στον ενεργό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συμμετοχή των πέντε Μόνιμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, στα πλαίσια μιας διεθνούς διάσκεψης. Οι συγκλίσεις των τελευταίων εννέα χρόνων πρέπει να επανεξεταστούν σε ένα γενικό και ολιστικό πλαίσιο που θα καθιστά ανέφικτους τους Τουρκικούς στόχους.

Εμμένουμε στις δικές μας κόκκινες γραμμές. Δεν μπορούμε να δεχτούμε λύση του Κυπριακού με την παρουσία ξένων στρατευμάτων, εποίκων και εγγυήσεων και χωρίς την κατοχύρωση όλων των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των νόμιμων κατοίκων του νησιού. Θέλουμε λύση του Κυπριακού που θα εξασφαλίζει τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ενότητα του κράτους και του λαού. Αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι λύση. Δεν είναι καν επιλογή. Είναι η απόλυτη καταστροφή και θα είμαστε ένοχοι απέναντι στην ιστορία αλλά και το μέλλον του λαού μας αν αποδεχθούμε μια τέτοια – ή παρόμοια – συμφωνία για το Κυπριακό.

Επιθυμούμε να αλλάξει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την τακτική του «δώσε, δώσε, δώσε» γιατί δώσαμε ήδη τόσα πολλά μέχρι τώρα και πήραμε για αντάλλαγμα μια αμυδρή ελπίδα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει να αλλάξει στάση έναντι του Ακιντζί. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει να αλλάξει στάση έναντι των απαιτήσεων των ξένων. Αν δεν το κάνει άμεσα – τώρα – δεν υπάρχει άλλη λύση από το να αλλάξουμε Πρόεδρο. Αυτή ίσως να είναι η μοναδική ελπίδα. Αλλά αυτό είναι το θέμα μιας άλλης συζήτησης.