«Αριστερός ψάλτης, δεξιός παπάς»

Ενοχλήθηκαν στην Εζεκία Παπαϊωάννου γιατί με άρθρο μου καταλόγισα στο ΑΚΕΛ άφρων σπουδή και υπέρμετρο ζήλο στην υπόθεση της ψήφισης της πρότασης νόμου του ΔΗΣΥ, προς ικανοποίηση της απαίτησης  του κατοχικού ηγέτη κ. Ακιντζί.

«Ο κ. Περδίκης επέστρεψε ξανά στους ισχυρισμούς ότι το ΑΚΕΛ υπακούει στις εντολές του κ. Ακιντζί. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι προσβλητικοί και απαράδεκτοι, αλλά προσβάλλουν αυτούς που τολμούν να χρησιμοποιούν τέτοιες αναφορές» αναφέρει σε διαδικτυακό μέσο ο κύριος Στεφάνου βουλευτής του ΑΚΕΛ. «Η Τουρκική πλευρά βρήκε αφορμή την απόφαση της πλειοψηφίας της Βουλής για να διακόψει τις συνομιλίες. Αυτό παραδέχονται όλοι. Επομένως, η τουρκική πλευρά βολευόταν με την διακοπή των συνομιλιών. Εμείς, καθήκοντος πράξαμε τα δέοντα για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες, που είναι ο μόνος προσφερόμενος τρόπος να επιλυθεί το Κυπριακό» είπε ο κ. Στεφάνου. 

Δεν αμφισβήτησα ποτέ τις προθέσεις του ΑΚΕΛ, επί του προκειμένου θέματος. Εγώ ισχυρίζομαι ότι με τη συγκεκριμένη τους ενέργεια – να στηρίξουν δηλαδή την προβληματική πρόταση του ΔΗΣΥ– ούτε «καθήκον» τους ήταν, ούτε «δέουσα».

Και εξηγούμαι. Στην ομιλία μου στην ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων (ημερομηνίας 7/4/17) εξήγησα ότι η προώθηση της πρότασης νόμου του ΔΗΣΥ, ήταν μια βεβιασμένη και άσκοπη πράξη. Τα γεγονότα με έχουν επιβεβαιώσει. Αυτό είναι γνωστό, δεν θα επανέλθω.

Το οξύμωρο (και διδακτικό για το ΑΚΕΛ) νέο στοιχείο είναι αυτό που παρατήρησα στη συγκεκριμένη ανάρτηση, στο διαδικτυακό μέσο: ακριβώς δίπλα από τη φωτογραφία του κ. Στεφάνου, το προσεκτικό μάτι «πιάνει» μια έρευνα ανάμεσα στους χρήστες του μέσου, όπου με συντριπτική πλειοψηφία 76,6% (ή 3206 άτομα) θεωρούν ότι η επανέναρξη των συνομιλιών δεν θα φέρει τίποτα διαφορετικό. Κι΄ αυτή η εικόνα υπήρχε από την αρχή της «δημοσκόπησης» στις αρχές Απριλίου. Είναι ολοφάνερο ότι ο απλός Κύπριος ήξερε ότι η κίνηση ΔΗΣΥ/ ΑΚΕΛ δεν θα έφερνε κανένα θετικό αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις. 

Όπως είπα στην ομιλία μου, ακόμα και πολλοί που θεωρούσαν «ανόητη» ή «άχρηστη» την αρχική απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων με την οποία το ενωτικό δημοψήφισμα μπήκε στον κατάλογο των επετείων που θα τιμούνται με δεκάλεπτη αναφορά στα δημόσια σχολεία, τοποθετήθηκαν αρνητικά στην προσπάθεια του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ για ανατροπή της, προς συμμόρφωση με τις υποδείξεις του Ακιντζί.

Πως και το κατά άλλα πολύ μελετημένο ΑΚΕΛ δεν είχε διαπιστώσει ότι με το να στηρίξει το ΔΗΣΥ απλά έδινε ένα ακόμα δεκανίκι στην κυβερνώσα παράταξη, χωρίς να προσφέρει τίποτα θετικό στις διαπραγματεύσεις. 

Αυτή η πολιτική συμπεριφορά του αριστερού ψάλτη σε δεξιό παπά, ίσως να μην φέρνει κανένα θετικό αποτέλεσμα. 

Αναφορά για την Ένωση

Και να που έγινε κι αυτό: Αφού έγινε του «κουτρούλη ο γάμος» για την αμφιλεγόμενη απόφαση της Βουλής να εντάξει στο κατάλογο των επετείων για τα οποία θα γίνεται ολιγόλεπτη αναφορά στα σχολεία, την επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, ο Γενικός Εισαγγελέας βρήκε λέει συνταγματικό κώλυμα και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης (ο πρόεδρος της λύσης) προχωρεί σε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο. 

Αυτό σημαίνει σε απλά κυπριακά ότι η νομοθεσία που ψήφισε η Βουλή με την πλειοψηφία ΔΗΣΥ / ΑΚΕΛ επί του παρόντος (και ποιος ξέρει...) παγώνει και ισχύει ότι ψήφισε η «άλλη πλειοψηφία» στις 10 Φεβρουαρίου 2017.

Να σας θυμίσω τι έλεγα από το βήμα της Βουλής στην ταραγμένη εκείνη συνεδρίαση της 7 Απριλίου 2017.

«Αλλά για εμάς το θέμα δεν είναι συνταγματικό ή νομικό. Είναι κυρίως πολιτικό, θα έλεγα μάλλον είναι βαθιά πολιτικό. 

Μια ξέβαθη πολιτική ανάλυση λέει ότι αφού έγινε ένα λάθος, που έδωσε την αφορμή και την πρόφαση στην Τουρκία να παγώσει τις διαπραγματεύσεις, τότε δεν μας μένει τίποτε άλλο από την αναίρεση του λάθους, για να έχουμε επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Εδώ είναι που χρειάζεται η πολιτική εμβάθυνση. Και ερωτώ; Πού βρίσκονταν οι διαπραγματεύσεις πριν κλείσει την πόρτα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για να πάει για τσιγάρο, ώστε να βρει ο Ακιντζί την ευκαιρία να διολισθήσει (ή να «γλιάσει» κατά το κυπριακό) και να δραπετεύσει από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων;

Πού βρίσκονταν λοιπόν οι διαπραγματεύσεις; Στο απόλυτο τέλμα με ευθύνη των Τούρκων. Ήταν οι Τούρκοι που εγκατέλειψαν την Γενεύη (κι ας κάποιοι εξ’ ημών κατηγορούσαν τον Νίκο Κοτζιά), είναι οι Τούρκοι που δεν κατέθεσαν προτάσεις στο Μοντ Πελεράν (3), είναι οι Τούρκοι που έφεραν στο προσκήνιο τις τέσσερις διασυνοριακές ελευθερίες για τους Τούρκους υπηκόους κ.ο.κ. 

Μάθαμε επίσης τις προάλλες ότι την ίδια ώρα που τάχα συνομιλούσαν, έδιναν υπηκοότητες του ψευδοκράτους σε 7000 Τούρκους εποίκους, έδιωχναν τις ομάδες της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ που ήρθαν να μελετήσουν την κατάσταση των τραπεζών που λειτουργούν στα κατεχόμενα και τα δημοσιονομικά του ψευδοκράτους και προετοιμάζουν την ηλεκτρική σύνδεση του ψευδοκράτους με την Τουρκία και άλλα πολλά παρόμοια. 

Ξέρετε για παράδειγμα ότι την Τρίτη 11/4 που θα «επαναρχίζουν» τάχα οι διαπραγματεύσεις, η Τουρκία έχει δεσμεύσει με NAVTEX περιοχή βορειοδυτικά του Ακρωτηρίου Ακάμα για ασκήσεις με πραγματικά πυρά; Ακόμα και χτες, και εν όψη της σημερινής συζήτησης στη Βουλή, με α​να​κοίνωση του Tουρκικ​ού​ υπουργείο​υ εξωτερικών ξεκαθαρίζει τα πράγματα και απειλεί όχι μόνο με τερματισμό των συνομιλιών αλλά και με δυναμική παρέμβαση σε περίπτωση που προχωρήσουν οι γεωτρήσεις στο τεμάχιο 6 της Kυπριακής ΑΟΖ. 

Αυτό είναι το πολιτικό περιβάλλον των διαπραγματεύσεων. Δεν θα καταγράψω – λόγω έλλειψης χρόνου – το υπόλοιπο των γεωστρατηγικών δεδομένων της περιοχής μας που αφορούν την Τουρκία, ούτε όσα αφορούν την ίδια την Τουρκία. Διερωτώμαι όμως αν έχουμε υπολογίσει  ποτέ, με ποια Τουρκία διαπραγματευόμαστε, και ποιο είναι το διακύβευμα αυτών των συνομιλιών; 

Μας ζητούν κάποιοι να καταπιούμε την προσβολή, να υποκύψουμε στον εκβιασμό του Ακιντζί και να ψηφίσουμε την πρόταση του ΔΗΣΥ, (διότι αυτό μας ζητά ο Ακιντζί πολύ συγκεκριμένα και ονομαστικά).

Και διερωτάται κανείς βάσιμα: Για ποιες συνομιλίες και ποιες διαπραγματεύσεις; Να υποκύψουμε, να κάνουμε τα πικρά – γλυκά, για χάριν της λύσης, μας λένε. Μα πού είναι η λύση; Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό και την ιστορία μας: Η λύση του Κυπριακού, βρίσκεται συντετριμμένη κάτω από τόνους Τουρκικής αδιαλλαξίας, που δεν πρόκειται να αρθούν, με τις δικές μας υποχωρήσεις. 

Το «σφάξε με αγά μου να αγιάσω», έχει χρεοκοπήσει κυρίες και κύριοι.

Υποκύπτοντας στην απαίτηση του Ακιντζί να ψηφίσουμε σήμερα την πρόταση του ΔΗΣΥ, δεν θα βοηθήσουμε στη λύση του Κυπριακού.  Από μια άποψη ίσως μάλιστα να λειτουργήσει η σημερινή ψήφιση της πρότασης του ΔΗΣΥ, αρνητικά στην υπόθεση της λύσης.

Πρώτον γιατί η υποχωρητικότητα μας, διαχρονικά και σήμερα, εκτρέφει την Τουρκική αδιαλλαξία και δεύτερον γιατί καταπιέζοντας το εθνικό φρόνημα των Ελληνοκυπρίων και ενεργοποιώντας τα εθνικά τους αντανακλαστικά, οδηγούνται μάζες των Ελλήνων της Κύπρου σε ριζοσπαστικές θέσεις κατά της λύσης και της συμβίωσης». 

Κρίνετε από μόνοι σας. Δεν αποτελούν οι τελευταίες εξελίξεις και η πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου πλήρης επιβεβαίωση των όσων με περισσή φρονιμάδα και χωρίς κραυγές διατύπωνα πριν από λίγες εβδομάδες; Αλλά ποιος ακούει την λογική σε αυτήν τη χώρα; 

Ακαδημαϊκά επιδόματα και οικονομική κρίση

Ο Τσόμσκι, ο μεγάλος διανοητής της εποχής μας, είπε ότι η κρίση που αντιμετωπίζει ο κόσμος δεν είναι οικονομική, αλλά κυρίως κρίση αξιών. Θυμήθηκα τα λόγια του Τσόμσκι, όταν πρόσφατα απασχόλησε την επικαιρότητα και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, το θέμα των απολαβών των ακαδημαϊκών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ιδιαίτερη σημασίας ζήτημα ηγέρθη για την αμοιβή των ακαδημαϊκών από ερευνητικά προγράμματα τα οποία οι ίδιοι διεκδικούν και κερδίζουν, φέρνοντας ερευνητικές επενδύσεις στη χώρα μας. Μάλιστα ένας καθηγητής μας πληροφόρησε ότι για αυτή την αμοιβή φορολογούνται με συντελεστή 35%.

Μόνο ανόητοι μπορεί να προτείνουν να σταματήσουν οι καθηγητές να διεκδικούν ερευνητικά προγράμματα. Το ερώτημα είναι αν οι ακαδημαϊκοί είναι διατεθειμένοι να δείξουν κοινωνική αλληλεγγύη. Να αποδεχτούν – για να μην πω να προτείνουν – περαιτέρω περικοπές στις απολαβές τους και περισσότερη εθελοντική εισφορά.

Αν πάρω το παράδειγμα των κακών βουλευτών (οι οποίοι φορολογούνται επίσης με 35%), αξίζει να υπενθυμίσω ότι αυτοί αποδέχθηκαν περικοπές στις απολαβές τους της τάξης του 30%, ενώ αρχικά ξεκίνησαν με 10%. Το ίδιο συμβαίνει με πολλές επαγγελματικές ομάδες. Οι ακαδημαϊκοί νομιμοποιούνται να μην... Και να δηλώνει ο πρύτανης ότι αν επηρεαστεί κατά κάτι τι το εισόδημα από τα ερευνητικά προγράμματα τότε το αποτέλεσμα θα είναι να μην διεκδικούνται τα προγράμματα από τους ακαδημαϊκούς;  Πρόκειται για σοβαρό αξιακό θέμα. Να καταλάβω ότι το  «περί χρημάτων...» δεν ισχύει για τους ακαδημαϊκούς; Το επιχείρημα ότι οι ακαδημαϊκοί δεν ευθύνονται για την οικονομική κρίση είναι – κατά την άποψή μου – διάτρητο και ανεπαρκές. Πολλοί – και όχι μόνο οι ακαδημαϊκοί – πληρώνουν σήμερα τις αποφάσεις και την ανεπάρκεια άλλων. Επιπλέον θα έλεγα ότι όταν ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα σείεται  εκ βάθρων δεν μπορεί το ακαδημαϊκό προσωπικό να «νίπτει τα χείρας» του. Ποιος έχει ευθύνη για την κρίση αξιών που βρίσκεται στην βάση της οικονομικής κρίσης;