Νήσος τις, έστι

Υπάρχει ένα πολύπαθο νησί, νησί σταυροδρόμι των κατακτητών και των μεγάλων αφεντικών της γης, χρυσοπράσινο φύλλο στους άγριους ανέμους της ιστορίας.

Δέκα χιλιάδες χρόνια ακατάλυτα, το νησί μας έζησε πικρές ώρες και σκοτεινές περιόδους.

Μια από τις πιο σκοτεινές μέρες μας, μέρα που τη ζήσαμε η σημερινή γενιά των Κυπρίων, ήταν η 15^η Ιουλίου του 1974 όταν με το προδοτικό και ξενοκίνητο πραξικόπημα επιχειρήθηκε η ανατροπή της συνταγματικής τάξης και η δολοφονία του εκλεγμένου Προέδρου της Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Λίγες μέρες μετά, η Τουρκία, χρησιμοποιώντας προσχηματικά το πραξικόπημα και την συνθήκη εγγυήσεως, εισέβαλε στο νησί μας, με τη στήριξη των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ και την ανοχή της διεθνούς κοινότητας.

Αυτές τις μέρες τιμούμε – σαράντα τρία χρόνια μετά – τους ήρωες της αντίστασης στο πραξικόπημα και στην Τουρκική εισβολή, τους νεκρούς, τους αγνοούμενους, τους ζωντανούς που έμειναν να μετρούν τις θύμισες και να βιώνουν την απόγνωση της «άνετης προσωρινότητας». Μιας άνετης προσωρινότητας που σημαδεύτηκε από  αλλεπάλληλα κύματα κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων. Χρηματιστήριο, Ήλιος, Μαρί, οικονομική χρεωκοπία. Μια αλυσίδα γεγονότων που χάραξαν πληγές στη συλλογική συνείδηση. Μια αλυσίδα καταστροφών που στη νοσηρή αντίληψη κάποιων «λογικών» μπορούσε να αλυσοδέσει το όραμα για λευτεριά και την απαίτηση για δικαιοσύνη.

Αλλά έχουμε διαψεύσει τους «λογικούς και τους φρονίμους», τους «φωτισμένους που θέλησαν να μας αλλάξουν τα φώτα» κατά πως λέει και ο ποιητής ήρωας της αντίστασης κατά του φασισμού Δώρος Λοΐζου.

Είναι γι’ αυτό το λόγο που θα ήθελα να μου επιτραπεί να καταθέσω τον θαυμασμό και την εκτίμηση μου στο λαό μας. Προδομένος από εχθρούς και φίλους, ενίοτε και από την ίδια την ηγεσία του, παρά την κούραση και την απογοήτευση των δεκαετιών, παρά τις αλυσίδες της άνετης προσωρινότητας  και των κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων – αυτός ο λαός στέκεται  όρθιος  στις επάλξεις της Ιστορίας, υπερασπιζόμενος το δίκαιο όλου του κόσμου.

«Εσείς έχετε τα κατοχικά στρατεύματα, εμείς έχουμε το δίκαιο» φέρεται να είπε στον Τσαβούσογλου, ο Νίκος Κοτζιάς στο κρίσιμο εκείνο δείπνο της Πέμπτης 6^ης Ιουλίου στο Κρανς Μοντανά.

Και είναι αυτή ακριβώς η συγκυρία της ολοκλήρωσης ενός ανεπιτυχούς δεκάχρονου κύκλου διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, που σηματοδοτείται από την πρόσφατη αποτυχία της πενταμερούς διάσκεψης στο Κρανς Μοντανά, που μας υποχρεώνει σε έναν ειλικρινή απολογισμό.

Η αυτοκριτική είναι αναγκαία: Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι, ας το ομολογήσουμε, το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας, έχει πτωχεύσει, έχει αποτύχει. «Όλες μας οι εμπνεύσεις στραβωθήκαν και αποτύχαν», όπως λέει και ο τραγουδοποιός. Έχουν προσκρούσει πάνω στο βράχο της Τουρκικής αδιαλλαξίας, τη μεγαλομανία του νεοσουλτάνου Ερντογάν και την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας.

Χρειαζόμαστε νέα αρχή, νέα πορεία, μια αναγέννηση των συλλογικών μας οραμάτων, διεκδικήσεων και πολιτικών. Διότι όπως είπε και ο μεγάλος επιστήμονας του 20^ου αιώνα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν «είναι ανόητο να περιμένεις να έχεις άλλο αποτέλεσμα όταν ακολουθάς την ίδια διαδικασία».

Ας έχουν λοιπόν υπόψη τους αυτή την επιστημονική αλήθεια όσοι ζητούν να επανέλθουμε  άρον άρον στο τραπέζι των αποτυχημένων ήδη διαπραγματεύσεων.

Σε αυτό το στάδιο επιβάλλεται καταρχήν η απόσυρση των απαράδεκτων και ατελέσφορων παραχωρήσεων προς την Τουρκία που έλαβαν χώραν κατά τη διάρκεια των δέκα χρόνων καταστροφικών διαπραγματεύσεων και η επέκταση και ενδυνάμωση των διμερών και διεθνών – ποικίλης μορφής – συμμαχιών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης οφείλει να ζητήσει επίσημα στο επόμενο Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταδικαστεί η Τουρκική αδιαλλαξία, η εμμονή στις αναχρονιστικές εγγυήσεις και στην παραμονή στρατευμάτων στο νησί μας αλλά και η Τουρκική προκλητικότητα στην Κυπριακή ΑΟΖ. Είναι καιρός οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να εγκαταλείψουν τη στάση του παρατηρητή και του επιτήδειου ουδέτερου.

Πρέπει να βγούμε από την κατήφεια και τη μιζέρια της ήττας. Να περάσουμε στην αντεπίθεση. Οφείλουμε να αντιτάξουμε την ελπίδα έναντι της καλλιέργειας του κλίματος του ωχαδερφισμού, της υποταγής και της «λυση-λιγούρας». Το σύνθημα «λύση να ‘ναι κι ότι να ‘ναι» είναι το ίδιο επικίνδυνο και απορριπτέο  με το «εμείς ποδά, τζείνοι ποτζιή». Όσοι υπηρετούν αυτά τα συνθήματα γίνονται τελάληδες της καταστροφής της Κύπρου και του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων είτε με τη διχοτόμηση είτε με την καθολική υποδούλωση μας στον τουρκικό ηγεμονισμό.

Πατρίδα μας, ο ρότσος μας

Γρόνια, σκλαβκιές ατέλειωτες, το πάτσον τζιαι το κλώτσον τους.

Μα εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους.

Κώστας Μόντης

Συμπληρώνονται φέτος σαρανταένα χρόνια από την αποφράδα ημέρα του προδοτικού πραξικοπήματος της Ελληνικής Χούντας κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ´ και η πατρίδα μας περιμένει ακόμα τη δικαίωση. 

Η Τουρκική εισβολή που ακολούθησε έφερε  ξεριζωμό, προσφυγιά, εθνοκάθαρση και  διχοτόμηση. Δυστυχώς σαρανταένα χρόνια μετά, είμαστε ακόμα αντιμέτωποι με τα τετελεσμένα της εισβολής λόγω της Τουρκικής αδιαλλαξίας, της αδιαφορίας της διεθνούς κοινότητας αλλά και λόγω των λανθασμένων χειρισμών της εκάστοτε Κυπριακής ηγεσίας. 

Ότι ξεκίνησε από τα σκοτεινά παρασκήνια του ΝΑΤΟ, ολοκληρώθηκε αιματηρά επί του εδάφους από τους προδότες της ΕΟΚΑ Β’ και τη Χούντα και αργότερα από τις Τουρκικές μεραρχίες. Οι υπερασπιστές της Κυπριακής ανεξαρτησίας βρέθηκαν άοπλοι και προδομένοι, απέναντι στα τανκς της προδοσίας και στον πάνοπλο Αττίλα. Παρά την υπεροπλία του κακού, χωρίς να μετρήσουν το κόστος της αντίστασης, έδωσαν ηρωικά τη μάχη της τιμής.

Το καυτό εκείνο μαύρο καλοκαίρι του 1974 χάσαμε στο πεδίο των πολεμικών επιχειρήσεων αλλά δεν ηττηθήκαμε ιδεολογικά. Χάρη στις θυσίες του λαού μας, την ιερή σπονδή αίματος των χιλιάδων νεκρών, τραυματιών και αγνοουμένων, κρατάμε πεισματικά ελεύθερο αυτόν το βράχο, τον «ρότσον» με τις ελιές και τις τερατσιές του, κατά τον μέγα Κύπριο ποιητή, Κώστα Μόντη. Δε συνθηκολογήσαμε με το άδικο και τη βία. Επιβιώνουμε, παρά τα αλλεπάλληλα λάθη της πολιτικής μας ηγεσίας, που στάθηκε διαχρονικά ανάξια να διαχειριστεί τη μεγάλη θυσία των ηρώων της Κυπριακής Ελευθερίας και Δημοκρατίας. 

Τέτοιες ώρες είναι εύκολα τα μεγάλα λόγια για τους ήρωες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Οι σημερινές πράξεις είναι οι δύσκολες. Διότι σήμερα ο λαός μας αντιμετωπίζει μια νέα κατοχή και νέες ασύμμετρες απειλές. Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία οδηγείται δεμένη πισθάγκωνα στη διάλυση και στην κατάλυση. Αφού με πράξεις εγκληματικές, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας μας, έσπειρε την απαξίωση και την απόγνωση στον πάντα απατημένο και παραπλανημένο λαό μας, τώρα ετοιμάζεται να τον ξεπουλήσει σε τιμή ευκαιρίας σε άνομους δυνάστες. Η Κυπριακή Δημοκρατία για την οποία τόσοι αγωνίστηκαν και έχασαν και τη ζωή τους, εκείνους τους σκοτεινούς καιρούς της παρανομίας, του πραξικοπήματος, της Τουρκικής εισβολής και του μεταπραξικοπήματος, τώρα εκτίθεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ως αναλώσιμο είδος και εδώδιμο αγαθό.

Οι οιωνοί, τα σημάδια των καιρών, είναι σκοτεινοί. Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελευθερία  του λαού μας δεν έπαψε ποτέ να υφίσταται.   Κινδυνεύουμε – όπως και τότε – από τους σχεδιασμούς της Τουρκίας και των συμμάχων της. Κινδυνεύουμε όμως περισσότερο – όπως και τότε – από την έλλειψη προγραμματισμού, πρόβλεψης και προετοιμασίας. Κινδυνεύουμε επειδή ελλείπει η αποφασιστικότητα και η σοφία, η πίστη και η αντοχή, ο δυναμισμός και η διεκδικητικότητα, η ενότητα και η σύμπνοια, η ελπίδα και το όραμα από αυτούς που ηγούνται και παίρνουν τις καθοριστικές αποφάσεις για το λαό μας.  Εμείς οι Οικολόγοι – αλλά έχω την εντύπωση και πολλοί άλλοι Κύπριοι – έχουμε ένα μεγάλο όραμα για την μοιρασμένη μας πατρίδα, που μας γεμίζει ελπίδα: Το όραμα για μία ενωμένη μεν αλλά κυρίως ελεύθερη πατρίδα. 

Αυτές τις δύσκολες και κρίσιμες ώρες, που είναι πεπερασμένες στιγμές στους αιώνες της πολυτάραχης και ταραγμένης ιστορίας του νησιού μας, καλούμαστε να κρατήσουμε ρότα σταθερή και αταλάντευτη, που να μας οδηγεί στην απελευθέρωση.

Δεν μπορούμε να συναινέσουμε στη συνθηκολόγηση με το άδικο. Παραμένουμε σταθερά  προσηλωμένοι στο στόχο για μια Κύπρο ελεύθερη, ενιαία, κυρίαρχη και ανεξάρτητη, χωρίς ξένους στρατούς, στρατιωτικές βάσεις και εποίκους, με πλήρως κατοχυρωμένα και σεβαστά τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα όλων των Κυπρίων, ανεξάρτητα από φυλετική ή εθνική καταγωγή Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων.

Καλούμαστε όλοι να υποστηρίξουμε και σήμερα – με την αποφασιστικότητα όσων τη θυσία τιμούμε αυτές τις μέρες – τις αξίες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, «με την ελιά, την τερατσιά, πάνω στον ρότσο μας».

Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής Παγκύπριου Συνδέσμου «Μαχητών της Αντίστασης»

Χαιρετισμός Προέδρου Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργου Περδίκη

Τρίτη 14 Ιουλίου 2015, Μαρκίδειο Θέατρο Πάφου

Ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών αποτίνουμε φόρο τιμής  στους αγωνιστές της αντίστασης κατά του προδοτικού πραξικοπήματος.

Τιμούμε απόψε όλους εκείνους τους αγνούς και διαπρύσιους πατριώτες που στάθηκαν απέναντι στην παρανομία και τα εγκληματικά σχέδια της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’, πληρώνοντας βαρύ τίμημα, άλλοι νεκροί να γυρίζουν τον τροχό του ήλιου κι άλλοι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.

Αναζητούμε την ιστορική αλήθεια, μέσω της επιβεβαίωσης της μνήμης, αφού η αλήθεια ορίζεται ως η απουσία της λήθης. Δεν ξεχνούμε. Μπορεί να συγχωρούμε, αλλά δεν ξεχνούμε. Ιδιαίτερα τώρα, όταν νέοι κίνδυνοι, ασύμμετροι και πονηροί, απειλούν τη Δημοκρατία και την Ελευθερία της πατρίδας και του λαού μας.

Χούντα και ΕΟΚΑ Β’, υπέσκαψαν την Κυπριακή Δημοκρατία και την παρέδωσαν στον Τούρκο εισβολέα. Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία οδηγείται δεμένη πισθάγκωνα στη διάλυση και στην κατάλυση. Αφού με πράξεις εγκληματικές, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας μας, έσπειρε την απαξίωση και την απόγνωση στον πάντα απατημένο και παραπλανημένο λαό μας, τώρα ετοιμάζεται να τον ξεπουλήσει σε τιμή ευκαιρίας σε άνομους δυνάστες. Η Κυπριακή Δημοκρατία για την οποία αγωνίστηκαν και ορισμένοι έχασαν και τη ζωή τους, τους σκοτεινούς καιρούς της παρανομίας, του πραξικοπήματος και του μεταπραξικοπήματος, τώρα τίθεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ως αναλώσιμο είδος και εδώδιμο αγαθό.

Αναμετρήθηκαν οι μαχητές της Αντίστασης που τιμούμε σήμερα με το θάνατο και βγήκαν νικητές στα μαρμαρένια αλώνια της Ιστορίας. Είναι βαθιά μου πεποίθηση στη δική μας αναμέτρηση με τους σημερινούς Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, στο σήμερα της απαξίωσης και της απόγνωσης, χρειάζεται να δανειστούμε από το δικό τους πάθος και έρωτα για την Ελευθερία.

Διότι «το εύδαιμον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον το εύψυχον», που πάει να πει ότι η πραγματική ζωή και ευδαιμονία βρίσκεται στην Ελευθερία και η Ελευθερία κερδίζεται μόνο με αγώνες και θυσίες.