Την Μαρία Αντουανέτα, σύζυγο του βασιλιά Λουδοβίκου του 16ου, που ανέτρεψε η Γαλλική Επανάσταση μιμήθηκε στις πρόσφατες του δηλώσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Το γνωστό «αφού δεν έχουν ψωμί ας φάνε παντεσπάνι» θυμηθήκαμε όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε με ιδιαίτερη έμφαση ότι μπορεί το ψωμί και το γάλα στην Κύπρο να είναι πανάκριβα, αλλά το κρέας τον τελευταίο καιρό έχει φθηνήσει. Άρα αντί για ψωμί και γάλα - είδη πρώτης ανάγκης - μπορούμε να καταναλώνουμε κρέας που είναι – συγκριτικά με πέρσι - πιο φθηνό.
Φάτε κρέας λοιπόν συμπατριώτες, που είναι πιο φθηνό. Το γιατί είναι πιο φθηνό μην το ψάχνετε ιδιαιτέρως. Αρκεί που είναι προς το παρόν πιο φτηνό απ’ ότι πέρσι. Διότι με την αναμενόμενη αύξηση της τιμής των ζωοτροφών (λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων του φετινού καλοκαιριού) θα πάρει και η τιμή των κρεάτων την ανιούσα πολύ σύντομα. Βεβαίως πάντα υπάρχει ο δρόμος των εισαγόμενων νομίμως (Ρουμανία, Βουλγαρία κ.ο.κ) αλλά και παρανόμως (κατεχόμενα) αμνοεριφιών που καθιστούν την Κυπριακή (κατά τ’ άλλα) σούβλα, προσιτή στο βαλάντιο κάθε καταναλωτή.
Όταν ο συμπαθής κυβερνητικός εκπρόσωπος θριαμβολογεί για την συγκριτικά χαμηλή τιμή του κρέατος αντιλαμβάνεται ότι προκαλεί τα αισθήματα των Κύπριων κτηνοτρόφων οι οποίοι θεωρούν ότι οι συνθήκες της αγοράς των τελευταίων χρόνων (μετά την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση) και η απραξία της κυβέρνησης τους έχουν οδηγήσει στα όρια της πλήρους καταστροφής;
Η κυβέρνηση αντί να εντοπίσει τις αιτίες του προβλήματος της ακρίβειας και να δράσει αποτελεσματικά και έγκαιρα, παραπλανεί την κοινή γνώμη και εμπαίζει τους καταναλωτές. Μετά από πολλά χρόνια αποφάσισε φέτος να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει χρήση του δικαιώματος για καθορισμό ανώτατης τιμής σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα. Υπενθυμίζουμε ότι το νομοσχέδιο για πλαφόν στις χονδρικές τιμές καυσίμων προωθήθηκε αρχικά από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ενώ λίγες βδομάδες πριν ο τρόπος με την οποία εφαρμόστηκε η υφιστάμενη νομοθεσία για το πλαφόν στις λιανικές τιμές καυσίμων δημιούργησε πολλά ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα του μέτρου.
Από την άλλη παρουσιάζεται κάθετα αρνητική στην πρόταση της Βουλής των Αντιπροσώπων για καθιέρωση του θεσμού του Επιτρόπου Καταναλωτή, ενός θεσμού ο οποίος κατά την άποψη πολλών θα μπορέσει να υποστηρίξει την προσπάθεια της Πολιτείας για πάταξη της αισχροκέρδειας.
Επιβάλλεται επίσης η άμεση προώθηση της νομοθεσίας για τον καθορισμό ανώτατων τιμών (πλαφόν) στα βασικά καταναλωτικά προϊόντα. Επίσης η κυβέρνηση οφείλει να επανεξετάσει σοβαρά την αρνητική της στάση στο θέμα της καθιέρωσης του θεσμού του Ανεξάρτητου Επιτρόπου Καταναλωτή.
Επιτέλους ας μην μας ζητούν να αλλάξουμε διατροφικές συνήθειες. Ας αλλάξουν αυτοί πολιτική.
Γιώργος Περδίκης Πρόεδρος και Βουλευτής Κινήματος Οικολόγων - Συνεργασίας Πολιτών
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
ΝΕΟΛΕΡΟΙ
Αγαπητοί νεολαίοι,
Πάνε χρόνια που ήθελα να σας γράψω αυτήν την επιστολή αλλά συνεχώς η ανοχή κέρδιζε το παιγνίδι με την αγανάκτηση.
Όμως προχθές, καθώς για πολλοστή φορά σας είδα να κολλάτε τις μεγάλες χάρτινες αφίσες με τους παλαίμαχους ελαφροροκάδες τραγουδιστές, σε κάθε στύλο της ηλεκτρικής, κάθε φανάρι της τροχαίας, κάθε οδική πινακίδα και σε κάθε κορμό δέντρου, αποφάσισα να γράψω γι’ αυτό το φαινόμενο που σας μετατρέπει από νεολαίους σε... νεολέρους. Δηλαδή σε νεολαίους που λερώνουν.
Είμαι βέβαιος πως είστε πάρα πολύ καλά παιδιά. Το αποδεικνύει το γεγονός ότι αντί να χάνεστε σε παραλίες και στα club, προσφέρετε τα ωραία σας νιάτα για ένα σκοπό. Ως άνθρωπος που πέρασα από αυτό το στάδιο της ζωής, έμαθα να σέβομαι τα οργανωμένα νιάτα, ακόμα κι αν μοιάζουν πότε – πότε, με «στρατευμένα νιάτα».
Όμως αυτό που κάνετε, να λερώνετε δηλαδή συστηματικά την πόλη μας, νομίζω πως πρέπει να το ξανασκεφθείτε. Οι οργανώσεις σας, που οργανώνουν συναυλίες ή προσφέρουν «υπηρεσίες» στους φοιτητές, έχουν την οικονομική δυνατότητα (όντας μέρος μεγάλων και «πλουσίων» κομμάτων) να απευθυνθούν στο κοινό μέσω άλλων μέσων, νόμιμων, «καθαρών» και φιλοπεριβαλλοντικών. Μπορείτε – και καλώς κάνετε – να συνεχίσετε τις εκδηλώσεις σας, την επαφή σας με το κοινό σας, χωρίς να ταλαιπωρείτε το περιβάλλον της πόλης μας, να απασχολείτε τα συνεργεία καθαρότητας των δήμων και να ενοχλείτε όσους δεν έχουν καμιά σχέση με τον Παπακωνσταντίνου και τους Κατσιμίχες.
Το χειρότερο όλων, αγαπητοί νεολαίοι, είναι ότι αμέσως μετά από εσάς ξεκινούν τα συνεργεία των ατζέντηδων να κάνουν ακριβώς το ίδιο με την πρόφαση «αφού οι κομματικές νεολαίες το κάνουν, γιατί όχι και εμείς»;
Έχω σε πάρα πολλές περιπτώσεις απευθυνθεί στις ηγεσίες σας. Με τον πιο ευγενικό τρόπο ζήτησα να επανεξετάσουν αυτήν την πρακτική. Στην προσπάθεια μου συνεργάστηκαν – και πρέπει να τους το πιστώσω – όλες οι δημοτικές αρχές. Φαίνεται ότι το κοινωνικό σύνολο δεν αποδέχεται πλέον αυτές τις πρακτικές (πρακτικές των δικών μου νεανικών χρόνων που έπρεπε να είχαν μείνει στο παρελθόν). Βέβαια την ευθύνη πρέπει να αναλάβουν επιτέλους και τα κόμματα – στα οποία ανήκουν αυτές οι νεολαΐστικες οργανώσεις – και να υποδείξουν στους νεολαίους ότι οι πρακτικές ρύπανσης δεν εκφράζουν τη σύγχρονη πολιτική. Ιδιαίτερες ευθύνες φέρουν τα μεγαλύτερα κόμματα και πιο πολύ το κυβερνών, αφού η ευθύνη της εφαρμογής των νόμων – για την παρούσα περίοδο – του ανήκει στο μεγαλύτερο βαθμό.
Ελπίζω μέχρι το Σεπτέμβριο, όταν θα αρχίσουν τα πάρτυ των πρωτοετών φοιτητών κι όταν θα θέλετε να απευθυνθείτε ξανά στο κοινό σας να λάβετε υπόψη σας την ταπεινή (και φιλική) αυτή γνώμη.
Πάνε χρόνια που ήθελα να σας γράψω αυτήν την επιστολή αλλά συνεχώς η ανοχή κέρδιζε το παιγνίδι με την αγανάκτηση.
Όμως προχθές, καθώς για πολλοστή φορά σας είδα να κολλάτε τις μεγάλες χάρτινες αφίσες με τους παλαίμαχους ελαφροροκάδες τραγουδιστές, σε κάθε στύλο της ηλεκτρικής, κάθε φανάρι της τροχαίας, κάθε οδική πινακίδα και σε κάθε κορμό δέντρου, αποφάσισα να γράψω γι’ αυτό το φαινόμενο που σας μετατρέπει από νεολαίους σε... νεολέρους. Δηλαδή σε νεολαίους που λερώνουν.
Είμαι βέβαιος πως είστε πάρα πολύ καλά παιδιά. Το αποδεικνύει το γεγονός ότι αντί να χάνεστε σε παραλίες και στα club, προσφέρετε τα ωραία σας νιάτα για ένα σκοπό. Ως άνθρωπος που πέρασα από αυτό το στάδιο της ζωής, έμαθα να σέβομαι τα οργανωμένα νιάτα, ακόμα κι αν μοιάζουν πότε – πότε, με «στρατευμένα νιάτα».
Όμως αυτό που κάνετε, να λερώνετε δηλαδή συστηματικά την πόλη μας, νομίζω πως πρέπει να το ξανασκεφθείτε. Οι οργανώσεις σας, που οργανώνουν συναυλίες ή προσφέρουν «υπηρεσίες» στους φοιτητές, έχουν την οικονομική δυνατότητα (όντας μέρος μεγάλων και «πλουσίων» κομμάτων) να απευθυνθούν στο κοινό μέσω άλλων μέσων, νόμιμων, «καθαρών» και φιλοπεριβαλλοντικών. Μπορείτε – και καλώς κάνετε – να συνεχίσετε τις εκδηλώσεις σας, την επαφή σας με το κοινό σας, χωρίς να ταλαιπωρείτε το περιβάλλον της πόλης μας, να απασχολείτε τα συνεργεία καθαρότητας των δήμων και να ενοχλείτε όσους δεν έχουν καμιά σχέση με τον Παπακωνσταντίνου και τους Κατσιμίχες.
Το χειρότερο όλων, αγαπητοί νεολαίοι, είναι ότι αμέσως μετά από εσάς ξεκινούν τα συνεργεία των ατζέντηδων να κάνουν ακριβώς το ίδιο με την πρόφαση «αφού οι κομματικές νεολαίες το κάνουν, γιατί όχι και εμείς»;
Έχω σε πάρα πολλές περιπτώσεις απευθυνθεί στις ηγεσίες σας. Με τον πιο ευγενικό τρόπο ζήτησα να επανεξετάσουν αυτήν την πρακτική. Στην προσπάθεια μου συνεργάστηκαν – και πρέπει να τους το πιστώσω – όλες οι δημοτικές αρχές. Φαίνεται ότι το κοινωνικό σύνολο δεν αποδέχεται πλέον αυτές τις πρακτικές (πρακτικές των δικών μου νεανικών χρόνων που έπρεπε να είχαν μείνει στο παρελθόν). Βέβαια την ευθύνη πρέπει να αναλάβουν επιτέλους και τα κόμματα – στα οποία ανήκουν αυτές οι νεολαΐστικες οργανώσεις – και να υποδείξουν στους νεολαίους ότι οι πρακτικές ρύπανσης δεν εκφράζουν τη σύγχρονη πολιτική. Ιδιαίτερες ευθύνες φέρουν τα μεγαλύτερα κόμματα και πιο πολύ το κυβερνών, αφού η ευθύνη της εφαρμογής των νόμων – για την παρούσα περίοδο – του ανήκει στο μεγαλύτερο βαθμό.
Ελπίζω μέχρι το Σεπτέμβριο, όταν θα αρχίσουν τα πάρτυ των πρωτοετών φοιτητών κι όταν θα θέλετε να απευθυνθείτε ξανά στο κοινό σας να λάβετε υπόψη σας την ταπεινή (και φιλική) αυτή γνώμη.
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Ψήφοι, έδρες και φιλότιμο
«Τι κερδίζει ο άνθρωπος, αν κατακτήσει τον κόσμο όλο και χάσει τη ψυχή του;». Θυμήθηκα αυτή τη σοφή κουβέντα που άκουσα τόσες φορές – σαν ήμουνα παιδί κι εγώ – από το γέρο παππού μου, πάτερ Στυλιανό. Το απόφθεγμα αυτό, απαύγασμα της βαθιάς φιλοσοφικής σκέψης της Χριστιανικής θρησκείας (ίσως και άλλων, δεν ξέρω) αποτελεί την πιο βαριά καταδίκη του τυχοδιωκτισμού και της έλλειψης ηθικής που χαρακτηρίζουν συχνά τις πράξεις των ανθρώπων.
Έχω την άποψη ότι η προσπάθεια των μεγάλων κομμάτων να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο μετατρέπεται σε άσκηση τυχοδιωκτισμού και επίδειξη πολιτικού αμοραλισμού.
Θεωρώ μέγιστη πρόκληση στα δημοκρατικά αισθήματα των πολιτών τη συνεννόηση των δύο μεγάλων κομμάτων που στόχο έχει την αύξηση του εκλογικού μέτρου για είσοδο κομμάτων στη Βουλή.
Είναι ολοφάνερο ότι τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν από κοινού σχεδιάσει ένα πλήγμα κατά της δημοκρατίας και της πολυφωνίας αφήνοντας χιλιάδες πολίτες χωρίς εκπροσώπους εντός Βουλής και Εθνικού Συμβουλίου.
Το προκλητικότερο όλων είναι ότι συνδυάζουν την αύξηση του εκλογικού μέτρου με την αύξηση του αριθμού των βουλευτών σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και περισυλλογής.
Κι όλα αυτά για να ικανοποιηθούν οι εκλογικές ανάγκες κάποιων βουλευτών και κομματικών στελεχών και να σιγήσει μια φωνή που ενοχλεί.
Λίγες εβδομάδες πριν ολοκληρωθεί ακόμα μια περίοδος κοινοβουλευτικών εργασιών, καθώς η Βουλή «πνίγεται» στην ανάγκη να εξετάσει με προσοχή και να ψηφίσει ένα μεγάλο αριθμό νομοθετημάτων, τα δύο κόμματα «κλέβουν» χρόνο και σημασία από τους βουλευτές και τους πολίτες για να ασχοληθούμε με τους ψήφους και τις έδρες μας. Σχεδόν πραξικοπηματικά, τα δύο μεγάλα κόμματα, σχεδιάζουν να επιβάλουν μια εκδικητική, αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική μεθόδευση επειδή έχουν – λένε – την πλειοψηφία.
Εντούτοις δεν μπορώ παρά να χαιρετίσω την απόφαση του εκτελεστικού γραφείου του ΔΗΚΟ και τη σταθερή στάση του Προέδρου του ΔΗΚΟ και Προέδρου της Βουλής Μάριου Καρογιάν. Το ΔΗΚΟ δικαιώνει την ιστορία του δημοκρατικού κέντρου. Παραμένει πιστό στην πολιτική κληρονομιά των αείμνηστων Σπύρου Κυπριανού και Τάσσου Παπαδόπουλου που υπήρξαν οι εισηγητές και θεμελιωτές του συστήματος της απλής αναλογικής ως το πλέον δημοκρατικό εκλογικό σύστημα.
Χαιρετίζω επίσης τη συνέπεια που επιδεικνύουν το Κ.Σ. ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ και την εμμονή τους σε αρχές και αξίες.
Ο λαός και η ιστορία δεν πρέπει να δικαιώσει τα δύο μεγάλα κόμματα που σχεδόν πραξικοπηματικά σχεδιάζουν να επιβάλουν μια αντιλαϊκή μεθόδευση κατά της Δημοκρατίας.
Θέλω να καλέσω τους ενεργούς δημοκρατικούς πολίτες ανεξαρτήτως κομματικών τοποθετήσεων να πάρουν θέση.
Οι ενεργοί πολίτες οφείλουν να συμπαραταχθούν με τις δυνάμεις της δημοκρατικής πολυφωνίας και να αντιδράσουν στις μεθοδεύσεις και τις λογικές οδοστρωτήρα που προωθούν τα δύο μεγάλα κόμματα.
Όπως σε εκείνη την παλιά ελληνική μαυρόασπρη ταινία, όπου οι δύο ηθικά καταξιωμένοι ήρωες, κατατρεγμένοι και καταφρονημένοι, με μια λατέρνα για συντροφιά, και τη φιλία ως στερεά αξία, καταξιώνονται στη συνείδηση του κοινού, της κοινωνίας, της ιστορίας. Και μένουν αθάνατοι.
Έχω την άποψη ότι η προσπάθεια των μεγάλων κομμάτων να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο μετατρέπεται σε άσκηση τυχοδιωκτισμού και επίδειξη πολιτικού αμοραλισμού.
Θεωρώ μέγιστη πρόκληση στα δημοκρατικά αισθήματα των πολιτών τη συνεννόηση των δύο μεγάλων κομμάτων που στόχο έχει την αύξηση του εκλογικού μέτρου για είσοδο κομμάτων στη Βουλή.
Είναι ολοφάνερο ότι τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν από κοινού σχεδιάσει ένα πλήγμα κατά της δημοκρατίας και της πολυφωνίας αφήνοντας χιλιάδες πολίτες χωρίς εκπροσώπους εντός Βουλής και Εθνικού Συμβουλίου.
Το προκλητικότερο όλων είναι ότι συνδυάζουν την αύξηση του εκλογικού μέτρου με την αύξηση του αριθμού των βουλευτών σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και περισυλλογής.
Κι όλα αυτά για να ικανοποιηθούν οι εκλογικές ανάγκες κάποιων βουλευτών και κομματικών στελεχών και να σιγήσει μια φωνή που ενοχλεί.
Λίγες εβδομάδες πριν ολοκληρωθεί ακόμα μια περίοδος κοινοβουλευτικών εργασιών, καθώς η Βουλή «πνίγεται» στην ανάγκη να εξετάσει με προσοχή και να ψηφίσει ένα μεγάλο αριθμό νομοθετημάτων, τα δύο κόμματα «κλέβουν» χρόνο και σημασία από τους βουλευτές και τους πολίτες για να ασχοληθούμε με τους ψήφους και τις έδρες μας. Σχεδόν πραξικοπηματικά, τα δύο μεγάλα κόμματα, σχεδιάζουν να επιβάλουν μια εκδικητική, αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική μεθόδευση επειδή έχουν – λένε – την πλειοψηφία.
Εντούτοις δεν μπορώ παρά να χαιρετίσω την απόφαση του εκτελεστικού γραφείου του ΔΗΚΟ και τη σταθερή στάση του Προέδρου του ΔΗΚΟ και Προέδρου της Βουλής Μάριου Καρογιάν. Το ΔΗΚΟ δικαιώνει την ιστορία του δημοκρατικού κέντρου. Παραμένει πιστό στην πολιτική κληρονομιά των αείμνηστων Σπύρου Κυπριανού και Τάσσου Παπαδόπουλου που υπήρξαν οι εισηγητές και θεμελιωτές του συστήματος της απλής αναλογικής ως το πλέον δημοκρατικό εκλογικό σύστημα.
Χαιρετίζω επίσης τη συνέπεια που επιδεικνύουν το Κ.Σ. ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ και την εμμονή τους σε αρχές και αξίες.
Ο λαός και η ιστορία δεν πρέπει να δικαιώσει τα δύο μεγάλα κόμματα που σχεδόν πραξικοπηματικά σχεδιάζουν να επιβάλουν μια αντιλαϊκή μεθόδευση κατά της Δημοκρατίας.
Θέλω να καλέσω τους ενεργούς δημοκρατικούς πολίτες ανεξαρτήτως κομματικών τοποθετήσεων να πάρουν θέση.
Οι ενεργοί πολίτες οφείλουν να συμπαραταχθούν με τις δυνάμεις της δημοκρατικής πολυφωνίας και να αντιδράσουν στις μεθοδεύσεις και τις λογικές οδοστρωτήρα που προωθούν τα δύο μεγάλα κόμματα.
Όπως σε εκείνη την παλιά ελληνική μαυρόασπρη ταινία, όπου οι δύο ηθικά καταξιωμένοι ήρωες, κατατρεγμένοι και καταφρονημένοι, με μια λατέρνα για συντροφιά, και τη φιλία ως στερεά αξία, καταξιώνονται στη συνείδηση του κοινού, της κοινωνίας, της ιστορίας. Και μένουν αθάνατοι.
Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010
Παρακαλώ στηρίξτε με την ψήφο σας το Βουλευτή μας, στην πιο κάτω ιστοσελίδα και προωθήστε.
http://www.philenews.com/main/272,0,0,0-%CE%9A%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B1.aspx
Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΣΤΩΝ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΡΔΙΚΗΣ, ΣΤΗΝ ΚΑΥΤΗ ΚΑΡΕΚΛΑ, ΣΤΟΝ «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» 27 ΙΟΥΝΙΟΥ
Να σταματήσει ο Χριστόφιας να κάνει... τον Κινέζο.
Υπάρχει προεκλογική δέσμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας σ’ ό,τι αφορά το εκλογικό μέτρο και γι' αυτό πρέπει να τοποθετηθεί.
«Φαίνεται ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, επειδή δεν κατάφεραν να μας διαλύσουν, να μας εξαφανίσουν, αποφάσισαν να μας αποκεφαλίσουν».
«Δεν αντιπαθώ τους κυνηγούς και είμαι έτοιμος να συνεργαστώ μαζί τους».
Ο Ακάμας έχει σωθεί από τους Βρετανούς, όχι από τους ντόπιους.
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Θέλουμε 300 βουλευτές
Λοιπόν, για να τελειώνουμε δεν κάνουμε τους 56 βουλευτές 300; Να έχουν όλοι οι πολιτικοί ταγοί, δελφίνοι και γερασμένοι πολιτικοί την ευκαιρία τους να απολαμβάνουν τα βουλευτικά προνόμια. Ταξιδάκια και αφορολόγητα αμαξάκια σαράντα ίππων, γραφειάρες και γραμματείς, παχουλές συντάξεις και κοινοβουλευτικούς συνεργάτες. Δώστε και στον αρχιτέκτονα που βασανίζεται ο άνθρωπος 15 χρόνια να βολέψει στο λόφο με τα αρχαία το νέο κτίριο της Βουλής μας, ακόμα ένα πρόβλημα να λύσει: Πώς θα εντάξει στο κτίριο άλλες τόσες βουλευτικές σουίτες.
Τριακόσιοι να είναι οι βουλευτές παρακαλώ. Όπως τους γενναίους του Λεωνίδα που στάθηκαν εμπόδιο στους Μήδους «πότε από το χρέος μη κινούντες». Έτσι μπράβο. Γιατί δηλαδή η Ελληνική Βουλή έχει τριακόσιες έδρες και γιατί το Βρετανικό Κοινοβούλιο 650. Σύμφωνα με την αντίληψη των εμπνευστών των παρασκηνιακών σκοτεινών διαβουλεύσεων οι απαιτούμενες υποχρεώσεις σε όλα τα κοινοβούλια είναι λίγο πολύ οι ίδιες. Άρα, είτε για την Κύπρο μιλάμε είτε για την Ελλάδα, τον ίδιο αριθμό κοινοβουλευτικών χρειαζόμαστε. Έτσι είναι, «τι Λωζάνη, τι Κοζάνη». Να αυξήσουμε λοιπόν τον αριθμό των συγκλητικών γιατί δεν προλαβαίνουν λένε οι πενήντα έξι τις υποχρεώσεις τους. Γι’ αυτό και κάνουν οι περισσότεροι τόσες απουσίες από τα καθήκοντα τους, λείπουν τόσο πολύ στο εξωτερικό και ασχολούνται βεβαίως με τη Βουλή ως πάρεργο.
Να αυξήσουμε λοιπόν τον αριθμό των βουλευτών και να αυξήσουμε και το μέτρο για να καθαρίσουμε μ’ αυτούς τους ενοχλητικούς Οικολόγους. Πολύ καιρό ανεχθήκαμε τη διαφορά τους. Καιρός να τους κάνουμε πέρα. Αφού μπορούμε, αφού έχουμε τη δύναμη, αφού κανείς δεν πρόκειται να ρωτήσει «γιατί»; Ακόμα και αν αυτά τα καμώματα μας οδηγούν σε ένα «καπέλο» πολλών εκατομμυρίων για τους πολίτες αυτής της χώρας. Εμείς θα αυξήσουμε τους αριθμούς των βουλευτών μας – ακόμα και μέχρι τους 300 – και ας κάνουν το ακριβώς αντίθετο οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Εμείς θα αυξήσουμε το κόστος της λειτουργίας του κοινοβουλίου και ας διάγουμε χρονιές κρίσης. Εμείς θα αποφασίσουμε ως βάρβαροι που δεν καταλαβαίνουν από νόμους και ηθική.
Σε μια εποχή που οι πολίτες βλέπουν τα εισοδήματα τους να συρρικνώνονται, να αυξάνονται οι άνεργοι, να οξύνονται τα κοινωνικά προβλήματα, το Κυπριακό να βαλτώνει και γενικώς να έχουμε τόσα – ως φωτισμένοι ηγέτες του τόπου – να κάνουμε, εμείς θέλουμε να τσιμεντώσουμε τις βουλευτικές μας πολυθρόνες και να βγάλουμε ρίζες γερές που να μην τις ταράζει ο αγέρας της λαϊκής θέλησης και των επιλογών των πολιτών.
Αυξάνεστε και πληθύνεστε βουλευτές της Κυπριακής Βουλής.
Τριακόσιοι να είναι οι βουλευτές παρακαλώ. Όπως τους γενναίους του Λεωνίδα που στάθηκαν εμπόδιο στους Μήδους «πότε από το χρέος μη κινούντες». Έτσι μπράβο. Γιατί δηλαδή η Ελληνική Βουλή έχει τριακόσιες έδρες και γιατί το Βρετανικό Κοινοβούλιο 650. Σύμφωνα με την αντίληψη των εμπνευστών των παρασκηνιακών σκοτεινών διαβουλεύσεων οι απαιτούμενες υποχρεώσεις σε όλα τα κοινοβούλια είναι λίγο πολύ οι ίδιες. Άρα, είτε για την Κύπρο μιλάμε είτε για την Ελλάδα, τον ίδιο αριθμό κοινοβουλευτικών χρειαζόμαστε. Έτσι είναι, «τι Λωζάνη, τι Κοζάνη». Να αυξήσουμε λοιπόν τον αριθμό των συγκλητικών γιατί δεν προλαβαίνουν λένε οι πενήντα έξι τις υποχρεώσεις τους. Γι’ αυτό και κάνουν οι περισσότεροι τόσες απουσίες από τα καθήκοντα τους, λείπουν τόσο πολύ στο εξωτερικό και ασχολούνται βεβαίως με τη Βουλή ως πάρεργο.
Να αυξήσουμε λοιπόν τον αριθμό των βουλευτών και να αυξήσουμε και το μέτρο για να καθαρίσουμε μ’ αυτούς τους ενοχλητικούς Οικολόγους. Πολύ καιρό ανεχθήκαμε τη διαφορά τους. Καιρός να τους κάνουμε πέρα. Αφού μπορούμε, αφού έχουμε τη δύναμη, αφού κανείς δεν πρόκειται να ρωτήσει «γιατί»; Ακόμα και αν αυτά τα καμώματα μας οδηγούν σε ένα «καπέλο» πολλών εκατομμυρίων για τους πολίτες αυτής της χώρας. Εμείς θα αυξήσουμε τους αριθμούς των βουλευτών μας – ακόμα και μέχρι τους 300 – και ας κάνουν το ακριβώς αντίθετο οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Εμείς θα αυξήσουμε το κόστος της λειτουργίας του κοινοβουλίου και ας διάγουμε χρονιές κρίσης. Εμείς θα αποφασίσουμε ως βάρβαροι που δεν καταλαβαίνουν από νόμους και ηθική.
Σε μια εποχή που οι πολίτες βλέπουν τα εισοδήματα τους να συρρικνώνονται, να αυξάνονται οι άνεργοι, να οξύνονται τα κοινωνικά προβλήματα, το Κυπριακό να βαλτώνει και γενικώς να έχουμε τόσα – ως φωτισμένοι ηγέτες του τόπου – να κάνουμε, εμείς θέλουμε να τσιμεντώσουμε τις βουλευτικές μας πολυθρόνες και να βγάλουμε ρίζες γερές που να μην τις ταράζει ο αγέρας της λαϊκής θέλησης και των επιλογών των πολιτών.
Αυξάνεστε και πληθύνεστε βουλευτές της Κυπριακής Βουλής.
Γελοιογραφία
Ευχαριστούμε το φίλο του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργο Μιτίδη που ασχολήθηκε γελοιογραφικώς με την πολιτική αλητεία των μεγάλων κομμάτων.
Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010
Υπάρχει αύξηση τιμών;
Γίνεται συστηματικά μια συζήτηση για την αύξηση των τιμών των καταναλωτικών προϊόντων. Είναι μια συζήτηση που ενδιαφέρει τον πολίτη, ο οποίος δυστυχώς στην εποχή μας έχει μετατραπεί σε «καταναλωτικό πολίτη». Το πιο συνηθισμένο είναι η αντιπολίτευση (όποια κι αν είναι) να βλέπει πάντα τις τιμές να ανεβαίνουν, ενώ η εκάστοτε κυβερνώντες να προσπαθούν να εξομαλύνουν την εικόνα και τις εντυπώσεις.
Μέσα στο ίδιο κλίμα διεξήχθη και η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Πού βρίσκεται λοιπόν η αλήθεια; Υπάρχει αύξηση τιμών των καταναλωτικών προϊόντων σήμερα στην Κύπρο;
Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν σχετικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα μ’ αυτά στην Κύπρο εντοπίζονται μεγάλες αυξήσεις στους τομείς της ενέργειας (στον ηλεκτρισμό και στα καύσιμα). Αναφέρεται ότι η Κύπρος κατέκτησε την πρωτιά στις αυξήσεις στα καύσιμα και στον ηλεκτρισμό για τον μήνα Απρίλιο 2010.
Τί φταίει γι’ αυτό;
Οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί:
Πρώτον οι συνθήκες ολιγοπωλίου που ισχύουν στην Κύπρο.
Δεύτερον η εξάρτηση των Κυπρίων καταναλωτών από εισαγόμενες πηγές ενέργειας π.χ. το πετρέλαιο (δεν αλλάζουν πολλά με το φυσικό αέριο).
Τρίτον η έλλειψη μηχανισμών ελέγχου της αισχροκέρδειας (χρειαζόμαστε επίτροπο καταναλωτή, έλεγχο των τιμών λιανικής και χονδρικής πώλησης πετρελαιοειδών, ενίσχυση των συνδέσμων καταναλωτών και των παρατηρητηρίων τιμών, έλεγχος των τιμών στα βασικά προϊόντα κλπ κλπ).
Μια πολυσυζητημένη λύση είναι η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αλλά είναι ποιο φθηνές; Ισχυρίζομαι ότι κάποιες εξ’ αυτών είναι πιο φθηνές αλλά το πιο σημαντικό σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι το γεγονός ότι σπάζουν το ενεργειακό μονοπώλιο του πετρελαίου.
Τί έκανε η κυβέρνηση; Έκλεισε για έξι μήνες το πρόγραμμα χορηγιών για ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και απορρίπτει τις εισηγήσεις των Οικολόγων για φιλολαϊκά φιλοπεριβαλλοντικά μέτρα (ηλιακές στέγες για φτωχές και πολύτεκνες οικογένειες, αντικατάσταση των παλαιών θερμοσιφώνων και των παλαιών τζακιών κ.α.).
Τέταρτον η εξάρτηση από το αυτοκίνητο, δηλαδή η αγορά και χρήση των ΙΧ που χαρακτηρίζεται και από ένα ρυπογόνο και ενεργοβόρο σύστημα φορολογίας των αυτοκινήτων. Ορθή η προσπάθεια ανάπτυξης των λεωφορείων αλλά δεν μπορεί να αποδώσει με τα τόσα λάθη και κενά που παρουσιάζει, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται η αυτοκίνηση, με τεράστια έργα υποδομής.
Τέλος γεννιέται το ερώτημα: είναι οι υπόλοιπες τιμές αυξημένες; Μπορεί όχι. Άλλωστε στα θεωρητικά της αγοράς λέγεται ότι όταν υπάρχει κρίση μειώνεται η κατανάλωση άρα μειώνεται η ζήτηση και οι τιμές πέφτουν. Στην πράξη όμως τί γίνεται; Οι συνθήκες ανεργίας και οικονομικής κρίσης (περιορισμός κύκλου εργασιών βιοτεχνών, εμπόρων, υπηρεσιών κλπ) καθιστά τις προπέρσινες τιμές που ήταν προσιτές, να είναι σήμερα ψηλές και δυσπρόσιτες. Οι τιμές μπορεί να μένουν σταθερές ή να πέφτουν αλλά το «καλάθι της οικοκυράς» αδειάζει. Εδώ πρέπει να μιλάμε πλέον για «συγκριτική αύξηση τιμών».
Σύμφωνα με την έκδοση Μαρτίου των «Οικονομικών Προοπτικών» του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Κύπρου, η εκτίμηση των καταναλωτών για την αναμενόμενη οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους για τους επόμενους 12 μήνες, αλλά και για τη γενικότερη οικονομική κατάσταση στην Κύπρο, παρουσιάζει επιδείνωση. Περισσότεροι καταναλωτές παρατήρησαν μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών τους τελευταίους 12 μήνες και πολύ περισσότεροι καταναλωτές αναμένουν μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών τους επόμενους 12 μήνες.
Η αύξηση των τιμών προέρχεται τελικά από φαινόμενα αισχροκέρδειας και τις δομικές αδυναμίες της κυπριακής οικονομίας. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών βρίσκεται σε μια θαρραλέα φιλολαϊκή πολιτική, που θα μας φέρει πέρα από την κρίση, σε μια βιώσιμη οικονομία.
Μέσα στο ίδιο κλίμα διεξήχθη και η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Πού βρίσκεται λοιπόν η αλήθεια; Υπάρχει αύξηση τιμών των καταναλωτικών προϊόντων σήμερα στην Κύπρο;
Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν σχετικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα μ’ αυτά στην Κύπρο εντοπίζονται μεγάλες αυξήσεις στους τομείς της ενέργειας (στον ηλεκτρισμό και στα καύσιμα). Αναφέρεται ότι η Κύπρος κατέκτησε την πρωτιά στις αυξήσεις στα καύσιμα και στον ηλεκτρισμό για τον μήνα Απρίλιο 2010.
Τί φταίει γι’ αυτό;
Οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί:
Πρώτον οι συνθήκες ολιγοπωλίου που ισχύουν στην Κύπρο.
Δεύτερον η εξάρτηση των Κυπρίων καταναλωτών από εισαγόμενες πηγές ενέργειας π.χ. το πετρέλαιο (δεν αλλάζουν πολλά με το φυσικό αέριο).
Τρίτον η έλλειψη μηχανισμών ελέγχου της αισχροκέρδειας (χρειαζόμαστε επίτροπο καταναλωτή, έλεγχο των τιμών λιανικής και χονδρικής πώλησης πετρελαιοειδών, ενίσχυση των συνδέσμων καταναλωτών και των παρατηρητηρίων τιμών, έλεγχος των τιμών στα βασικά προϊόντα κλπ κλπ).
Μια πολυσυζητημένη λύση είναι η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αλλά είναι ποιο φθηνές; Ισχυρίζομαι ότι κάποιες εξ’ αυτών είναι πιο φθηνές αλλά το πιο σημαντικό σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι το γεγονός ότι σπάζουν το ενεργειακό μονοπώλιο του πετρελαίου.
Τί έκανε η κυβέρνηση; Έκλεισε για έξι μήνες το πρόγραμμα χορηγιών για ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και απορρίπτει τις εισηγήσεις των Οικολόγων για φιλολαϊκά φιλοπεριβαλλοντικά μέτρα (ηλιακές στέγες για φτωχές και πολύτεκνες οικογένειες, αντικατάσταση των παλαιών θερμοσιφώνων και των παλαιών τζακιών κ.α.).
Τέταρτον η εξάρτηση από το αυτοκίνητο, δηλαδή η αγορά και χρήση των ΙΧ που χαρακτηρίζεται και από ένα ρυπογόνο και ενεργοβόρο σύστημα φορολογίας των αυτοκινήτων. Ορθή η προσπάθεια ανάπτυξης των λεωφορείων αλλά δεν μπορεί να αποδώσει με τα τόσα λάθη και κενά που παρουσιάζει, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται η αυτοκίνηση, με τεράστια έργα υποδομής.
Τέλος γεννιέται το ερώτημα: είναι οι υπόλοιπες τιμές αυξημένες; Μπορεί όχι. Άλλωστε στα θεωρητικά της αγοράς λέγεται ότι όταν υπάρχει κρίση μειώνεται η κατανάλωση άρα μειώνεται η ζήτηση και οι τιμές πέφτουν. Στην πράξη όμως τί γίνεται; Οι συνθήκες ανεργίας και οικονομικής κρίσης (περιορισμός κύκλου εργασιών βιοτεχνών, εμπόρων, υπηρεσιών κλπ) καθιστά τις προπέρσινες τιμές που ήταν προσιτές, να είναι σήμερα ψηλές και δυσπρόσιτες. Οι τιμές μπορεί να μένουν σταθερές ή να πέφτουν αλλά το «καλάθι της οικοκυράς» αδειάζει. Εδώ πρέπει να μιλάμε πλέον για «συγκριτική αύξηση τιμών».
Σύμφωνα με την έκδοση Μαρτίου των «Οικονομικών Προοπτικών» του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Κύπρου, η εκτίμηση των καταναλωτών για την αναμενόμενη οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους για τους επόμενους 12 μήνες, αλλά και για τη γενικότερη οικονομική κατάσταση στην Κύπρο, παρουσιάζει επιδείνωση. Περισσότεροι καταναλωτές παρατήρησαν μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών τους τελευταίους 12 μήνες και πολύ περισσότεροι καταναλωτές αναμένουν μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών τους επόμενους 12 μήνες.
Η αύξηση των τιμών προέρχεται τελικά από φαινόμενα αισχροκέρδειας και τις δομικές αδυναμίες της κυπριακής οικονομίας. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών βρίσκεται σε μια θαρραλέα φιλολαϊκή πολιτική, που θα μας φέρει πέρα από την κρίση, σε μια βιώσιμη οικονομία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)