Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Άδικη και προσβλητική η προεδρική κατσάδα κατά των κατοίκων Τηλλυρίας


Δήλωση Γιώργου Περδίκη

Παρακολούθησα με ιδιαίτερη λύπη και απογοήτευση τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κατσαδιάζει τους συμπατριώτες μου κατοίκους της Τηλλυρίας επειδή έθεσαν κατά την χθεσινή επίσκεψη του στον Κάτω Πύργο, τα δικαιολογημένα τους αιτήματα, πολλά από τα οποία αποτελούν μέρος προηγούμενων συμφωνηθέντων με το κατοχικό καθεστώς, τα οποία ουδέποτε εφαρμόστηκαν (για παράδειγμα, η απρόσκοπτη διέλευση των ασθενοφόρων αποτελεί συμφωνία μεταξύ Ταλάτ – Χριστόφια).

Όσον αφορά το αίτημα της διάνοιξης των οδοφραγμάτων Κοκκίνων και την αποστρατικοποίηση του στρατιωτικού θύλακα, υπενθυμίζω ότι ήταν από την αρχή (2003) μέρος των αιτημάτων των Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων κατοίκων της Τηλλυρίας. Δεν είναι καινούργιο αίτημα. Κατ’ ακρίβειαν ο Λιμνίτης έκλεισε για τους Ελληνοκύπριους το 1974 ενώ τα Κόκκινα από το 1963. Όταν λέμε για 46χρονη απομόνωση εννοούμε και τα οδοφράγματα Κοκκίνων. Άλλωστε εμείς ξέρουμε η Τηλλυρία αναπνέει με δύο πνεύμονες. Ο ένας είναι η πρωτεύουσα Λευκωσία και ο άλλος η επαρχία και η πόλη της Πάφου.

Τέλος, θέλω να υπενθυμίσω ότι το θέμα της διευθέτησης της διέλευσης των εμπορευμάτων και των αγροτικών προϊόντων δεν τέθηκε μόλις χθες. Ήταν εκεί από την αρχή της έναρξης των διαπραγματεύσεων για τη διάνοιξη του οδοφράγματος. Τώρα, γιατί τόσους μήνες (και χρόνια) δεν έγιναν ποτέ οι αναγκαίες ενέργειες για τροποποίηση του κανονισμού της Πράσινης Γραμμής, μόνο ο Πρόεδρος μπορεί να το εξηγήσει.

Επίσης ο κύριος Πρόεδρος οφείλει να μας εξηγήσει γιατί το οδόφραγμα λειτουργεί με αποσπασμένο προσωπικό της Αστυνομίας και του Τμήματος Τελωνείων και γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί η πρόληψη επιτόπιου προσωπικού. Έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα επωμιστεί ένα τεράστιο ποσό σε υπερωρίες και θα ταλαιπωρούνται οι εργαζόμενοι. Ταυτόχρονα η ανεργία και η υποαπασχόληση πλήττει την περιοχή Τηλλυρίας.

Επίσης ο Πρόεδρος πρέπει να μας εξηγήσει γιατί «επιτρέπει» στους Τουρκοκύπριους και στον ίδιο τον Έρογλου, να αξιοποιούν την χθεσινή τελετή για να προβάλουν τα αιτήματα τους (ακόμη και τα πλέον παράλογα όπως η επέκταση της κατοχής μέσα στις Βρετανικές Βάσεις στην περιοχή Πύλας – Περγάμου) και επιλέγει να καταδικάζει μόνο τους Ελληνοκύπριους. Για να μην αναφερθώ στην αρχική θέση του Δημήτρη Χριστόφια στο αίτημα για το άνοιγμα των οδοφραγμάτων Τηλλυρίας.

Έλεος κύριε Πρόεδρε. Ολίγος σεβασμός στους ταλαιπωρούμενους ηρωικούς κατοίκους της Τηλλυρίας ήταν νομίζω το ελάχιστο που τους χρωστάμε.

Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

Επιτέλους, απόσυρση παλιών αυτοκινήτων


Μετά από πολλούς μήνες καθυστέρησης και αφού δόθηκαν πολλές υποσχέσεις στη Βουλή και το λαό, άρχισε επιτέλους η εφαρμογή του σχεδίου απόσυρσης των παλιών αυτοκινήτων.

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών αγωνίστηκε για χρόνια για την εισαγωγή στην Κύπρο προγράμματος απόσυρσης αυτοκινήτων. Το 2007 εγκρίθηκε επιτέλους η πρόταση των Οικολόγων με ένα σχέδιο τεσσάρων φάσεων το οποίο έτυχε μεγάλης λαϊκής αποδοχής αλλά και διεθνούς αναγνώρισης. Τα δυο χρόνια που λειτούργησε το πρόγραμμα από το 2008 – 2009 εξυπηρετήθηκαν 28,000 πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς η κυβέρνηση αποφάσισε το 2010 να αναστείλει τη λειτουργία του προγράμματος.

Χρειάστηκαν νέοι αγώνες και προσπάθειες για να πειστεί ο Υπουργός Οικονομικών να επαναφέρει – έστω και κουτσουρεμένο – ένα νέο πρόγραμμα απόσυρσης παλιών αυτοκινήτων (Ιούνιος 2010) ύψους 3 εκατομμυρίων.

Αντί όμως να αρχίσει αμέσως η απόσυρση, η κυβέρνηση άφησε να διαρρεύσει πολύτιμος χρόνος, να δημιουργηθεί κύμα διαμαρτυριών και τελικά να ανακοινώσει την έναρξη ενός ακόμα περισσότερο περιορισμένου προγράμματος της τάξης των 2 εκατομμυρίων ευρώ. Σημειώνεται επίσης το γεγονός ότι στον προϋπολογισμό για το 2011 δεν υπάρχει κονδύλι για τη συνέχιση του προγράμματος. Μόνο μια συμβολική πρόνοια υπάρχει, έτσι για να μας αναγκάσει να βγούμε και πάλι στους δρόμους, ενώ είναι αμφίβολο εάν θα μπορέσουν τελικά οι δικαιούχοι να πάρουν τα λεφτά τους (αυτοί οι 1100 περίπου). Το πόσο αναγκαίο είναι αυτό το πρόγραμμα φάνηκε από την άμεση ανταπόκριση του κοινού. Σύμφωνα με δηλώσεις των αρμοδίων από την πρώτη μέρα κατατέθηκαν 900 αιτήσεις.

Η κυβέρνηση πρέπει να επαναφέρει το συνολικό αρχικό πρόγραμμα απόσυρσης των παλιών αυτοκινήτων το οποίο αντιμετώπιζε όλους τους αιτητές κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό.

Ες γην εναλίαν, Καρπασία


«Η δική μου πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό, ποιό από τα δύο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ».

Το γνωστό στίχο της τουρκοκύπριας ποιήτριας Νεσιέ Γιασίν μας υπενθύμισε ο Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μπούζεκ, στην κατά γενική ομολογία αορίστου γενικού περιεχομένου ομιλία του ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων. Φρόντισε βεβαίως να σημειωθεί ότι το σχετικό ποίημα μελοποιήθηκε από τον αείμνηστο Μάριο Τόκα. Αυτό που ήθελε να μας πει ο Ευρωπαίος πολιτικός είναι ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το νησί μας ως κοινή μας πατρίδα. Άλλωστε, στην Ευρώπη υποτίθεται ότι προσπαθούν να οικοδομήσουν τη λεγόμενη ευρωπαϊκή συνείδηση μέσα από μηχανισμούς ενοποίησης. Αφού λοιπόν – καλά κακά – έχουμε ενταχθεί στο «Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι», το οποίο χαρακτηρίζεται από μια δυναμική ενοποίησης, πώς μπορούμε να ανεχθούμε τη διαίρεση της Κύπρου;

Εμείς κ. Μπουζέκ; Εμάς ρωτάτε κύριε πρόεδρε του Κοινοβουλίου της Ενωμένης Ευρώπης; Μήπως είναι καιρός να κοιταχθείτε στον καθρέφτη και να απευθύνετε το ερώτημα στον εαυτό σας και στους παραστεκάμενους σας κυρίους και κυρίες (π.χ. του κ. Φούλε μας);

Αυτά, κι άλλα παρόμοια βασάνιζαν τη σκέψη μου, καθώς το μικρό OPEL έτρεχε στον φρεσκοασφαλτοστρωμένο δρόμο που καρατομούσε τη φύση εκεί στη βόρεια ακρογιαλιά του νησιού μας. Δίπλα μου ο Μουράτ, ο Γενικός Γραμματέας στο κόμμα Νέα Κύπρο (με ιδρυτή τον παλαίμαχο Τουρκοκύπριο πολιτικό Αλπάυ Ντουρτουράν), μου εξηγούσε πόσο εγκληματικά συμπεριφέρονται απέναντι στους ανθρώπους και το περιβάλλον οι εγκάθετοι της Άγκυρας. Ειλικρινά, διαπίστωσα ότι δεν συγκρίνεται ο βαθμός εγκληματικής αδιαφορίας που χαρακτηρίζει τις λεγόμενες αρχές του ψευδοκράτους με όλα τα στραβά και τα ανάποδα (και είναι πολλά), των κυβερνήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα θέματα της διαχείρισης του περιβάλλοντος και στο σεβασμό της Φύσης,

Η περιβαλλοντική αποστολή μας ξεκίνησε από την περιοχή του κατεχόμενου χωριού Δαυλός στη βόρεια ακτή της Κύπρου. Εκεί διεξάγονται οδικά έργα μεγάλης έκτασης που καταστρέφουν το παράκτιο περιβάλλον, τέμνουν τη φυσική ροή των ρεμάτων και τις διόδους των όμβριων νερών, ενώ τεράστιοι όγκοι από λατομικά υλικά χρησιμοποιούνται κατά τρόπο αντιπεριβαλλοντικό. Είναι προφανές ότι το έργο πραγματοποιείται χωρίς περιβαλλοντικό σχεδιασμό και αποτελεί μια τεράστια πληγή για το περιβάλλον. Ο δρόμος αυτός κατασκευάζεται για να διευκολυνθεί στη συνέχεια η περαιτέρω παράνομη οικιστική ανάπτυξη τουριστικών καταλυμάτων (ξενοδοχεία, διαμερίσματα, επαύλεις κ.ο.κ). Στο βάθος, στην κορυφογραμμή της οροσειράς του Πενταδακτύλου ξεχωρίζει ο «βράχος του φονιά» με ευδιάκριτο το τραύμα από την εντατική λατόμευση.

Η ίδια κατάσταση επικρατεί και σε ένα καινούργιο έργο στον οδικό άξονα των κατεχόμενων χωριών Γιαλούσα – Ριζοκάρπασο. Τα κατασκευαστικά έργα γίνονται μέσα σε περιοχές προστασίας της φύσης (κρατικό δάσος), δίπλα από περιοχές ωοτοκίας των προστατευόμενων πράσινων χελώνων (chelonia mydas) και σε δάσος προστατευόμενης μεσογειακής βλάστησης (μακί).

Στην ίδια περιοχή, κατασκευάζεται μεγάλη μαρίνα και ξενοδοχείο (μεταξύ Γιαλούσας – Ριζοκαρπάσου) σε μια περιοχή φυσικής καλλονής, χωρίς μελέτη επιπτώσεων στο περιβάλλον και χωρίς καμμιά απολύτως έγνοια για την καταστροφή.

Τέλος η αποστολή μας κατέληξε στην περιοχή του Άγιου Φίλωνα και Παναγίας Αφέντρικας όπου το Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο Κερύνειας σχεδιάζει την κατασκευή εγκαταστάσεων μέσα σε αρχαιολογικό χώρο, περιοχή προστασίας της φύσης και βιότοπο των άγριων γαϊδουριών της Καρπασίας.

Τέτοια κατασκευαστικά έργα που προωθούνται στην κατεχόμενη χερσόνησο της Καρπασίας και που στοχεύουν στην αλόγιστη και καταστροφική ανάπτυξη, χωρίς καμιά απολύτως έγνοια για το περιβάλλον, είναι καταδικαστέα.

Εμείς, δηλαδή εγώ και ο Μουράτ, θα καλέσουμε το κύριο Μπούζεκ, τον κ. Μπαρόζο, τον κ. Φούλε και κάθε κύριο Ευρωπαίο πολιτικό που κόπτεται για το περιβάλλον, να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Εμείς, ως Κύπριοι που αγαπούμε την πατρίδα μας, «και τα δύο κομμάτια», όπως λέει η ποιήτρια Γιασίν, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο αφού η πατρίδα μας έχει μοιραστεί στα δυό από τα κατοχικά στρατεύματα της Ευρωπαϊκής (κατά τους κυρίους αυτούς) Τουρκίας.

Από την Καρπασία – όπου διαψεύδονται οι πολιτικές διακηρύξεις των μεγάλων κρατών – χαιρετίσματα κύριε Μπούζεκ.

Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

Βιογραφικό Σημείωμα Χρυσάνθης Λοΐζου, Κοινοβουλευτικής Συνεργάτιδας Γιώργου Περδίκη


Γεννήθηκε στη Λευκωσία και κατάγεται από το χωρίο Αρεδιού της επαρχίας Λευκωσίας. Σπούδασε Δασολογία και Περιβαλλοντικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Έζησε για ένα χρόνο στο Freiburg της Γερμανίας όπου έμαθε την γερμανική γλώσσα. Συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου όπου απέκτησε το μεταπτυχιακό δίπλωμα στη διαχείριση και προστασία περιβάλλοντος. Επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα σε μελετητικό γραφείο. Στη συνέχεια εργάστηκε για τρία χρόνια ως αεροσυνοδός ενώ παράλληλα εκπονούσε μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Εργάστηκε σε εθελοντική βάση στο γραφείο του Επιτρόπου Περιβάλλοντος όπου ήρθε σε επαφή με τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Κύπρου. Εργάζεται ως Κοινοβουλευτική συνεργάτιδα του βουλευτή Γιώργου Περδίκη από τον Απρίλιο του 2010. Μια από τις μεγαλύτερές της χαρές είναι τα ταξίδια.

Γράμμα Ελεάννας Λιασίδου (μικρό κοριτσάκι) στον Γιώργο Περδίκη




Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Μια πρακτική υπουργός

Την Παρασκευή το βραδάκι καθώς έφτανα από τη Λεωφόρο Μακαρίου στη διασταύρωση με τη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, εκεί στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού, με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη:

Συνεργείο των δημοσίων έργων εγκαθιστούσε μια πινακίδα ενημέρωσης και σε λίγα λεπτά τα φωτεινά σήματα μας ενημέρωσαν για το επίπεδο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις πόλεις του νησιού μας.

Μια μικρή έκρηξη νίκης με πλημμύρισε. Τόσες προσπάθειες επιτέλους έπιασαν τόπο. Θα μου πείτε, τώρα για πιο πράγμα μιλάς. Ένα μικρό πράγμα για τους μη γνωρίζοντες, μεγάλο όμως για μένα που με επιμονή το διεκδίκησα. Πρέπει να ξέρετε ότι σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού CY 004.643.01.01 η Κυπριακή Δημοκρατία, ήταν υποχρεωμένη από τις 28 Μαρτίου 2006 να εγκαταστήσει σύστημα ηλεκτρονικής ενημέρωσης του κοινού για τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Το αρμόδιο τμήμα του Υπουργείο Εργασίας, μετατρέποντας την υποχρέωση αυτή σε πράξη, τοποθέτησε μια οθόνη στην είσοδο του Υπουργείου Εργασίας και μια γιγαντοοθόνη σε ένα χώρο στάθμευσης των υπαλλήλων του υπουργείου οικονομικών κάπου στην περιοχή του ΓΣΠ. Ωραία ενημέρωση του κοινού...

Εντόπισα αυτή την παραδοξότητα από την αρχή και ζήτησα να μεταφερθεί τουλάχιστον η γιγαντοοθόνη σε ένα πιο κεντρικό σημείο. Από το υπουργείο έδειξαν κατανόηση και πρότειναν την Πλατεία Ελευθερίας αλλά ο Δήμος Λευκωσίας αντιδρούσε. Το πήγαινε – έλα των επιστολών συνεχίστηκε επί τριών υπουργών. Ακόμα και μετά που εισηγήθηκα εναλλακτικό σημείο (τον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού) οι διαδικαστικές δυσκολίες φάνηκε να ήταν ανυπέρβλητες.

Χρειάστηκε να αναλάβει το υπουργείο μια πρακτική και άξια υπουργός για να αρθεί αυτή η παραδοξότητα κι από το Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου οι πολίτες της Λευκωσίας μπορούν να ξέρουν το επίπεδο της ρύπανσης στην πόλη της Λευκωσίας. Οφείλω να σημειώσω ότι τέτοιες πινακίδες online ενημέρωσης βρίσκουμε σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης.

Θέλω να συγχαρώ δημόσια την άξια υπουργό κα. Χαραλάμπους και όσους έχουν συμβάλει στην μικρή αυτή επιτυχία. Βέβαια υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν στον τομέα της ενημέρωσης (π.χ. πραγματική online ενημέρωση, περισσότερες γιγαντοοθόνες στη Λευκωσία και άλλες πόλεις) αλλά οφείλω να εκφράσω τη χαρά μου ακόμα και γι’ αυτό το λίγο.

Ας είναι καλά η πρακτική υπουργός. Αξίζει συγχαρητήρια. Απέδειξε ότι μια γυναίκα υπουργός, μπορεί να πετύχει εκεί που τρεις καλοί προηγούμενοι άνδρες υπουργοί, δεν πέτυχαν (αν και ξέρω ότι προσπάθησαν). Είναι γνωστό πως οι γυναίκες τα καταφέρνουν καλύτερα από τους άνδρες από τον καιρό που η γυναίκα κατάφερε να κλείσει σε ένα μπουκάλι τον ίδιο τον διάβολο.

Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Ακάμας και οι Βρετανοί

Επανέρχομαι για τελευταία φορά – γιατί ο κ. Προδρόμου εξακολουθεί να μου επιτίθεται άδικα και προκλητικά – στο θέμα της Βρετανικής παρουσίας στον Ακάμα. Η αλήθεια είναι εκεί και όποιος πάει σήμερα στον Ακάμα την βλέπει. Όχι στα χαρτιά και στα σενάρια. Στο έδαφος.

Πριν 20 χρόνια (πριν δηλαδή την ίδρυση του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών) οι Βρετανοί είχαν οριοθετήσει στη χερσόνησο του Ακάμα μια τεράστια δασική (κρατική το τονίζω) περιοχή, στην οποία ασκούνταν με πραγματικά πυρά 170 ημέρες το χρόνο, πέραν των 30 ημερών που περιλαμβάνονται στα λεγόμενα συμβατικά τους δικαιώματα. Στον Ακάμα απαγορευόταν η πρόσβαση στους πολίτες για 170 ημέρες το χρόνο. Οι Βρετανοί παλαιότερα έκαναν βομβαρδισμούς με πλοία και πολεμικά αεροπλάνα. Έκαναν αποβάσεις και αερομεταφορές (αλεξιπτωτικές κλπ). Είχαν μόνιμες εγκαταστάσεις και διατηρούσαν φρουρά. Ο Ακάμας – και όχι μόνο η περιοχή που ασκούνταν – ήταν κατάσπαρτη από βλήματα. Μέχρι το βυθό της θάλασσας. Δεκάδες πυρκαγιές προκλήθηκαν από τις στρατιωτικές δραστηριότητες των Βρετανών, σε ένα πολύ σημαντικό βιότοπο.

Πόσοι αντέδρασαν σ’ αυτήν την κατάσταση. Πολλοί (δεν θα πω μόνο οι περιβαλλοντιστές). Όχι όμως όλοι αυτοί που σήμερα αγωνίζονται να ανατρέψουν ό,τι άφησε όρθιο από το διαχειριστικό σχέδιο για τον Ακάμα, η παρούσα κυβέρνηση. Διότι πρέπει να πούμε την αλήθεια στους πολίτες που μας διαβάζουν (όσοι αντέχουν και ενδιαφέρονται). Οι πρόσφατοι χειρισμοί της κυβέρνησης έχουν περιορίσει την προστατευόμενη περιοχή στον Ακάμα ΜΟΝΟ στα όρια του κρατικού δάσους και με μια μικρή λωρίδα ολίγων μέτρων στην περιφέρεια.


Απόδειξη τούτου είναι ότι οι κοινότητες Ακάμα (πλην Ίνειας) και ο κ. Χ’’Μηνάς (είναι αυτός που με ένορκη δήλωση του πιστοποιεί ότι άκουσε και είδε τυχαία τα περιλάλητα σενάρια των Βρετανών) χαιρέτισαν πρόσφατα τις εξελίξεις στον Ακάμα και ζήτησαν (ακούστε κ. Προδρόμου) την επιτάχυνση της εφαρμογής του Διαχειριστικού Σχεδίου για τον Ακάμα. Περίεργο. Αν το διαχειριστικό σχέδιο για τον Ακάμα είναι έργο των Βρετανών, πώς και γιατί ο κ. Χ’’Μηνάς ζητά την εφαρμογή του; Ίσως, γιατί τα συμφέροντα των ιδιοκτητών γης που εκπροσωπεί έχουν λίγο πολύ ικανοποιηθεί ενώ η ματαίωση του μεγαλεπήβολου έργου του γνωστού επιχειρηματία δεν φαίνεται να συγκινεί κανένα, εκτός ίσως από τον κ. Προδρόμου.

Εγώ λέω ότι είναι δικαίωμα του κ. Προδρόμου να αρθρογραφεί μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία υπέρ του μεγαλεπήβολου έργου του μεγαλοεπιχειρηματία στην μαγευτική περιοχή της Φοντάνα Αμορόζα. Κι εμένα είναι δικαίωμα μου να αγωνίζομαι να σώσω τη φυσική μαγεία και την ομορφιά του Ακάμα (και τη συγκεκριμένη μοναδική ακτή) από το τσιμέντο, την άσφαλτο, το γυαλί και την μπουλντόζα. Άδικα αγωνίζεται να με πείσει ότι για να σωθεί ο Ακάμας από τα δήθεν (ή μελλοντικά) σχέδια των Βρετανών, πρέπει να συναινέσω (ακόμα και να διαφημίσω) στο έργο της καταστροφής από τις μπουλντόζες. Δηλαδή ό,τι θέλω να σωθεί από τους Βρετανούς να καταστραφεί από τις μπουλντόζες. Τέτοια σωτηρία να μας λείπει.

Άλλωστε οι Βρετανοί δεν νοιάζονται όταν στα 100 μέτρα από το πεδίο βολής τους υπάρχουν σπίτια ή ξενοδοχεία (ο κ. Προδρόμου ας πάει μια βόλτα στο Ακρωτήρι, στο Lady’s Mile, στην παραλία Πύλας και στο Ξυλοφάγου). Αναλόγως με τον κ. Προδρόμου, οι Βρετανοί τώρα διατείνονται ότι αν βρίσκονταν ακόμα τώρα στον Ακάμα να εκπαιδεύονται οι φαντάροι τους, δεν θα είχαμε σκουπίδια, κυνηγούς, ανεξέλεγκτη βόσκηση, σαφάρι, λατομεύσεις και όλα τα άλλα κακά που βασανίζουν σήμερα τον Ακάμα. Έχουν μέγα λάθος. Εμείς τέτοιες λογικές καταστροφής δεν μπορούμε να τις στηρίζουμε. Πρώτον γιατί η ζωή απέδειξε ότι οι καταστροφές μπορούν κάλλιστα να συνυπάρχουν και δεύτερον γιατί δεν θεωρούμε ότι μια καταστροφή αντιμετωπίζεται με άλλη.

Κάτι τελευταίο που ο κ. Προδρόμου σκόπιμα (νομίζω) απέφυγε να σχολιάσει: Οι Βρετανοί μπορεί να έχουν σενάρια (υποθετικά ή πραγματικά, δεν ξέρω) για τον Ακάμα. Έχουν και για την Κύπρο ολόκληρη. Μέρος του σχεδίου τους ήταν και η κατάληψη της Βόρειας Κύπρου, Κερύνειας και Αμμοχώστου (όπου ήταν συγκεντρωμένη η τουριστική μας υποδομή και όπου υπήρχαν πολλά μεγαλεπήβολα έργα). Άρα δεν είναι τα μεγαλεπήβολα έργα που θα τους σταματήσουν να εφαρμόσουν τα σχέδια τους. Είναι ο σταθερός αντιαποικιακός αγώνας και η αποφασιστικότητα λαού και πολιτικής ηγεσίας για κατάργηση όλων των λεγόμενων δικαιωμάτων τους επί της Κύπρου. Σ’ αυτό, ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, είμαστε συνεπείς αγωνιστές και πρωταγωνιστές από το 1996 που ιδρυθήκαμε. Σ’ αυτόν τον αγώνα καλούνται όλοι να δώσουν το παρόν τους.

Οσοι πιστοί...