Φωτοβολταϊκά γιοκ!

Δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε όλες τις εφημερίδες το αποτέλεσμα μελέτης που εκπόνησε η Αρχή Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού για τα επαγγέλματα του μέλλοντος. Το ενδιαφέρον από οικολογική άποψη είναι ότι σύμφωνα με τη μελέτη της ΑνΑΔ τα επαγγέλματα του μέλλοντος προβλέπεται να είναι τα λεγόμενα «πράσινα επαγγέλματα». Συγκεκριμένα, η πράσινη απασχόληση θα αυξάνεται κατά 1,8% ετησίως τα επόμενα χρόνια σε σύγκριση με 1,4% για την υπόλοιπη οικονομία.

Έντεκα χιλιάδες νέες πράσινες θέσεις εργασίας προβλέπεται να «ανοίξουν» για τους νέους της Κύπρου. Οι περισσότερες απ’ αυτές αναμένεται να αφορούν τον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και ιδιαίτερα των φωτοβολταϊκών. Όμως διερωτάται κανείς εάν η ίδια η κυβέρνηση λαμβάνει υπόψη της την μελέτη του ΑνΑΔ.

Το 2008 το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών συνεργάστηκε με την Υπηρεσία Ενέργειας στον καταρτισμό ενός σύγχρονου προγράμματος χορηγιών για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της Κυπριακής αγοράς αλλά και στις υποχρεώσεις μας απέναντι στις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την παραγωγή ηλεκτρισμού και ενέργειας από μη συμβατικά ορυκτά καύσιμα. Η επιτυχία του προγράμματος, που εφαρμόστηκε τελικά μέσα στο 2009, ήταν πάρα πολύ μεγάλη.

Σημειώθηκε μια μικρή επανάσταση στην αύξηση των αιτήσεων για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων, φωτοβολταϊκών στεγών και άλλων μορφών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Παράλληλα καταθέσαμε προτάσεις για προγράμματα χορηγιών στους κατοίκους ορεινών περιοχών για αντικατάσταση των πεπαλαιωμένων ενεργοβόρων τζακιών με καινούργιες, φιλικές στο περιβάλλον και οικονομικές εστίες. Υπενθυμίζουμε επίσης την πρόταση μας για τις 5.000 δωρεάν φωτοβολταϊκές στέγες σε άπορες και πολύτεκνες οικογένειες. Ποιά ήταν η αντίδραση της κυβέρνησης; Πάγωσε για οκτώ μήνες το πρόγραμμα χορηγιών για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τώρα ετοιμάζεται να περιορίσει και το ύψος της χορηγίας. Τούτο, καθώς η Βουλή των Αντιπροσώπων, ακολουθώντας την πάγια πρόταση των Οικολόγων αύξησε το τέλος που καταβάλλουν οι καταναλωτές στο ειδικό ταμείο για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από 0,22 του σεντ, σε 0,44 του σεντ ανά κιλοβατώρα. Το γεγονός αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη της πολιτικής βούλησης των κομμάτων, σε αντίθεση με τη σαφή έλλειψη θετικής πολιτικής βούλησης εκ μέρους της κυβέρνησης.

Οι αποφάσεις της κυβέρνησης που αφορούν την χρηματοδότηση της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων ή φωτοβολταϊκών στεγών – όπως τουλάχιστον φημολογούνται – θα στραγγαλίσουν την «άνοιξη των φωτοβολταϊκών», και θα σκοτώσουν κάθε ηλιακή ελπίδα.

Η κυβέρνηση βάζει τρικλοποδιά σε ένα δυναμικό τομέα της οικονομίας, που μπορεί να προσφέρει νέες ευκαιρίες ανάπτυξης, θέσεις εργασίας, προοπτικές για επινόηση τεχνολογίας και καινοτομία.

Να πληρώσουν αυτοί που φταίνε

Τα γεγονότα αποκαλύπτουν πλέον τη διαχρονική κυβερνητική ανεπάρκεια και ανικανότητα.

Ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ. Σεμέτα επιβεβαίωσε ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν ζήτησε εξαίρεση το Μάρτιο του 2009 στην εφαρμογή της οδηγίας για το ΦΠΑ που προνοεί επιβολή 5% ΦΠΑ σε τρόφιμα και φάρμακα.

Η κυβέρνηση αντί να παραδεχθεί το λάθος της, να απολογηθεί για την αποτυχία και την ανεπάρκεια της  και να αναλάβει το κόστος, προσπάθησε εν μέρει να μεταφέρει ευθύνες και βάρη σε άλλους. Φταίει λένε – και πάλι – οι προηγούμενοι. Φταίει η αντιπολίτευση. Φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Φταίει...

Εμάς δεν μας ενδιαφέρει ποιος έφταιξε περισσότερο. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν τα λάθη, τις παραλείψεις και τα σκάνδαλα των κυβερνώντων.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίζεται. Να πληρώσουν αυτοί που φταίνε. Εμείς δεν πληρώνουμε.

Όταν ζούμε σε μια χώρα που δεν επενδύει και δεν διαθέτει δημόσιες υπηρεσίες που να ελέγχουν και να πιστοποιούν την ασφάλεια των τροφίμων πως είναι δυνατόν αυτή η χώρα να απευθύνεται στους πολίτες και να τους προειδοποιεί ότι από την 1η Ιανουαρίου θα μπει 5% ΦΠΑ πάνω στα τρόφιμα; Για ποιο λόγο να πληρώσουμε ΦΠΑ πάνω στα τρόφιμα; Επειδή το λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Επειδή η Κυπριακή Κυβέρνηση «αποφάσισε να δείξει ευρωπαϊκό πνεύμα»; Εγώ θεωρώ ότι η επιβολή 5% ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα φάρμακα θα πλήξει τους καταναλωτές μαζικά – χωρίς στόχευση – θα πλήξει τα νοικοκυριά, θα πλήξει τον άρρωστο συνάνθρωπό μας. Καλώ την Κυβέρνηση να αλλάξει την απόφασή της και να μην εφαρμόσει ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα φάρμακα. Καλώ τους πολίτες τους καταναλωτές, τους γεωργούς, τους εμπορευόμενους, τους φαρμακοποιούς, να προειδοποιήσουν την Κυβέρνηση ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσουν αυτή τη νομοθεσία. Πιστεύω ότι εάν η Κυβέρνηση βρεθεί μπροστά σε μια μαζική αντίδραση, μπροστά σε ένα κύμα πολιτικής ανυπακοής τότε θα αλλάξει γνώμη και θα διεκδικήσει τα δικαιώματα της Κύπρου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.   Στο κάτω κάτω της γραφής πολλές ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου γιατί δεν εφαρμόζουν τη νομοθεσία για το ΦΠΑ. Γιατί όχι και η Κύπρος; Γιατί η Κύπρος να μην αξιοποιήσει τα περιθώρια που έχει για ένα και δύο και τρία χρόνια που θα κρατήσει η διαδικασία ώσπου η Κύπρος να βρεθεί ενώπιον του δικαστηρίου και να κινδυνεύει με πρόστιμο. Υπάρχουν τα περιθώρια να αντισταθούμε ως λαός και ως κράτος απέναντι σε ένα αντιλαϊκό και απάνθρωπο μέτρο όπως το χαρακτήρισε και ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Οικονομικών κ. Χαραλάμπους στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου. 

Να πω και κάτι άλλο ως ιδιαίτερα εμπλεκόμενος με τα περιβαλλοντικά. Δεν μπορώ να κατανοήσω πως αυτή η χώρα μπαίνει στο ρίσκο περιβαλλοντικού προστίμου γιατί δεν εφαρμόζει την Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία του νερόφιδου ή – ακόμα χειρότερα – βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου, γιατί δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία που αφορά την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα – ένα θέμα που αφορά την υγεία μας – και ταυτόχρονα μας απειλεί με Ευρωπαϊκό πρόστιμο για την μη εφαρμογή των υποχρεώσεων μας για το ΦΠΑ. Μπήκε στο ρίσκο να πάει στο δικαστήριο, δεν εφάρμοσε τις ευρωπαϊκές οδηγίες και δεν επέδειξε ευρωπαϊκό πνεύμα σε θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος και σε θέματα υγείας των πολιτών αλλά όταν πρόκειται για τα οικονομικά, προτάσσει το «ευρωπαϊκό πνεύμα». 

Όχι κύριοι και κυρίες. Εγώ θεωρώ ότι πρέπει  και σε αυτή την περίπτωση να επιδείξει την ίδια «τόλμη» η Κυπριακή Κυβέρνηση. Όπως «τόλμησε» να στραφεί απέναντί στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον στην Κύπρο και την ποιότητα του ατμοσφαιρικού μας αέρα, οφείλει να στραφεί απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην αποδεχθεί την εφαρμογή του ΦΠΑ πάνω στα τρόφιμα και στα φάρμακα. Μπορεί να το κάνει. Αλλά επιβάλλεται και σε εμάς τους ιδίους να αντιδράσουμε. Και εγώ καλώ και πάλι από αυτό το βήμα, τους συνδέσμους των καταναλωτών, τους συνδέσμους των εμπορευομένων, τις αγροτικές οργανώσεις, τους συνδέσμους παθόντων και ασθενών, τους γιατρούς και φαρμακοποιούς, τέλοσπαντων όλους τους απλούς ενεργούς πολίτες να αντιδράσουν. Να προειδοποιήσουν την Κυβέρνηση ότι δεν θα πληρώσουμε. Δεν θα εισπράξετε  κύριοι κυβερνώντες το ΦΠΑ, δηλαδή το 5% που θέλετε να επιβάλλετε στα τρόφιμα και στα φάρμακα. Να τους προειδοποιήσουν από τώρα ότι δεν πρόκειται να εισπράξουν περισσότερα ευρώ παρά μόνο λαϊκή καταγραφή και αντίσταση. 

Τι θα κάνει η κυβέρνηση όταν θα βρεθεί μπροστά σε μια τέτοια μαζική αντίδραση από τους πολίτες; Όταν δεν θα εισπράξει τα ευρώ που αναμένει να εισπράξει; Θα αναγκαστεί να υποχωρήσει και να δει το σωστό δρόμο που είναι  ο δρόμος της αντίστασης απέναντι στην επιβολή του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα φάρμακα.

Καλώ τους πολίτες να αντιδράσουν. Να μην ανεχθεί κανείς να πληρώσει το νέο χαράτσι στους σουλτάνους της αποτυχίας και της ανικανότητας. Και να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν με ψέματα. Hasta la Victoria siempre.

Οικολογία και Κυπριακό

Κάποιοι – καλοπροαίρετο ή κακοπροαίρετοι – κάποτε επανέρχονται στο ερώτημα: «Μα, τί σχέση έχει η Οικολογία με το Κυπριακό;».

Για μένα το θέμα είναι λυμένο από καιρό, κατά τρόπο τελεσίδικο. Η Οικολογία ως επιστήμη ασχολείται με τους κανόνες της Φύσης, τις αλυσίδες ζωής, τις τροφικές πυραμίδες, τα οικοσυστήματα μέσα στα οποία επιβιώνουν τα είδη της χλωρίδας και της πανίδας. Η Πολιτική Οικολογία μεταφέρει τις αρχές της βιωσιμότητας και του σεβασμού των κανόνων της Φύσης, στις ανθρώπινες κοινότητες και οικοσυστήματα.

Όπως λοιπόν η Φύση λειτουργεί στη βάση κανόνων της φυσικής τάξης, έτσι και οι ανθρώπινες κοινωνίες πρέπει να λειτουργούν στη βάση κανόνων και αξιών. Αυτές οι αξίες και κανόνες είναι καταγραμμένοι σε ότι λέμε αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, αξίες του ανθρώπινου πολιτισμού και διεθνές δίκαιο.

Ερχόμαστε λοιπόν στο Κυπριακό. Αν αποδεχθούμε (και έτσι είναι) ότι είναι κυρίως πρόβλημα καταπάτησης των κανόνων, των νόμων και των ανθρώπινων αξιών, τότε η απάντηση στο αρχικό ερώτημα είναι απλή: Η Πολιτική Οικολογία οφείλει να τοποθετηθεί στην περίπτωση του Κυπριακού και να προτείνει άρση της αδικίας, επαναφορά της φυσικής τάξης πραγμάτων και σεβασμό στις ανθρώπινες (φυσικές) αξίες. Επιπλέον οφείλει να καταθέσει προτάσεις που να είναι βιώσιμες και λειτουργικές, άρα προφανώς, σύννομες και συμβατές με τις πιο πάνω αξίες και κανόνες.

Όταν διατυπώνω αυτές τις αλήθειες κάποιοι ενοχλούνται και με κατηγορούν ως «αντιομοσπονδιακό». Προφανώς αναφέρονται στην «επιδιωκόμενη λύση» (όπως λέει η πολιτική μας ηγεσία). Κατά τους αρχηγούς μας, το σύνθημα «η λύση είναι μία, η ομοσπονδία» δεν επιδέχεται αμφισβήτηση και όποιος «αφελής» τολμήσει να διατυπώσει έστω και επιφύλαξη (όπως εκείνο το «μα ο αυτοκράτορας είναι γυμνός») κινδυνεύει να χαρακτηριστεί προδότης και επικίνδυνος ταραχοποιός.

Πέρα από τα συνθήματα όμως οφείλουμε να δούμε την αλήθεια, κατάματα.

Για μένα η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο.) δεν είναι στόχος ούτε σκοπός. Είναι αποτέλεσμα οδυνηρού συμβιβασμού της λογικής, της δικαιοσύνης και της φυσικής τάξης, με τη βία και το άδικο που παρήγαγε η εισβολή, το εθνικό ξεκαθάρισμα και ο διαχωρισμός που η Τουρκία επέβαλε μετά το προδοτικό πραξικόπημα. Αποτελεί επικίνδυνο πολιτικό ολίσθημα η αναγωγή της Δ.Δ.Ο, σε επιδιωκόμενη λύση, σε διακύβευμα και ιδεατό. Η Δ.Δ.Ο. μπορεί να γίνει αποδεκτή ως κάποια βιώσιμη και στοιχειωδώς δίκαιη λύση μόνο μέσω αυστηρών προϋποθέσεων που να την απομακρύνουν από την συνομοσπονδία και να την μετατρέπουν σε ένα σύστημα εσωτερικής οργάνωσης μιας μικρής χώρας.

Αν σε αντίθεση με τις οικολογικές πραγματικότητες της Κύπρου επιμένουμε στη Δ.Δ.Ο., ως το μόνο πλαίσιο λύσης, με τη δικαιολογία ότι είναι το αποδεκτό και από κάποιους προοδευτικούς Τουρκοκύπριους – που όλο και λιγοστεύουν – και τη διεθνή κοινότητα, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα βασικά στοιχεία και προϋποθέσεις που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη λύση του Κυπριακού:

·              Η λύση πρέπει να προνοεί ένα κράτος, με μία και μοναδική διεθνή προσωπικότητα, ένα λαό και μία ιθαγένεια, μία ενιαία οικονομία, κοινωνία και οικοσύστημα, δίκαιη εκπροσώπηση των εθνικών κοινοτήτων στα συλλογικά όργανα διοίκησης σε ένα κράτος δικαίου, σύστημα δικαιοσύνης βασισμένο στις ευρωπαϊκές αρχές και τους μηχανισμούς ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

·              Η αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων είναι απαραίτητο να γίνει πριν από τη λύση. Επιβάλλεται η κατάργηση όλων των ξένων εγγυήσεων, των επεμβατικών δικαιωμάτων και των Βρετανικών Βάσεων.

·              Λυδία λίθος της λύση του Κυπριακού αποτελεί η κατοχύρωση του δικαιώματος όλων των προσφύγων – Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων – να επιστρέψουν στις εστίες τους.

·              Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου. Ως θέμα αρχής λοιπόν κανένας Τούρκος έποικος δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί πριν από τη λύση του Κυπριακού ή μέσα από τις πρόνοιες της συμφωνίας.

·              Ο γεωγραφικός διαχωρισμός των Κυπρίων με βάση την καταγωγή ή τη θρησκεία, όπως προβλέπουν τα σχέδια των ξένων (π.χ. Γκάλι, Ανάν), δεν μπορεί να στηρίξει μια ειρηνική προοπτική για την Κύπρο και την περιοχή και συνεπώς δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Ελληνοκύπριων και των Τουρκοκύπριων αλλά μόνο τα σχέδια της Τουρκίας.

·              Τέλος ο σεβασμός των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών, η αξιοπρέπεια, η κοινωνική δικαιοσύνη, η ανεξαρτησία και η κατάργηση κάθε ξένης επέμβασης και επιβουλής είναι κύρια και απαραβίαστα στοιχεία της οικολογικής προσέγγισης της λύσης του Κυπριακού προβλήματος.

Η πολιτική Οικολογία προτείνει μια δίκαιη και αρμονική σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Δικαιούμαστε μια δίκαιη βιώσιμη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους του τόπου μας, συνεπώς μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Εγκαίνια έκθεσης με Χριστουγεννιάτικα χειροποιήματα

Ρατσιστές vs Ρατσιστές

Ήταν από καιρό που εμφανίστηκε το πρόβλημα. Υπόβοσκε και σιγόβραζε. Ήταν οι παρεμβάσεις από τους πολίτες στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, όταν «ανοίγουν οι γραμμές». Ήταν οι επιστολές στις εφημερίδες, ανώνυμες και επώνυμες. Μετά άρχισαν να δημιουργούνται ομάδες πολιτών. Σε ορισμένες συμμετέχουν και «σοβαροί» άνθρωποι, λογοτέχνες, πανεπιστημιακοί, πρώην αξιωματούχοι της πολιτείας. Έντιμοι άνθρωποι. Στο τέλος ήρθαν και οι... σφήκες. Οι μελανοχιτώνες. Αυτοί που δεν μένουν στα λόγια. Όπως συμβαίνει από χρόνια σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες οι ομάδες των ακροδεξιών μελανοχιτώνων κατεβαίνουν στο δρόμο και εκτονώνονται βίαια. Λένε αυτό που έχουν να πουν με τα ρόπαλα. Αυτούς όλους τους λένε – οι άλλοι – «ρατσιστές».

Οι άλλοι είναι υποτίθεται οι καλοί. Τα θύματα. Δεν μιλώ για τους μετανάστες, λαθραίους ή νόμιμους, πολιτικούς πρόσφυγες ή κοινοτικούς εργαζόμενους. Μιλώ γι’ αυτούς που έχουν αυτοανακηρυχθεί προστάτες τους. Πολλοί από μια γνήσια έφεση να υποστηρίξουν τους αδικημένους, καταφρονημένους και διωκόμενους συνανθρώπους τους. Άλλοι, μόνο και μόνο για να δηλώσουν την εναλλακτικότητα τους. να υποδείξουν φωναχτά ότι είναι διαφορετικοί, ανατρεπτικοί, επαναστάτες. Τους βλέπουμε να μαζεύονται με τα μαύρα (και τα ρόπαλα κάποτε), να στήνουν αλυσίδες «υπεράσπισης» των μεταναστών και να συγκρούονται με τους άλλους. Αυτοί – οι άλλοι – τους λένε «προδότες».

Εγώ – συγχωρέστε με – βλέπω και στις δύο πλευρές το ίδιο χρώμα, το μαύρο. Τα ίδια εργαλεία έκφρασης: κουκούλες και ρόπαλα. Και εξηγούμαι. Αυτοί που σχίζονται για τον ρατσισμό των ακροδεξιών, δεν δίνουν δεκάρα για τα άκρως ρατσιστικά σχέδια που προσπαθούν να μας επιβάλουν οι ξένοι στο Κυπριακό. Δεκάρα. Αντίθετα μάλιστα. Στην προσπάθεια τους να φανούν – και πάλι – εναλλακτικοί και «πρωτότυποι», παρασύρονται σε ακραίες θέσεις που τις χαρακτηρίζει ένας προκλητικός ραγιαδισμός. Το «εναλλακτικό» παραμορφώνεται σε «ενδοτικό», έτσι για να «πάμε κόντρα στους εθνικιστές». Νομίζουν ότι «προχωρημένος» και «εναλλακτικός» είναι αυτός που λέει το αντίθετο από τους «πατριώτες» και «εθνικιστές». Πρόκειται για ένα ετεροπροσδιορισμό χωρίς ουσιαστικό ιδεολογικό υπόβαθρο.

Από την άλλη, οι «άλλοι», συγχύζουν τους Τούρκους εποίκους με τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους λαθρομετανάστες και τους κοινοτικούς εργαζόμενους. Διατηρούν – εσκεμμένα – αυτήν τη σύγχυση γιατί μέσα από την ισοπέδωση, επιτυγχάνεται η μέγιστη συσπείρωση δυσαρεστημένων. Αξιοποιούν τα πολλά λάθη, τις παραλείψεις και τις στρεβλώσεις της κυβερνητικής μεταναστευτικής πολιτικής. Για παράδειγμα πολλοί πολίτες δίκαια διαμαρτύρονται για τα υπερβολικά ψηλά επιδόματα για τους πολιτικούς πρόσφυγες, τις διαδικασίες που καθυστερούν, την έλλειψη πραγματικού ελέγχου. Οι εργαζόμενοι είναι δυσαρεστημένοι με την εργοδότηση των κοινοτικών (που δεν μπορεί να ελεγχθεί) αλλά και από την «μαύρη» και «λαθραία» εργοδότηση. Οι νοικοκυρές ενοχλούνται από την παραβατικότητα των νεαρών μεταναστών, το έγκλημα και την αλητεία ενώ οι κουλτουριάρηδες δυσανασχετούν γιατί τα ιστορικά κέντρα των πόλεων μετατράπηκαν σε γκέτο.

Είναι φυσιολογικές οι αντιδράσεις των ντόπιων όταν οι αριθμοί των ξένων (με άλλη γλώσσα, άλλο πολιτισμό) αρχίζουν να ξεπερνούν τα φυσιολογικά όρια. Πολλές ακόμα μπορούν να καταγραφούν ως δίκαιες αντιδράσεις. Όμως τίποτα απ’ όλα αυτά θα βρει τη λύση του με τα ρόπαλα, τις κουκούλες και τη βία. Αυτό είναι μια αναντίλεκτη πραγματικότητα. Τα παραδείγματα άλλων χωρών και κοινωνιών είναι αρκούντως διαφωτιστικά.

Άρα, οφείλουμε να απομονώσουμε τις ακραίες ομάδες των «ρατσιστών» (κάθε μορφής αλλά της ίδιας ουσίας) και να επικεντρωθούμε στη λύση των προβλημάτων με νηφαλιότητα και συλλογικότητα. Προς Θεού, ας αποφύγουμε την μικροκομματική εκμετάλλευση (και σ’ αυτό το θέμα). Ας αποδείξουμε ότι ως σύνολο δεν είμαστε ρατσιστές.

Ευχαριστήρια επιστολή στον Βουλευτή Γιώργο Περδίκη

Αγαπητέ κύριε Γ. Περδίκη,

Οι κάτοικοι του οικισμού αυτοστέγασης στην Αγία Βαρβάρα εκφράζουμε τες θερμές μας ευχαριστίες για το ενδιαφέρον και τις προσπάθειες που καταβάλατε για την επίλυση των προβλημάτων μας.

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι όλα έχουν διευθετηθεί με τον καλύτερο τρόπο.

Τα μπάζα έχουν μετακινηθεί, καθάρισε ο χώρος και έγιναν διευθετήσεις για αποκλεισμό της εισόδου, ούτως ώστε να αποτρέπονται οι παραβάτες από του να ρίχνουν μπάζα.

Οι δρόμοι έχουν ηλεκτροδοτηθεί από την ΑΗΚ και σταμάτησαν οι νυκτερινές επισκέψεις από επίδοξους κλεπτές.

Έχουν γίνει οι εγκαταστάσεις τηλεφώνων, διαδικτυακών υπηρεσιών και υπηρεσιών τηλεόρασης από την ΑΤΥΚ σε όλους όσους έχουν υποβάλει αίτηση.

Γνωρίζουμε ότι όλα έχουν διευθετηθεί μετά την παρέμβαση σας διότι σε όλες τις περιπτώσεις έγινε αναφορά στο ότι ‘παραπονεθήκαμε στον Περδίκη’

  

Για αυτά και για όλα όσα κάνετε για καλύτερη ποιότητα ζωής όπως και για την υπεύθυνη πολιτική σας στο μέγα εθνικό θέμα, σας ευχαριστούμε και σας συμπαραστεκόμαστε.

Με θερμούς χαιρετισμούς,

Στέλιος Στυλιανού

Φράουλες Τηλλυρίας

Στη δεκαετία του ’60 τα πράγματα ήταν κάπως αλλιώς. Για παράδειγμα, οι φράουλες. Εμείς στην οικογένεια μας, για να φάμε φρέσκες φράουλες έπρεπε να περιμένουμε να ‘ρθει ο Μάρτης, να βγουν τα τουρκάκια του Λιμνίτη στο δρόμο – εκεί στη στροφή των Αμμαδκιών -  για να γευτούμε την γλυκόπικρη γεύση τους. Όταν τώρα βλέπω αυτές  τις τεράστιες φράουλες στα καφάσια των υπεραγορών συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να αναπολεί τις Τηλλυριώτικες φράουλες, τα τουρκάκια και τον καιρό που από την Λευκωσία στον Πύργο δεν πήγαινες με... διαβατήριο.

Αυτά – και άλλα πολλά – με βασάνισαν φρικτά όταν προσπάθησα να ακολουθήσω την Υψηλού Επιπέδου Επιτροπής Επαφής του Ευρωκοινοβουλίου με τους Τουρκοκύπριους πρόσφατα στον Κάτω Πύργο. Όμως αλλιώς εξελίχθηκαν τα πράγματα...

Η δέσμευση του Επιτρόπου Διεύρυνσης κ. Φούλε και του αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου και προέδρου της εν λόγω επιτροπής κ. Ρούτσεκ ότι θα επισκεφθούν τον Κάτω Πύργο και θα εξετάσουν τα προβλήματα λειτουργίας του οδοφράγματος Λιμνίτη, δεν εκπληρώθηκε. Όχι τυχαία. Είναι προφανές ότι η ματαίωση της επίσκεψης της Υψηλού Επιπέδου Επιτροπής Επαφής του Ευρωκοινοβουλίου με τους Τουρκοκύπριους στον Κάτω Πύργο έχει σχέση με τις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την τροποποίηση του κανονισμού της Πράσινης Γραμμής κατά τρόπο που θα τον κάνει πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό όσον αφορά τους κατοίκους Τηλλυρίας αλλά προφανώς και άλλων περιοχών της Κύπρου.

Μια τέτοια εξέλιξη – δηλαδή η πιο αποτελεσματική λειτουργία του κανονισμού της Πράσινης Γραμμής – δημιουργεί προφανώς πρόβλημα στην προώθηση του απευθείας εμπορίου. Αντίθετα οι Ευρωβουλευτές έμειναν μόνο με την εντύπωση της επίσκεψης στο Λιμνίτη. Εκεί εντεχνώς και επιτακτικά ετέθη ενώπιον τους από τον εγκάθετο του κατοχικού καθεστώτος, εκπρόσωπο τάχα των καλλιεργειών φράουλας, το αίτημα όπως διευκολυνθεί η απευθείας εξαγωγή της παραγωγής της φράουλας Τηλλυρίας στην Ευρώπη.

Το αίτημα ετέθη με πολλή επιμονή και παράπονο, συνοδευόμενο από πρόσκληση στο ετήσιο φεστιβάλ φράουλας στο Λιμνίτη – όπου ανακοινώθηκε χθες – που επαναρχίζει φέτος μετά από διακοπή αρκετών χρόνων αφού χρηματοδοτείται με 17.000 ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συνεπώς στο τέλος της ημέρας η αποστολή των Ευρωβουλευτών αντί να μεταβεί στον Κάτω Πύργο και να ακούσει για τον κανονισμό της Πράσινης Γραμμής και για τον απαράδεκτο αποκλεισμό της Τηλλυρίας από τη διατήρηση του στρατιωτικού οχυρού στα Κόκκινα, άκουσε και προώθησε το αίτημα των Τουρκοκύπριων παραγωγών της φράουλας για απευθείας εμπόριο.

Την επόμενη μέρα ο κ. Ροτσέκ ανέλαβε ουσιαστικά την ευθύνη για τη ματαίωση της αποστολή των Ευρωβουλευτών στον Κάτω Πύργο. Ήταν λέει ένα τυπικό πρόβλημα χωρίς πολιτικές προεκτάσεις. Το έκανε όχι γιατί είχε τη διάθεση να ομολογήσει τα πραγματικά κίνητρα των ενεργειών των Ευρωβουλευτών. Όχι. Το έκανε για να αθωώσει από κάθε ευθύνη το κατοχικό καθεστώς και να το αποδεσμεύσει από τυχόν ευθύνες. Από την άλλη κατέθεσε μια πρωτοφανή άποψη: Η κατοχική γραμμή να μετατραπεί σε σκληρό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να εφαρμοστεί η Συνθήκη του Σέγκεν. Δηλαδή να γίνει ακόμα πιο δύσκολη η διέλευση μέσω της Πράσινης Γραμμής και των ανθρώπων. Από την άλλη ζητούν να ανοίξουν οδοφράγματα. Δηλαδή συνοριακές δίοδοι, που θα εμπεδώνουν την κατοχή και τη διχοτόμηση. Όλες αυτές οι θέσεις και οι προτάσεις ένα μόνο στόχο έχουν: να ενισχύσουν σε πρώτο στάδιο την Τουρκική απαίτηση για απευθείας εμπόριο και σε δεύτερο στάδιο να παγοποιηθεί η Τουρκική κυριαρχία στην Κύπρο μέσω του κατοχικού προτεκτοράτου.

Δυστυχώς, οι διαμαρτυρίες κάποιων Ελληνοκυπρίων για την λαθρομετανάστευση μέσω της κατοχικής γραμμής αλλά και οι δικαιολογημένες  αντιδράσεις για την στρέβλωση της αγοράς από προϊόντα που προέρχονται από τα κατεχόμενα (π.χ. ντομάτες, πατάτες, τούβλα κλπ), ενισχύουν τα επιχειρήματα υπέρ του απευθείας εμπορίου.

Καθώς τελειώνει αυτό το χρονογράφημα, η μνήμη της γλυκόπικρης γεύσης της φράουλας όλο και περισσότερο πικρίζει. Όπου κι αν κοιτάξεις αυτή η χώρα σε πικραίνει. Πικρές φράουλες, πικρές πραγματικότητες.